Er blijft in Diksmuide beroering ontstaan rond de parkeerproblematiek en bij uitbreiding over de algehele mobiliteit.
Onze collega’s van Idee 2006 halen voor de tweede keer bakzeil met hun referendum. Het stadsbestuur heeft het over procedurefouten, de partij zelf heeft het over een dictatuur van de meerderheid. Wat er ook van is, het stadsbestuur zal zijn plannen doorvoeren en we krijgen tegen oktober 2018 een “nieuwe look” van de markt in Diksmuide. CD&V en sp.a hebben gekozen voor een mini light versie van wat eerst met veel show werd gepresenteerd als een totaal nieuwe Grote Markt. Het frietkot zal verdwijnen, de kasseien grotendeels ook. Daarmee zullen we het moeten doen. Tijd voor meer en beter werk is er niet, want oktober 2018 staat voor de deur. 25 jaar geleden werd ons belastinggeld ook al eens gebruikt om diezelfde markt te vernieuwen tot bleek dat de hoge hakken er niet meer over geraakten. En nu weer kiest men niet voor een duurzame oplossing. Arme belastingbetaler!
N-VA Diksmuide heeft het altijd spijtig gevonden dat Idee 2006 in 2014 niet mee op onze kar gesprongen is en mee de plannen van een ondergrondse parking onder de markt met hand en tand heeft helpen verdedigen. Wij hebben aangetoond dat het project ‘ondergrondse parking markt’ financieel haalbaar was en zelfs de helft goedkoper dan het gebricoleer in/onder/op de Boterhalle.
De uitvoering van een parking onder de markt zou natuurlijk langer duren en zeker niet voor oktober 2018 klaar zijn, het enige wat telt voor ons stadsbestuur. Het project zou onze open ruimte bovengronds besparen van geparkeerde vierwielers, zij het nu aan de rand van de stad of waar publiekelijk of privé dan ook. De grootte van de markt leent zich er toe. In Sint Niklaas, met de grootste markt van Vlaanderen en parking eronder, hebben ze dat al lang begrepen. Daar parkeer je in het centrum en zie je geen auto staan. Diksmuide heeft nooit deze ambitie gekoesterd. Kortzichtigheid noemen wij dat! Hetzelfde verhaal van kortzichtigheid hebben we hier ook 40 jaar geleden door onze strot gekregen met het verwerpen van een stadsring. De gevolgen dragen we nu meer dan ooit. Straks komt er een gereduceerd afkooksel van een echte oplossing die in de jaren ‘70 werd voorgesteld. Al die miserie is veroorzaakt door Diksmuidse bewindslieden die niet verder keken dan dat hun electorale neus lang was.
De discussie over het referendum is een achterhoedegevecht dat totaal zinloos is, maar wel mediageniek blijkt en enkel aantoont dat de burgemeester en eerste schepen de voeling met de Diksmuidse inwoner steeds meer kwijt zijn. Verwijten vliegen over en weer met als enig resultaat dat de afkeer van de Diksmuideling voor de politiek, dat met de mandatenschandalen al erg groot was, nog meer toeneemt.

Tijd voor verandering. Meer dan ooit

Luc Coupillie
provincieraadslid voor N-VA
Pervijze

Hoe oud wij zijn, dat weten wij zelf  niet.. Dat kan een boomfluisteraar vertellen, doch wij zien er geen meer. Niemand kent nog de bomennamen, maar aan ons bruine gebladerte herkennen zij ons.

Ja, wij zijn tweelingbeuken  en wij gedijen goed in de stadsgrond. Wij zijn – elk apart – een trotse beuk met onze harmonieuze vorm, onze  prachtige kruin en het gelommerte waaronder  de mensen ’s zomers kunnen schuilen. Jammer genoeg hebben ze geen tijd meer om onder de beschutting van een boom, samen gezeten op de houten bank, te keuvelen over de stadsroddels. Ja, wij hebben  mooie jaren achter de rug, toen een jong doktersgezin besloot om een statige villa te bouwen in onze  schaduw. Helaas, veel vroeger dan wijzelf hebben de dokter en zijn echtgenote tolgeld betaald aan de veerman om hen over te varen naar de andere oever van het meer. Hun kinderen zijn  volwassenen geworden, met hoge functies, en zij kennen ons niet meer, noch zien wij hun kinderen ravotten in de tuin.
De tijden veranderen. Wij  voelen ons eenzaam, triest en hebben  een vreemd gevoel omtrent onze  toekomst. Vanuit de hoogte zien wij  hoe onze  vrienden geveld worden, gekapt, herleid tot een stronk waarover de mensen struikelen.  Ze zijn er, de plannen om ons op te ruimen,  om te kappen als oud vuil, omdat wij  een doorn in het oog zijn  voor de economische vooruitgangsdrift van jonge ondernemers die  betonnen torens willen bouwen . Weg groene long, oase van rust voor de stadsmussen, merels en lijsters. Welkom rookpluimen en gifgassen

Robert Pil

Burgemeester Laridon en haar schepenen hebben voor de tweede keer op rij de aanvraag voor een volksraadpleging verworpen.  Enkele kanttekeningen.

1.       Het is duidelijk dat men bang is van een referendum: de wil van “het volk” wordt genegeerd. Politieke betweterij is eigen aan dictatoriale regimes. Het stadsbestuur bezondigt zich aan dezelfde fouten die mensen als Poetin, Erdogan en een aantal Afrikaanse “leiders” maken: de pedalen verliezen door te lang aan de macht te zijn. De enige betrachting die nog overblijft is om kost wat kost aan de macht blijven

2.       De adviescommissie stelt onomwonden dat het schepencollege het verzoek tot referendum mag goedkeuren. Het college beroept zich op een procedurefout (ontbreken van het juiste papier dat het stadssecretariaat naliet van te bezorgen) om de raadpleging niet te moeten laten doorgaan. De schrik zit er duidelijk in: eerst zogezegd 5 handtekeningen (op 3000!) tekort, nu een procedurefout… Zowel secretaris als schepenen maken in hun verslagen fouten tegen de spelling zoals d -t fouten. Zijn taal- of procedurefouten belangrijker dan de inhoud? Wie heeft sympathie voor procedurepleiters die criminelen vrij pleiten op dergelijke basis?

Ethiek in de politiek

Met ontzetting moet ik vaststellen dat onze beleidsmensen niet te beroerd zijn om flagrant te liegen. Een overleg ontkennen waar ik zelf bij was! Hoe diep kan men moreel vallen om leugens aan te grijpen om politiek te willen scoren. Ondertussen prijkt de burgemeester nationaal vrolijk op de 7 de plaats van de mandatenpakkers en zakkenvullers! (bron : De Tijd). Dergelijke tekenen van moreel verval doen mij walgen van zo’n “politiek”.
Ik ben ondanks vele waarschuwingen in de gemeentepolitiek gestapt met de beste bedoelingen. Wat nu gebeurt, is het toppunt van “vuile” politiek. Komt er dan nooit beterschap? Moet politiek “vuil” blijven. Ik had het mij anders voorgesteld.

Jan Van Acker
Gemeenteraadslid Idee2006

Op zondag 25/06 gingen we samen met het gezin een gezellige uitstap ondernemen.
De rommelmarkt te Keiem.
2 weken na datum kregen we echter een parkeerboete in onze brievenbus. We geven toe dat we fout geparkeerd stonden op de openbare weg deels op het fietspad. Echter stond er een bord waar er geen doorgaand verkeer werd toegestaan. Fietsers en voetgangers waren vrij de openbare weg te gebruiken.
Na een bezoekje aan het politiekantoor kregen we op een erg onvriendelijke manier te horen dat we een grote verkeersovertreding gemaakt hadden. 116 € bedraagt de prijs.
Wij en heel veel andere foutparkeerders zullen volgend jaar al zeker niet meer naar een lokale rommelmarkt gaan. Jammer voor de organisatoren maar ……… Op een zomerse zondag de stadskas spijzen daar doen wij niet meer aan mee. Er stonden heel wat auto’s net zoals ons geparkeerd. Een beetje door de vingers kijken zou niet misplaatst geweest zijn. Zeker op zo’n dag.

Een misnoegde Diksmuideling

Een barslechte nationale peiling, het zette de heren Bossu en Vanlerberghe van sp.a er toe aan om blind op de N-VA te beginnen schieten. Dat daarbij de waarheid geweld wordt aangedaan is blijkbaar geen enkel probleem. Zolang de populistische boodschap maar kan gebracht worden dat de N-VA alles van de mensen wil afnemen wat de sp.a vroeger zo genereus uitdeelde.
Wat is nu echter de waarheid. Ja het idee van een bushalte voor iedereen op maximum 750m van je deur komt van wijlen Steve Stevaert. Maar die zogenaamde basismobiliteit werd in de Westhoek nooit gehaald en toegepast. 40 procent van de inwoners vielen buiten het vooropgestelde bereik. De heer Bossu zat gelukkig voor hem niet bij die 40 %.
Eind 2015 besliste de Vlaamse Regering dat het vervoer georganiseerd moet worden volgens het principe van de basisbereikbaarheid. Er wordt hierbij niet langer uitgegaan van het aanbod van het openbaar vervoer maar van de vervoersvraag van inwoners. Men wil uitgaande van die vragen een vervoersaanbod opzetten die daar zo goed mogelijk op aansluit.
Een nieuwe zienswijze vraagt uiteraard wat “stagelopen”. Daarom kondigde de Vlaamse Regering aan van start te zullen gaan met een drietal Vlaamse pilootregio’s. De Westhoek kreeg hiertoe de kans, omwille van zijn uitgesproken landelijke karakter.
Het statuut van pilootregio voor de Westhoek houdt in dat lokale besturen rechtstreeks in dialoog met de Vlaamse Overheid en hun agentschappen zoals De Lijn de organisatie van het vervoersaanbod in de streek zullen bepalen. Er is in 2016 een vervoersregioraad samengesteld met alle actoren, waaronder de lokale besturen. Het zijn zij die tegen dit najaar een vervoersregioplan voor de Westhoek zullen uittekenen. De bal ligt dus in het kamp van de lokale burgemeesters en schepenen. Als de heer Bossu wil schieten op minister Weyts, dan zal hij eerst de lokale bestuurders moeten treffen. Maar alvorens te knallen zou hij best met zijn grieven de lokale mandatarissen aanspreken. Zij worden heden verondersteld hard bezig te zijn met het nieuwe model basisbereikbaarheid. De basisbereikbaarheid zal dus met hun potloden gekleurd worden, ook rode.
Wie beknopt wil kennis maken met de basisbereikbaarheid : klik hier.
Door in te tekenen als pilootregio worden de financiële middelen die op vandaag geïnvesteerd worden in de Westhoek alvast bevroren. Hierdoor kunnen gemeenten gerust zijn dat de middelen die op vandaag vooral voor de belbus in de Westhoek geïnvesteerd worden niet worden afgebouwd.
Dat het systeem met de nieuwe reserverings- en planningstools nog niet volledig op punt staat, akkoord. Er zullen nog wel meer kinderziekten tevoorschijn komen, net zoals die er waren met de belbus.
En natuurlijk had ook N-VA minister Weyts een veel groter budget willen voorzien voor De Lijn, maar als je geen putten wil achterlaten voor je kinderen, dan moet je aanvaarden dat budgetten eindig zijn.
De heer Bossu zou beter naar zijn eigen politieke familie kijken om er zeker van te zijn dat het geld van de mensen wel degelijk bij de juiste inwoners terechtkomt. Spoort hij niet dagelijks naar het samusociale  Brussel? Ook de miljarden die we kwijtspeelden door Freya Vandenbossche(zonnepanelen) en bijvoorbeeld door intresten op onze schuldenberg moeten door de regeringen opgevangen worden.
Terug naar de essentie. Hoe je het nu draait of keert, het openbaar vervoer in de Westhoek is al altijd stiefmoederlijk behandeld geweest. Concreet, als ik van Pervijze naar Brugge moet, dan gaat dat veel vlugger met de fiets aan laag tempo dan met het openbaar vervoer. Dat is vandaag zo en dat was het ook gisteren en eergisteren.  Hopelijk is het morgen niet meer zo. Dat zal ondermeer ook afhangen van de inzet van onze schepen van mobiliteit. Ik hoop dat hij in de vervoersregioraad constructieve oplossingen vindt die de basisbereikbaarheid en dus de bevolking ten goede komen in plaats van te janken dat het vroeger veel beter was.

Luc Coupillie
provincieraadslid voor N-VA