Het was op de gemeenteraadzitting van 15 december laatstleden dat raadslid Marc Deprez (Idee Diksmuide) de knuppel in het spreekwoordelijke hoenderhok gooide. Hij verwees naar het arrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen met betrekking tot een voetbalveld te Kruibeke, deelgemeente Bazel, welke zich in een vergelijkbare situatie bevond als vandaag het voetbalveld van Keiem. Zonevreemd gelegen weliswaar, maar veld en constructies waren reeds aanwezig voordat het Gewestplan in voege trad.
“Boem paukeslag” op de gemeenteraad. Dit was duidelijk niet vooraf besproken binnen de eigen meerderheid. De bevoegde schepen voor ruimtelijke ordening viel ei zo na van haar stoel, maar wie er als van afschuw versteend bij zit kan bezwaarlijk omver vallen. Zoekend naar houvast en happend naar adem slaagde zij er nog in om een paar zinnetjes af te haspelen tot uiteindelijk de voorzitter, vanuit de eigen rangen, een eind maakte aan haar lijden, door de reddingsboei uit te smijten en het agendapunt te verdagen naar een later tijdstip.
Haar vernedering indachtig, spaarde onze schepen in de hierop volgende twee maanden tijd noch moeite om de eenvoudige en financieel toch wel heel erg aantrekkelijke oplossing van raadslid Deprez alsnog onderuit te halen. In de wandelgangen van het Administratief Centrum Heernisse werd gefluisterd dat de dienst ruimtelijke ordening sinds haar oprichting nog nooit zoveel overuren had gedraaid. Triomfantelijk kondigde de schepen dan ook op de zitting van februari haar tegenoffensief aan.
Met een PowerPointpresentatie als visuele steun werden alle registers opengetrokken om het “Plan Deprez”, als ging het om een ordinaire Iraanse Shahed-drone, uit het Diksmuidse luchtruim te knallen. De speerpunt van haar presentatie: het voetbalveld mag er dan reeds liggen van voor het Gewestplan, de gebouwen en de parking lagen er nog niet, althans niet in hun huidige vorm.
Schepen en raadslid lijnrecht tegenover elkaar verschanst in de loopgraven; het front verhard. Tweede schepen Vanlerberghe, die zich nochtans altijd fel verzet tegen verharding van wat voor soort dan ook, verkoos wijselijk niet tussen te komen. De burgemeester keek het tafereel binnen zijn eigen meerderheid met lede ogen aan.
Reden genoeg voor onze fractie om vanuit de veilige achterhoede van de oppositiebanken een kritische maar realistische blik te werpen op deze spreidstand binnen de meerderheid. Wie heeft er nu gelijk? Het raadslid of de schepen?
Een probleem pak je best bij de wortel aan. De wortel van dit probleem bevindt zich in Kruibeke, onder de graszoden van het voetbalveld aldaar. Geen simpelere oplossing dus dan eens te gaan vragen in Kruibeke hoe het daar nu precies allemaal verlopen is. Vervolgens kan dan afgetoetst worden in hoeverre dit allemaal vergelijkbaar is met het eigen voetbalveld te Keiem. Aangezien de oplossing door het raadslid Deprez naar voor geschoven werd leek het ons niet meer dan eerlijk om hem dit zelf te laten doen. Hij liet er alvast geen (kunst)gras over groeien en ook de antwoorden uit Kruibeke bij monde van de schepen van sport, recreatie en gebouwen lieten niet lang op zich wachten. Een afschrift van deze antwoorden werd ook aan ons bezorgd, waarvoor onze dank.
Het voetbalveld van Kruibeke lag dus eveneens zonevreemd, maar lag er al van voor het Gewestplan in voege trad. Ook hier waren er (on)bepaalde infrastructuren aanwezig welke in de loop der tijd de noodzakelijke aanpassingen kregen. Hoe kan het ook anders? Immers, wie laat nu een gebouw meer dan vijftig jaar lang onaangeroerd verkommeren?
In Kruibeke werd het voetbalveld dus eerst eens ingeschreven in het vergunningsregister. Vervolgens werden de kantine en de parking eveneens als vergund geacht mee ingeschreven in het vergunningsregister. Uiteindelijk werden dan ook de diverse verbouwingen aan de infrastructuren vergund.
De situatie in Kruibeke is bijna één op één vergelijkbaar met Keiem, enig twistpuntje zou in Keiem de parking kunnen zijn. In Kruibeke was de parking reeds gedeeltelijk aanwezig voor het Gewestplan. De oplossing kan dus ook één op één toegepast worden in Diksmuide. Het zou immers potsierlijk zijn moest de parking hier het struikelblok worden.
Tot grote spijt van wie het benijdt, het raadslid heeft dus gelijk.
Wat dan wel het grote verschil is tussen Kruibeke en Diksmuide hoor ik u vragen? Heel eenvoudig, in Kruibeke trok iedereen aan hetzelfde zeel en werd er met vijf minuten politieke moed een oplossing toegepast die tegemoet kwam aan de noden van de eigen bevolking. In Diksmuide daarentegen is het ieder voor zich. Men slaagt er niet in om, binnen de eigen meerderheid dan nog, de neuzen in dezelfde richting te krijgen. Daar waar het eigen kleine gelijk primeert boven de noden van de bevolking kan er nooit sprake zijn van vijf minuten politieke moed.
Hoog tijd dat het Diksmuidse schepencollege op bezinningsmoment vertrekt richting Kruibeke. Hoog tijd ook dat onze schepen voor ruimtelijke ordening over haar eigen schaduw heen springt, haar comfortzone verlaat en een beslissing neemt die misschien wel tegen haar eigen belang in gaat om een hoger doel te bereiken.

Geert Mabesoone
gemeenteraadslid en fractieleider Vlaams Belang

Eerst koop je een seniorbusabonnement, dan worden de verbindingen drastisch verminderd om te eindige op nul.
Doe zo voort. Ik gebruik mijn abonnement enkel om wekelijks mijn minder-valide broer te bezoeken in Oostende.

Een ontgoochelde reiziger

Annie Decleer

Wie vandaag blijft volhouden dat het openbaar vervoer in de Westhoek “eigenlijk wel goed geregeld is”, doet onwillekeurig denken aan Mohammed Saeed al-Sahhaf, beter bekend als Comical Ali, die tijdens de inval in Bagdad met inslaande bommen op de achtergrond bleef verkondigen dat alles onder controle was. “Bagdad is veilig”, zei hij. Het contrast tussen woorden en werkelijkheid kon nauwelijks groter zijn. Wel, wie beweert dat de mobiliteit in de Westhoek geen probleem is, zou ik graag uitnodigen om twee dagen met mij de bus te nemen: van dorp naar stad, van stad naar dorp, op uren waarop mensen echt ergens moeten zijn. Dan wordt snel duidelijk wat statistieken en geruststellende verklaringen verdoezelen: lange wachttijden, gemiste aansluitingen, beperkte trajecten en vooral het gevoel dat je niet meetelt als je geen auto (meer) hebt om wat voor reden dan ook ( te jong, te oud, te weinig middelen voor 2 gezinsauto’s, …).
Het openbaar vervoer in de Westhoek is geen detaildossier, het is een kwestie van kansen, van toegang tot werk, onderwijs, zorg en sociaal leven. Wie mobiliteit minimaliseert, minimaliseert de leefwereld van duizenden mensen. De Westhoek verdient geen communicatie die de werkelijkheid overschreeuwt, maar een beleid dat haar eindelijk ernstig neemt. Want verkeersarmoede is geen perceptieprobleem. Het is dagelijkse realiteit.
Ere-gouverneur Paul Breyne vatte het vanmorgen in een reactie op een eerder bericht hierover perfect samen: “het verder opdrogend aanbod van openbaar vervoer in de lokale dorpen is inderdaad een groeiend probleem. De opdracht van De Lijn is meer dan ooit in te staan voor het lokaal vervoer, in de eerste plaats ten dienste van ouderen minder-mobielen en schoolgaanden die geen ander verplaatsingsvehikel hebben”.

Peter Bossu

Zonder enige verbazing lees ik het artikel ‘Oostende schrapt busverbindingen naar Diksmuide’ nopens de besparings/herstruringsijver van De Lijn.  Nu moet het wel lukken dat ik beroepshalve nog behoorlijk regelmatig veel in de streek rondtoer en dus regelmatig bussen van De lijn moet kruisen .  Wat mij hierbij al een tijdje opvalt en tegelijkertijd ergert is het feit dat op 10 van de bussen die ik kruis er gegarandeerd op 5 ervan op het SCHERM  staat   ‘’ GEEN DIENST “
Misschien kunnen deze bussen dienen voor de buslijn OOSTENDE – DIKSMUIDE  ?

Carlos Pollet

Gisterenavond werd op de gemeenteraadzitting het zoveelste hoofdstuk geschreven van het toneelstuk over het voetbalveld van Keiem. Voor de vele toeschouwers die de opvoering aandachtig volgen blijft het onduidelijk of het stuk nu een komedie is of dat er eerder sprake is van een drama. Mij doet het alvast denken aan Shakespeares Hamlet, waar één van de protagonisten de gevleugelde woorden “There is something rotten in the state of Denmark” uitspreekt (Acte 1, scène 4).
Ook in Diksmuide is er iets aan het rotten, namelijk de politiek. Ondanks de belofte om eindelijk licht in de duisternis te brengen omtrent het dossier “Sport en Recreatie Keiem” bleef alles inktzwart. Terwijl iedereen hunkert naar oplossingen bleef het opnieuw bij het aanhalen van een waslijst aan problemen. Een eindeloze zoektocht dus naar mogelijke problemen. Echter, problemen moet je niet zoeken, die komen vanzelf wel. Wat we nodig hebben is oplossingen, die moeten gezocht worden.
De oplossing is nochtans simpel, het voetbalveld inschrijven in het vergunningsregister van de stad zoals de bestendige deputatie reeds in 2021 aangaf. Vervolgens kan er werk gemaakt worden van een regulatiedossier voor de bestaande infrastructuur op en rond het voetbalveld. Deze oplossing is geen van de twaalf werken van Hercules, nee het is eigenlijk een fluitje van een cent, niet meer dan een pennentrek.
Waarschijnlijk beu geworden van het lange wachten heeft de voetbalclub uiteindelijk zelf de stier bij de horens gevat en een aanvraag opgestart om hun voetbalveld te laten inschrijven in het vergunningsregister. Dit zal ongetwijfeld niet in goede aarde gevallen zijn bij onze schepen voor Ruimtelijke Ordening. “Wat denken die daar wel in Keiem…”
Het was nochtans een lid van de eigen meerderheid die de nagel op de kop sloeg toen hij deze oplossing in december laatstleden naar voor schoof. Maar kijk, daar wringt natuurlijk het schoentje. Niet de oplossing is een doorn in het oog van de schepen. Nee, het is de persoon die de oplossing te berde bracht. De oplossing raakt hier ondergesneeuwd in het politieke spel tussen verschillende politieke partijen die, tot elkaar veroordeeld, samen zetelen in één grote coalitie. Als er iets duidelijk is in dit land, dan is het wel dat grote coalities niet werken.
Toen het gemeenteraadslid in december de kat de bel aanbond had hij in zijn stoutste dromen niet kunnen vermoeden dat hij twee maand later, beurs geklopt als een Piñata, in de gemeenteraad zou zitten om naar de zoveelste nietszeggende toelichting te luisteren. Een toelichting waarmee je alle kanten uit kunt, maar die uiteindelijk kant noch wal raakt.
Gevraagd naar hoe de meningen zijn tussen de verschillende partijen van de meerderheid bleef men mij het antwoord schuldig. De omerta houdt voorlopig nog stand, maar dat het rottingsproces niet enkel de houten pilaren van de Vishal betreft staat ondertussen als een paal boven water.
De burger kijkt dit allemaal met lede ogen aan en, hoeft het nog gezegd, heeft de buik vol van dit soort antipolitiek. De voetbalploeg is ondertussen kop van jut en moet dit politiek gekissebis lijdzaam ondergaan.
Diksmuide verdient beter dan dit.

Geert Mabesoone
Gemeenteraadslid Vlaams Belang