Zo even de vakantie bestemmingen 2020 gekozen :

Woonkameroen,Tuinzania, Halsinkie, Islamabadkamer, Schuurmonnikoog, Toiletland, Berging aan Zee, Serre Leone, Keukenhof, Zolder, Monjardin, Zetelgem, Hamsterdam, Bedlechem, Nievers, Monkour, Pelouseponesos, Parijskast en De Balkonlanden.

Dirk

Als ‘mooimaker’ in de deelgemeente Leke moet ik reeds jarenlang vaststellen dat de parking gelegen aan het einde van de Lekedorpstraat met de Oostendestraat (nabij Lekedijk) door de verantwoordelijken van de Gewestwegen gebruikt wordt als een stort. Ieder jaar maait men na half juni de grasbermen en komt dit gemaaide gras op een hoop terecht op vernoemde parking.
Dit gras blijft daar liggen tot in het najaar en zorgt ervoor dat de omgeving stinkt naar rottend gras (het ligt er nu nog trouwens en we zijn in de maand maart). Daarbij komt dat enkele ‘nestvervuilers’ er nog hun eigen vuil bijwerpen, zodat we eigenlijk kunnen spreken van een openbaar stort. Bij het verzenden van enkele mails naar de Directie der Gewestwegen,  krijgt men gewoon geen antwoord en zo blijft de toestand verder aanmodderen.
Het is misschien 15 of 20 jaar geleden dat wij met  het indertijd bestaande ‘Leke bebloemd’ allerlei ‘bosgoed’ hebben geplant op de grasstrook tussen de Oostendestraat en de parking. Van dit alles was er nà een jaar niets meer terug te vinden, want diegenen die het gras moesten maaien, brachten ook dit’ bosgoed’ allerlei schade toe.  Twee jaar later geen spoor meer van dit ‘bosgoed’, of hoe men een gedane investering zomaar teniet doet.
Alle moeite voor niets dus en nu maakt men er sedert een vijftal jaar een openbaar stort van. Deze parking zou nochtans veel beter kunnen ingericht worden voor het parkeren van vrachtwagens  (die dan niet in de dorpskom moeten staan) en terzelfdertijd zou men op de brede grasstrook tussen de Oostendestraat en de parking een ‘Wonderwoudje’ kunnen aanplanten. Dit ‘Wonderwoudje zou ook de verkeersveiligheid bevorderen, want als men van Sint-Pieterskapelle komt kan men de visuele indruk hebben dat men rechtdoor kan rijden terwijl dat niet het geval is.
Kan men tussen de Stedelijke overheid en de dienst Gewestwegen tot een akkoord komen om deze parking op te waarderen en er tevens een ‘Wonderwoudje’ aan te planten ? Het zou in elk geval een oplossing zijn voor de rottende berg gras- en ander afval dat er ligt. Ik zelf ben steeds bereid om mee te doen aan de actie plant een ‘Wonderwoudje’ en op die manier mee te helpen aan de verbetering van de omgeving en het klimaat.

Ludwig Vandenbussche

Op 25 februari 2020 werd de omgevingsvergunning voor het tracé van de zuidwestelijke omleidingsweg goedgekeurd en getekend door Vlaams Minister van Mobiliteit en Openbare Werken Lydia Peeters. Eindelijk hoort te Diksmuide en leest men in de lokale media. En dit na zovele jaren en zoveel geduld! Ter herinnering de “singelbaan” werd een 1ste maal geagendeerd op de Diksmuidse gemeenteraad  tijdens de zitting van 26 juni  1936. Als ik een beetje correct tellen mag: 84 jaar geleden.

Het voorstel  kwam er van Raymond Daenens verkozen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 9 oktober 1932 en zetelend als liberaal gemeenteraadslid tussen 1933 en 1955. Hij werd bij een arrest van de Raad van State gedateerd op 13.12.1955 van zijn mandaat vervallen verklaard gezien hij niet langer effectief zijn domicilie had te Diksmuide. Het voorgesteld tracé voor deze singelbaan liep vanaf de Esenweg, iets voorbij de kazerne van de rijkswacht, parellel met de Tuinwijk, dwarsend de provinciebaan Ieper-Diksmuide, doorheen de Heernisse tot aan de IJzer. Hier zou een nieuw te bouwen brug komen zodat de singelbaan verder via de landerijen van Kaaskerke om uit te komen op de rijksweg Diksmuide-Veurne ten westen van de kerk  te Kaaskerke. Het project haalde evenwel nooit een meerderheid in de Diksmuidse gemeenteraad. Illustratief voor de toenmalige Diksmuidse politiek is de onuitgegeven “monografie” van Raymond Daenens, daterend van april 1973, en getiteld “Mijn voornaamste bemoeiingen”.

“Eind Goed, Al Goed” is een Vlaams gezegde en de Diksmuidse  singelbaan, ringweg of zuidwestelijke omleidingsweg zal  in de geschiedenis wel meerdere vaders kennen. Wellicht kon en kan het echter vlugger gaan als toen als nu beleidvoerders ook oor hadden en hebben  voor suggesties van politieke tegenstrevers. Mogelijks is het een wenk voor toekomstige projecten en voor de huidige bestuurders. Ondergetekende was lokaal persmedewerker in de periode 1967-2000 en volgde er de gemeenteraden voor Het Wekelijks Nieuws, Het Nieuwsblad/De Standaard, De Gazet van Antwerpen en Radio 2 West-Vlaanderen. Als uitgeweken Diksmuideling blijf ik zoveel mogelijk het wel en wee van mijn geboortestad volgen via eDiksmuide, waarvoor terloops mijn dank.

Robert Travers
Gent

Sta ik vanmorgen bij de opening van de nieuwe winkel in de Esenweg te Diksmuide aan te schuiven aan de kassa … druk natuurlijk.
Stress, stress, stress …

Om de tijd wat op te vullen vertel ik de man voor mij over mijn drieweekse rondreis door China die ik vorige week beëindigde.

Twee kuch, kuchjes later was de hele rij verdwenen …

Dirk Spruytte

Indien we de alsmaar groeiende wereldbevolking willen voeden, kunnen wij het dan stellen zonder gewasbeschermingsmiddelen ? Dat is een heldere en duidelijke vraag !

Een duurzame gewasbescherming is noodzakelijk om mens en dier te beschermen tegen allerlei risico’s. We hebben niet enkel nood aan duurzame landbouw, maar tegelijk aan competitieve landbouw, waarmee de boer en teler op een correcte manier zijn brood kan verdienen, met respect voor het leefmilieu. In deze optiek doet de fytolicentie die een duurzame omgang met gewasbeschermingsmiddelen moet garanderen, zijn intrede. Chemische gewasbescherming heeft veel goed nieuws gebracht.
Na WO II nam het gebruik van chemische producten snel toe, met als gevolg de hogere voedselproductie, waardoor HONGER ten gevolge van misoogsten voorkomen werd. Zo ook ziekten, plagen en overwoekering door onkruid : zonder chemische hulpmiddelen zitten de boeren met de handen in het haar. Door vakkundig gebruik van fytofarmaceutische producten slaagde de landbouw erin om de voedselproductie tussen 1950 en 1980 te verdubbelen. Wereldwijd worden gewassen bedreigd door ongeveer 30 000 soorten onkruid, 3 000 soorten aaltjes, 800 soorten schimmels en 10 000 soorten schadelijke insecten.
In weerwil van onze professionaliteit trachten wij geleerde woorden, soms gekoppeld met een niet-wetenschappelijke onderbouw, te vermijden. Nu graag de realiteit van vroeger : o.a. de grote hongersnoden in Ierland, Nederland, enz (1845-1850). Ook ik herinner me nog bezonder goed de lessen in de Normaalschool in Mechelen, gegeven door onze gewaardeerde professor Cyriel Van Assche (professor landbouw-scheikunde). We vernamen hoe de regering destijds eiste om de oorzaken te onderzoeken voor twee opeenvolgende mislukte aardappeloogsten, met mogelijke hongersnood als gevolg. Een zekere Marie-Anne Libert (1782-1866) leidde de onderzoeken en ontdekte de onbekende COMYCEET als een gevaarlijke schimmel, die ze de Botrytis farinaceo noemde, later veralgemeend tot de Phytoptfora Infestans, alias de aardappelplaag. Een team onder haar leiding ontdekte ook het behandelingsmiddel Koper (Cu) (cupravit) en zo werd de aardappel gered van misoogst.
Vele andere gevallen van gewasziekten kan ik citeren. In Amerika waar de tarwe-oogsten mislukten o.a. het beroemde tarweras  Manitoba, dat ik leerde kennen via mijn vader die bedrijfsleider was in de Bloemmolens te Diksmuide. De tarwe was aangetast door Fusarium = bruine roest en gladiosporium = schimmels die de graankorrel deden wegkwijnen.  Ik citeer nog de vergelingsziekte in de suikerbieten. Zonder behandeling : geen suiker.
Voor industriële productie van topkwaliteit zijn fytomiddelen en hun doordacht gebruik even onmisbaar als farmaceutische producten voor de mens. Opmerkingen van kritikasters als “straks zien we weer roestbruine, doodgespoten akkers” en/of “we gaan de trein missen door het verstoren van het bioritme” zijn een brug te ver. Iedereen eist toch kwaliteitsvoeding !…
En tuinliefhebbers : je tuin is het etiket van pracht en geduldig werk. Geef moeilijke problemen over aan een tuinman met fyto-licentie die de vakkennis bezit en de juiste dosering toepast. Bespreek je wensen. In feite wordt je tuinman je vriend die als hij jou de hand geeft, je hart aanraakt.

Geniet van de eerste bonte lentekrokusjes die hun kopje boven steken, en het onze-lieve-heersbeestje dat langs de prille  bloesems omhoog kruipt. . De natuur is een wonder !

Robert Pil, gewezen inspecteur Bayer Belgium – Divisie Phyto

Boer Charel heeft gezond boerenverstand om op zijn erf te werken, maar bij het opmaken van zijn testament heeft hij een belangrijk woord vergeten: namelijk MINSTENS (minstens de helft, minstens één derde ,minstens  één negende) De oudste zoon Jan moet de helft van de paarden krijgen, dus 8,5 paarden (17:2).
De middelste zoon Piet moet één derde van de paarden krijgen, dus 5,6 paarden (17:3).
De jongste zoon Joris moet één negende van de paarden krijgen, dus 1,8 paarden(17:9).  Dit is natuurlijk onmogelijk.
Indien de oudste zoon Jan MINSTENS de helft moet krijgen heeft recht op NEGEN paarden, of 10,of11, of 12………………………..
Indien de middelste zoon Piet MINSTENS één derde moet krijgen heeft hij recht op ZES paarden , of 7 , of 8 ……………………….
Indien de jongste zoon MINSTENS  één negende moet krijgen heeft recht op TWEE paarden, of 3 of 4 , of 5 ……………………………

Zo is het testament rap uitgevoerd: 9/6/2 en het paard van nonkel Korneel mag gerust op stal blijven staan.
Opmerking: de verdeling van 17 dieren op die wijze was meerdere keren een quizvraag. Onthouden dus !!!!!!!!!!!!

Eric  Bracquez

Boer Charel is gestorven. Hij laat 17 paarden na aan zijn drie zeuns.
In zijn testament verdeelt hij de erfenis:
De oudste, Jan, de helft van alle paarden.
De tweede Piet, een derde en de jongste Joris een negende van alle paarden.
Vaneigens is het onmogelijk om 17 paarden te delen door 2, door 3 of door 9 en begint de miserie. Op een gegeven moment besluiten ze ten einde raad om ulder nonkel, boer Korneel – wiens intelligentie ze al lang bewonderen – om raad te vragen, in de hoop dat die een oplossing kan vinden.
Ze spreken af in café De Boereleute hier ergens ten uytkante in ‘t Blote.
Boer Korneel neemt het testament en leest het aandachtig, na enkele ogenblikken gaat hij terug naar zijn boerenhof om zijn eigen paard te halen en voegt het toe aan de 17 andere.

Nu staan er 18 paarden in de wei. Vanaf nu wordt het mogelijk voor de erfgenamen om tot de verdeling over te gaan, zoals bepaald in het testament van hun vader. Charel.
En mezielegods het lukt. Jan, neemt de helft van de 18 paarden = 9
Piet, neemt een derde = 6, en Joris, een negende = 2
Samen hebben ze dus 9+6+2 = 17 paarden.
Er blijft 1 paard over, dat van nonkel Korneel, die het weer meeneemt naar huis.

Dat is nu echt boerenverstand! Voila, ‘t is nu aan julder!

Dirk Spruytte

“ Wij mogen  met al onze geleerdheid en kennis van chemie over  sproeistoffen  dat bioritme  en die biodiversiteit  niet verstoren . Veel vogels en planten zijn verdwenen of zijn aan het uitsterven ; We zitten op de verkeerde trein ! Straks weer zeer veel roestbruine dood gesproeide akkers en graslanden  door het gebruik van roundup en glyfosaten .”
Ik haal deze wijze woorden aan van mijn “oude” leraar Michel Maeckelbergh die als jonge en dynamische leerkracht in het Middelbaar van het Sint-Aloysiuscollege , Diksmuide, bij velen van zijn studenten voor altijd de kiem legde van Eerbied voor de Natuur. Zijn belangeloze gedrevenheid hielp om Diksmuide als een groene plek in Vlaanderen te bewaren en uit te breiden.
Wat wordt van de  overbevolkte wereld met zijn nu reeds meer dan 7000 miljoen mensen verspreid  over de verschillende continenten ? …
Vlaanderen, Brussel en het Waalse land samen tellen maar 11,5 miljoen mensen en zij zijn een bevolking die economisch welvarend mag worden genoemd. Is dat voorspoedige lot ook weggelegd voor elke aardebewoner ? Onmogelijk !
Gedurende de laatste decennia is de bevolkingsaangroei in de arme delen van de wereld ( in het bijzonder Afrika) enorm toegenomen  .Die explosie is totaal buiten beheer omdat er daar geen bewuste keuze uitgeoefend wordt “ pro” een rigide en effectieve geboortebeperking .Integendeel  houden ze zich daar vast aan het ritme van de Natuur die voorziet in een groot aantal geboorten per vrouw.
Als men de Natuur haar vrije gang laat gaan inzake menselijke voortplanting dan is het wel aangewezen en cruciaal om ook de Natuur ongeremd haar gang te laten gaan in het verdere proces van groei/veroudering/dood  zonder enig menselijk ingrijpen inzake voedsel- of medische hulp van buitenaf.
Grijpt de buitenwereld wel in door het verschaffen van deze voorzieningen (om zogezegd religieuze of humanistische redenen) dan wordt het  Natuurlijk Evenwicht in de Wereld helemaal verstoord en eindigt alles op een wereldwijde Ramp die zich al aan het voltrekken is door het massale verbruik en misbruik van al onze millennia-oude bronnen die vermorst worden aan een ongezien tempo doordat welstand gemeten en vergeleken moet worden aan de moderne standaarden van de ontwikkelde landen
Vervuiling van grondwater en lucht, geluidshinder , verbranding van bossen , bezoedeling van rivieren  en oceanen, zijn  fenomenen van de verloedering van een kwaliteitsvol leven voor de mens …..
…de giftige bespuiting van de landerijen/velden moet helpen voorzien in de geweldig toenemende behoefte aan voedsel voor de enorme aangroei van het menselijk ras…
…zonder gifstoffen kan het allemaal geschieden maar dan wel op een beperkte schaal voor een “kleine “wereldbevolking die we kenden tot halfweg de vorige eeuw ( in 1950 — 2500 miljoen mensen)….nu is dit onmogelijk voor de meer dan 7000 miljoen zielen die zich verder tomeloos vermenigvuldigen naar de 10000 miljoen.
Welke bestaanszin kan men zich inbeelden als men het gewone leven nader beschouwt  van zovele miljoenen zwarten in Afrika die niet gevraagd hebben om geboren te worden en die als gevolg van een Natuurlijke ( ondoordachte) daad van een jonge man/ vrouw verwekt werden en gedumpt in een troosteloze wereld van armoede zonder enig uitzicht op een betere toekomst ?
We durven gewagen van “ Onverantwoord Ouderschap”  en dat wordt door de “ korrekte”  politici en media nooit aangesproken want de geur van “racisme” dwaalt onmiddellijk in het rond en de verwijten/veroordelingen laten niet op zich wachten.
Die Gutmenschen / de goede mensen hebben een droom die niet verwezenlijkt kan worden omdat die indruist tegen de Eeuwige Wetten van de Natuur.
Zijn de andersdenkenden  dan slecht of ongevoelig omdat ze wellicht veel meer realistisch  de wereld beschouwen  ?
Ik zou graag iedereen gelukkig, welvarend, gezond en onsterfelijk willen zien…een Droom.

Joost Tryhou

Na al het geleuter op het Manehoekje over boerenverstand en de te geleerde maar niet wetenschappelijk onderbouwde theorieën over vogelmuur moest ik spontaan terugdenken aan mijn vader aan wie ik heel veel leerde. Hij leerde me dat ganzenmuur ,zoals men dat toen noemde , meestal groeit op verstoorde en te rijk bemeste gronden.
Mijn kippen zijn trouwens zot van muur .
Dit alles terzijde, want ik ging onlangs met een paar vrienden  ,naar jaarlijkse traditie ,mijn geliefde winterakonieten  in Stuivekenskerke  een bezoekje brengen . Daar is trouwens in het Viconia-Kasteelpark (privé) een van de enige vindplaatsen ,in onze streek ,van deze zeer vroege winterpareltjes .Wat ben ik dankbaar om al die vroege voorjaarspracht !
Haast mysterieus is het hoe een bioklok met trouw respect voor tijd en ritme alles regelt . Deze zee van winterakonieten en sneeuwklokjes  werden er acht eeuwen geleden meegebracht door de Norbertijnermonniken uit Vicogne de Raismes bij Valenciennes (toen nog Vlaanderen )  als ze hier hun Abdij kwamen stichten .
Het cafeetje voor de kerk heet ook nog “ In de Vicogne “ .

Mag ik hieraan , geachte lezer , nog een kleine beschouwing toevoegen?

Wij mogen  met al onze geleerdheid en kennis van chemie over  sproeistoffen  dat bioritme  en die biodiversiteit  niet verstoren . Veel vogels en planten zijn verdwenen of zijn aan het uitsterven ; We zitten op de verkeerde trein ! Straks weer zeer veel roestbruine dood gesproeide akkers en graslanden  door het gebruik van roundup en glyfosaten .
In Frankrijk is dit reeds een tijd verboden wegens kankerverwekkend en steriliteit veroorzakend.
We hebben ,als mens , het recht niet om deze prachtige natuur , die zo trouw en stipt is , te verkrachten .
Allen zullen wij hierover moeten verantwoording afleggen !

Diksmuide begin februari 2020
Michel Maeckelbergh
Stads- en natuurgids

‘Gezond  verstand’ en ‘gezond boerenverstand’ zijn twee valabele begrippen die naast elkaar kunnen blijven bestaan, omdat ze een andere basis hebben.
Vanuit filosofisch oogpunt is ‘gezond verstand’ het vermogen dat  elk weldenkend mens bezit om mensen en situaties in te schatten en te beoordelen volgens de regels van de rede (alias het brein), wat in de huidige gekke tijden vaak twijfelachtig is.
‘Gezond boerenverstand’ is geënt op het leven zelf, waarvoor de boer verantwoordelijkheid draagt en dat vereist een praktische, nuchtere kijk. Op zijn akkers teelt hij graangewassen voor ons dagelijks brood. Zijn veestapel dient om vele monden te voeden. Het vroegere “erf” was een boerenstee met de mesthoop centraal gelegen ; de hond in zijn hok ; de poes mocht één kitten houden ; kiekens en konijnen werden gedood en verrezen in een dampende stoofpot op tafel temidden een paar kommen boontjes en appelmoes. Het zwijn werd ter plaatse geslacht en bewerkt tot ribbenkoteletjes, worsten, pâté en hoofdvlees. Het was de normale kringloop van het leven.
Nu ontstaan er vanuit intellectuele stadsmiddens bewegingen, strekkingen, die sentimenteel geïnspireerd zijn, en het buitenboerenleven beschouwen als een pastorale met lieflijke vergezichten ; het idyllische land van bloemen en bijtjes. De realiteit is veel rauwer : de boerenstiel is risicovol.  Nooit gehoord van een boer die door zijn eigen stier op de hoorns genomen werd, of een boer die in de cardan draait ? Daarenboven zijn er die onnozele reglementeringen over de vos die terug ingevoerd wordt als kiekendief en drager van vele ziektes. In de Limburgse bossen mogen everzwijnen zich voortplanten als konijnen.  ‘Gebrek aan gezond boerenverstand’ heet dat.
In Frankrijk is er een wet aanhangig, waarbij stadsbewoners en toeristen met  een optrekje op de boerenbuiten, niet meer mogen klagen over hanengekraai, koeienbellen of stank van paardenkeutels. Zij moeten het karakter en de eigenheid van het platteland, met zijn specifieke geluiden en geuren, eerbiedigen. Per regio mogen de plattelandsbewoners  zelf een lijst opstellen van hun ‘landelijk patrimonium’. Een doordenkertje !

Pil-Vandecasteele M.-Th.