De laatste maandag van augustus werd een wel erg vreemde zitting van de gemeenteraad. Door de afwezigheid van voorzitter Allyns, telde de meerderheid slechts evenveel raadsleden als de oppositie. Hoewel N-VA en Idee2006 samen met onafhankelijk raadslid Vanrobaeys de zitting hierdoor gemakkelijk konden boycotten, besloten ze om dit niet te doen. De door CD&V en SP.A voorgelegde agendapunten werden besproken en konden dankzij de voltallig aanwezige oppositie dan ook goedgekeurd worden.
Op deze wijze stelde de verenigde oppositie duidelijk een gebaar van goodwill, maar hun collega’s aan de overzijde werden hierdoor niet gemotiveerd om op hun beurt voor een positieve politiek te kiezen. Vooral Schepen Moerman reageerde zeer bitsig op gestelde vragen. Ook was geen enkele schepen of de burgemeester bereid uit te leggen waarom het referendum voor een tweede maal werd afgeblokt. Raadslid De Keyser kwam in zijn eigen stijl wel tussen met de bewering dat de oppositie de stad imagoschade toebrengt. Dat uitgerekend raadslid De Keyser anderen beschuldigt van het toebrengen van imagoschade aan onze stad is een hypocrisie die werkelijk alles slaat. Kunnen we van deze meerderheid nog wat anders verwachten?
Week na week worden onwaarheden in de communicatie van de burgemeester en schepenen ontdekt. In de laatste editie van de Krant van West-Vlaanderen beweert burgemeester Lies Laridon onomwonden dat een ondergrondse parking wel degelijk onderzocht werd, en dat uit financiële overwegingen en beperkingen van erfgoed bleek dat dit niet mogelijk is.
Alsof er ooit een degelijke studie is gemaakt. Niets is minder waar!
In 2015 werd Vinci park (nu Indigo) door de meerderheid gevraagd om een opportuniteitsanalyse te maken. Dit resulteerde in een beknopte presentatie waarin we vooral kunnen lezen dat de conclusies gebaseerd zijn op te beperkte informatie. De door hun aangeleverde analyse rammelde dan ook langs alle kanten.  Ondanks de herhaaldelijke verzoeken van de N-VA-fractie is er evenwel nooit een degelijke studie gekomen.
Dus: neen burgemeester, een ondergrondse parking is niet onderzocht! Een vlugge analyse is geen degelijke studie. De Diksmuidelingen worden door de burgemeester en haar leden van de meerderheid keer op keer op dezelfde manier misleid: het referendum, de puist van de Konijnenstraat, de “participatie”…
CD&V en SP.A zeggen: Er zijn procedurefouten gemaakt en daarom gaat het referendum niet door. Eerlijke communicatie zou zijn: De leden van de meerderheid zullen er alles aan doen om het referendum niet te laten doorgaan.
Zeg niet dat de mogelijkheden van een ondergrondse parking onderzocht werden, maar zeg gewoon dat een inhoudelijk debat na een grondige studie erover wordt vermeden om zeker te zijn dat de markt nog voor de volgende verkiezingen kan geopend worden.
De oppositie bewees maandag anders aan politiek te doen dan de CD&V en sp.a, op een constructieve manier, eerlijk en open. De weg die de politiek nodig heeft om zijn waardigheid terug te vinden.

Koen Coupillie
Voorzitter N-VA Diksmuide

Met een begeesterende belangstelling heeft schrijver dezes de brief gelezen van oud-Diksmuideling Robert Travers op e-manehoekje Diksmuide. Prachtige reconstructie van 83 jaar geschiedenis vanaf het begin van de disputen over de singel (de ring). Toen al besefte men de noodzaak van een singel (1934). Enkel de vele politieke botsingen hebben roet gegooid in de realisatie van dit project, onder het motto dat de ring de commerce zou schaden.
Deze historische schets door Robert Travers toont duidelijk aan, dat het de politieke macht is die de lakens uitdeelt en dat de grote realisaties door hen alleen bepaald worden.
Anno 2017 zijn er als resultante in deze soap alleen maar verliezers. Geduld is een schone deugd, maar vergeet vooral niet wat een groot deel van de bevolking wil : wij willen vooruitgaan. Met de ring kunnen we leven als in een toneelstuk : belangrijk is niet hoe lang het duurt, maar hoe goed het gespeeld wordt. Ons boterstadje is, zoals iedereen weet, heel ziek in zijn mobiliteit, chronisch ziek zelfs. De politiek van Diksmuide ten aanzien van de ring, is zoals de processie van Echternach : één stap vooruit, en twee stappen achteruit. In feite is de logica om eerst de aanleg van de ring te verwezenlijken, en daarna de renovatie van de straten en de markt. Nu moet alle zwaar verkeer alsnog door het centrum passeren. De Heer Travers haalde eens terug onze fragiele mobiliteit aan. Eén feit is zeker : geef de mensen – de burgers – de fietsgaande schooljeugd ongestoord het voorrecht te fietsen zonder dat zij tussen het zwaar verkeer moeten laveren.
Met 2018 in zicht leven we in de hoop, dat iemand toch eens de lintjes zal moeten doorknippen van een realisatie waar elke Diksmuideling al zo lang op wacht. Dan kunnen oude standbeelden vervangen worden door de held(inn)en van nu !! ..

Robert Pil

Dat coalitiepartners CD&V en Sp.a nogal losjes omspringen met de waarheid mochten we de afgelopen jaren al te vaak ervaren. N-VA Diksmuide, net als de overige collega’s in de oppositie klagen dit terecht aan.
De oproep van N-VA Diksmuide is dan ook formeel: communiceer eerlijk met de inwoners, de pers en in de gemeenteraad.
De parking die Salons Saint Germain voor haar klanten wil aanleggen is zeker niet de mirakeloplossing voor het problematische parkeerbeleid van de meerderheid.
De verklaring in de pers “Het akkoord van de bouw van een parkeertoren bewijst dat wij ons parkeerbeleid bijsturen” door burgemeester Laridon is dan ook hemeltergend. Schepen Vanlerberghe lijkt zelf een geheime volksraadpleging georganiseerd te hebben. Hij beweert immers dat het voor “de Diksmuideling” niet uitmaakt wie het langparkeren inricht. Zolang het maar niet de stad is en zolang het er maar komt, schijnt het allemaal goed te zijn volgens de Schepen.
Niets van dit alles is waar.  Toch worden deze insinuaties nu zonder schaamte door burgemeester Laridon en schepen Vanlerberghe gebruikt om aan te tonen dat hun beleid zou werken, en dat zij zouden luisteren naar de wensen van de inwoners.
Met deze verklaringen proberen ze te laten uitschijnen dat langparkeren in het centrum mogelijk zal worden.
Voor de gewone bezoeker van Diksmuide verandert er echter helemaal niets. Het mogelijke privé-initiatief zit nog in een eerste studiefase. Nu al besluiten dat er een grote publieke parking komt in het centrum, is wensen voor werkelijkheid nemen.

Koen Coupillie
Voorzitter N-VA Diksmuide

Dat ondergetekende als uitgeweken Diksmuideling en gewezen lokaal persmedewerker en dit gedurende 33 jaar nog de Diksmuidse politiek vanop afstand volgt, zal vele e-Diksmuidelezers wel niet verwonderen. Zo las ik met interesse het artikel van de hand van Luc Coupillie (mij onbekend)  waar hij de tegenwerking rond een voorstel een 40-tal jaar geleden uitgaande van naar ik mij herinner toenmalig VU-raadslid Lootens voor een Diksmuidse stadsring in herinnering brengt aan zijn collega’s oppositieleden uit de gemeenteraad.
Het verleidde mij ertoe eens in mijn archieven te zoeken en meer bepaald een onuitgegeven monografie van het gewezen Diksmuids liberaal gemeenteraadslid Raymond Daenens daterend van april 1973 ter hand te nemen. Dit enig exemplaar getiteld “Mijn  bemoeiingen” werd mij een 20-tal jaar geleden geschonken door zijn zoon Jean Daenens, destijds vrederechter te Torhout. Ik moet wel zeggen dat dit werk (135 pagina’s) geschreven is vanuit een zeer zichzelf verheerlijkend persoon die echter te Diksmuide over een periode van een 15-tal jaar (hij werd in 1932 gemeenteraadslid) heel wat sympathisanten kende.
In deze monografie (?) lees ik dat Raymond Daenens in 1934 (mijn geboortejaar) een voorstel deed om te  Diksmuide een “singelbaan” aan te leggen om zo het probleem van het doorgaand verkeer ten gevolge van de spoorwegovergang  op de rijksweg op te lossen. Zijn voorstel was een singelbaan vertrekkend vanaf de Esenweg ter hoogte van de rijkswachtkazerne dwars door de Tuinwijk, kruisend de provinciale baan Ieper-Diksmuide, doorheen weilanden behorend aan de toenmalige Commissie van  Openbare Onderstand met een brug over de IJzer en uitgevend op de rijksweg Diksmuide-Veurne ten westen van de kerk te Kaaskerke.
Raymond Daenens (landmeter verbonden aan het kadaster) zou een eerste verkavelingsplan gemaakt hebben dat  besproken  en goedgekeurd werd door het bestuur van de Diksmuids COO op 17 oktober 1934 en door de Diksmuidse Stadscommissie van Openbare Werken op 5 december van hetzelfde kalenderjaar. Daaropvolgend zouden de Provinciale Diensten van Bruggen en Wegen een ontwerp getekend hebben  dat aangenomen werd door de Hogere Overheid. Steeds volgens het genoemd raadslid, behorend tot de oppositie in de Diksmuidse  gemeenteraad, zou tot uitvoering  van dit plan in de rijksbegroting van 1937 een bedrag ingeschreven geweest zijn ten bedrage van niet minder dan 2.375.000 toenmalige Belgische franken. – Dat de realisatie ervan uitgebleven is diende gezocht te worden, steeds volgens dezelfde auteur, bij de toenmalige tegenwerking  van de Diksmuidse politieke meerderheid, de Diksmuidse Katholieke Middenstandsorganisatie en de liberaal georiënteerde Diksmuidse Handelskamer met als argument dat dergelijke singelbaan de “commerce” zou schaden.
Niet ter  correctie van dhr. Luc Coupillie doch enkel ter aanvulling haal ik dit feit aan. De Diksmuidse Stadsring heeft bijgevolg geen geschiedenis van 40 jaar gezien 1934 reeds 83 jaar geleden is. Geduld is dus in de politiek niet enkel van deze tijd. Mag ik bij deze de huidige en toekomstige Diksmuidse politiekers nog veel moed toewensen om van Diksmuide blijvend een boeiende stad te maken.

Robert Travers

Idee 2006 vindt dat het stadsbestuur de burger volledig om de tuin leidt en verkeerd informeert.  Het is wellicht een unicum in Vlaanderen: twee keer wordt een referendum geweigerd. Nadat er eerst een referendum werd geweigerd door een vermeende tekort van vijf handtekeningen, worden nu vormfouten ingeroepen om de meer dan 3.500 handtekeningen naast zich neer te leggen.
Het stadsbestuur had intern overleg met Idee 2006 om een compromis te zoeken, maar zover kwam het niet. “We hadden duidelijke afspraken gemaakt, die elk aan hun achterban konden voorleggen en waarin in feite een compromis tot stand was gekomen betreffende de extra parkeerplaatsen in het centrum. Het was dan ook een verrassing toen bleek, dat de meerderheid  een persconferentie hield en daarbij het advies van Binnenlands bestuur aanhaalde, om het referendum niet door te laten gaan. Wat wij bijzonder erg vinden is, is dat deze meerderheid liegt omtrent onze samenkomst en deze ten stelligste ontkent, terwijl er zoveel getuigen zijn. Nog erger is dat het advies van binnenlands bestuur wordt misbruikt en volledig in het voordeel van deze meerderheid wordt gebruikt, terwijl het andersom is. In het advies wordt weergegeven dat het stadsbestuur het verzoekschrift spontaan moet overhandigen, zoals bij de eerste aanvraag wel gebeurde. Ook heeft het Schepencollege verzuimd om over te gaan tot het tellen van de handtekeningen. Een sluwe zet, die ervoor heeft gezorgd dat de deadline was verstreken om de organisatie van het referendum op de agenda van de eerstkomende gemeenteraad te plaatsen, de laatste gemeenteraad waarin over een referendum kan beslist worden. In het advies staat zwart op wit dat het de gemeenteraad volledig vrij staat om een referendum te organiseren, ook al zijn er vermeende vormfouten. Dit alles wordt echter angstvallig verborgen voor de bevolking. De democratie is ver te zoeken.”
“De meerderheid probeert de bevolking nu te sussen met de maatregelen, die werden genomen in het kader van de evaluatie van het parkeerbeleid. Hierbij vergeet men blijkbaar dat de tweede handtekeningenronde binnen drie weken meer dan 3.000 handtekeningen opleverde, terwijl de eerste ronde meer dan een half jaar in beslag nam. De ondertussen genomen maatregelen worden dus duidelijk niet gesmaakt door de bevolking.”
“Het dossier van de Boterhalle, het meest bepalende centrumproject voor de komende decennia, wordt in de achterkamer bedisseld. Hier is de inspraak van de bevolking blijkbaar niet nodig. Nochtans zou het raadzaam zijn, om de bevolking te polsen, of een evenementenhal op deze locatie nog een meerwaarde biedt, of dat er eerder naar kern versterkende ontwikkeling moet gezocht worden. Deze meerderheid wil kost wat kost alles in een beslissende plooi leggen tegen de verkiezingen, terwijl er helemaal geen steun meer is voor dit beleid. Het aanvragen van een stedenbouwkundig attest voor publieke parking op deze site wordt halsstarrig geweigerd onder het mom dat onroerend erfgoed het nooit zal goedkeuren, terwijl deze instantie duidelijk meegeeft dat het de bevolking is die daarover moet beslissen.”
“Het stadsbestuur is de pedalen kwijt. Het is duidelijk dat hun politiek van pleisters op een wonde, niet werkt. Wij hebben alvast in deze coalitie elk vertrouwen verloren. We krijgen niet meer de kans om de wil van onze bevolking in te willigen via het referendum. Idee 2006 maakt de belofte dat de rechtstreekse democratie zal zegevieren via referenda bij belangrijke thema’s na de verkiezingen. Idee 2006 wil van de volgende gemeenteraadsverkiezingen het eerste echte referendum maken. Deze datum kan het stadsbestuur niet annuleren. Die zekerheid is er alvast wel…”

Namens Idee 2006 fractie

Jan Van Acker   Marc Deprez  Katleen Winne  Geert Debaillie  Serge Vermander   Claude Vindevogel