Ik kon mijn geluk niet op toen ik vaststelde dat ik het winnende lot 115755 van de Diksmuidse stadsloterij in handen had ( een Smart-TV godbetert). Toegegeven, ik had ook wel gemerkt dat de pottenrangschikkingsverantwoordelijke een bok van formaat geschoten had door de bokalen van de honderdtallen en de duizendtallen niet in de juiste volgorde te zetten (wie alles nog eens wil napluizen verwijs ik naar onze virtuele stadskrant van 8 januari ll.) Het zou een kwestie van minuten
zijn dat deze blunder ging worden rechtgezet. Maar dat was buiten de waardin gerekend!
Eerst en vooral, dat onze burgermoeder ook haar taak van beëdigd gerechtsdeurwaarder meer dan bekwaam ter harte neemt, kunnen wij enkel toejuichen. Kordaat besliste ze dat één en ander er eigenlijk niet toe deed. Ze staafde haar standpunt met een arsenaal aan algoritmes waar menigeen spontaan duizelig van werd. De ongetwijfeld ontgoochelde eigenaar van lot 115755, en ook menig
andere ontgoochelden die gehoopt hadden alsnog een prijs in de wacht te slepen, hoefden zich dus niet te melden, aldus nog ons stadshoofd op e-diksmuide.
Met meester Jo Van Backlé ging het destijds niet waar geweest zijn! Oudere televisiekijkers herinneren zich vast deze onkreukbare deurwaarder, die met een professioneel sérieux de quiz- en kansspelletjes van achter de coulissen van de vlaamse televisiezenders waarnam en bliksemsnel ingreep waar nodig. Onder zijn bewind vloog de pottenrangschikkingsverantwoordelijke tien jaar naar een siberische kolchoz voor een herprogrammeringscursus basisalgebra, werden de potjes op
de juiste plaats gezet en het excel-werkblad onmiddellijk aangepast. Alstublieft, dat waren pas tijden.
Nu, gedane zaken nemen uiteraard ook deze keer geen keer en bij dezer dus welgemeende felicitaties aan de onverwachte en waarschijnlijk wel overgelukkige winnaar. Je mag mij altijd uitnodigen om eens een avondje mee te kijken, beste 117555.
En misschien een tip voor volgend jaar, stop met die tombola en gooi gewoon alle prijzen lukraak van de trap van het stadhuis tijdens de nieuwjaarsreceptie. Geen discussie, geen ingewikkelde reglementen, geen tonnen papierafval; enkel blije gezichten bij diegenen die een prijs uit de lucht  kunnen plukken, behalve dan van diegene die gaat voor de auto.

uw 115755 aka Patrick Neyt

Pas binnengelopen bericht: in de nacht van 29 december is er een kindje verdwenen uit de stal van een woning, gelegen aan het begin van de walestraat te Keiem.  Het kind luistert naar de naam Jezus en is pas enkele dagen oud.  De doodongeruste bewoners van het huis, B.P. en T.D., hebben ons de volgende informatie meegegeven: het kind draagt een luier van het merk ‘pampers’, het heeft iets met water en met wijn, lijkt niet op zijn moeder, maar is het evenbeeld van zijn biologische vader ‘de geile geest’, die Maria heeft bezwangerd terwijl ze sliep.  Vermoed wordt dat Jezus zich ophoudt in de ruime omgeving van de walestraat. Mocht u het kind zien spelen in de straat of zien wandelen op het water van de – uit haar oevers getreden walebeek – wend u dan inderhaast naar het dichtst bijgelegen politiekantoor.  De roepnaam van de kleine deugniet is ‘Djeezes’! doch hij komt slechts als je driemaal roept want hij is nogal aan de koppige kant, aldus zijn stiefvader Jozef.  De snotneus heeft dringend medische verzorging nodig en nog veel dringender een …verse pamper.  Elke bruikbare tip die kan leiden tot een doorbraak in het onderzoek wordt door Maria beloond met een zakje doopsuiker en door de ezel met een dikke knuffel.

Tot daar het bericht van onze reporter ter plaatse Johan Devos.

Straks begint de kerstvakantie. Een Diksmuideling die de kerstsfeer wil opsnuiven, een glühwein of jenevertje in openlucht wil drinken en zijn kinderen of kleinkinderen laten genieten op een ijspiste moet zoals elk jaar weer uitwijken naar de omliggende steden zoals Nieuwpoort, Veurne, Poperinge en noem maar op.
In Diksmuide-centrum is er in de kerstvakantie helemaal niks te doen qua kerstsfeer, met een bestuur die nog altijd niet inziet en blijft ontkennen dat de winkelleegstand en de tot woning omgebouwde winkels veel hoger dan elders ligt eigenlijk logisch. Diksmuide altijd dat sfeerloos stadje met zijn druk doorgaand verkeer blijven?
Dan nog de parking achter het station die in coalitiekringen een centrumparking genoemd wordt, uniek in België door zijn vele putten en bulten, zijn reusachtige plassen, modderig en gevaarlijk zonder verlichting, is een schoolvoorbeeld hoe men mensen afkerig maakt om Diksmuide te bezoeken.
Maar roeiend met de riemen die voorhanden zijn kan er misschien op deze parking een avontuurlijk blotevoetenpad aangelegd worden, dwars door de diepe plassen en glooiingen, de gevaarlijke op-en afstap van de parking naar het perron inclusief, onder het motto ‘u durft toch ook’. Geen problemen met onroerend erfgoed, geen duur studiebureau of aannemer voor nodig en de mensen bezoeken weer massaal Diksmuide. Schaduwkant is nog meer fileleed maar we moeten toekomstgericht denken en positief blijven.

Aan iedereen een prettig eindejaarsfeest en hopelijk tot op het blotevoetenpad.

Johny Hemelsoen

Met belangstelling heb ik de verschillende opinies over het plan voor de 3 windmolens gelezen. Laat me van in het begin heel duidelijk zijn: ik ben voorstander van het project en hou erg veel van de coöperatieve werkwijze van Beauvent. Wat Michel Maeckelberg en Rik Maekelberg schrijven, draagt mijn steun en ik ga dan ook niet in herhaling vallen. Ik wil wel even reageren op een aantal beweringen van Jan Colaert die spreekt als Vladslonaar, maar tot nader order ook nog altijd als de senior schaduwvoorzitter van de lokale NVA.  Ik ontwaar zowaar een windhaan in Jan Colaert.
Jan Colaert zegt “ het veilig stellen van de toekomst van onze planeet door alleen nog groene energie te gebruiken is een supra nationale verantwoordelijkheid. Bij het inplanten van windmolens moet gebruik gemaakt worden van de daarvoor bijvoorbeeld op Europees niveau meest geschikte open ruimtes (…).Waarom zouden dan rond de productie van groene energie geen Europese afspraken kunnen gemaakt worden hoe de winning ervan het best over die landen en hun aangrenzende zeeën verspreid wordt?”.
Dat is een visie, maar wel verrassend dat ze van iemand van de NVA komt. De NVA is een koele minnaar van de Europese Unie en spreekt in haar programma hierover duidelijke taal: “de bevoegdheden van de Europese Unie moeten beter worden afgebakend. We moeten ons durven afvragen of alles wat de EU doet wel nodig is en of bepaalde initiatieven niet beter aan de lidstaten worden overgelaten. Soms volstaat het dat de EU een aantal basisregels vastlegt. De lidstaten krijgen dan de vrijheid om binnen die grenzen eigen keuzes te maken”. Op het vlak van klimaat: “De N-VA steunt de uitbouw van een Vlaams klimaatplan. Dat moet de uitstoot van broeikasgassen flink terugdringen. Tegelijk investeren we verder in groene energie. Vlaanderen moet de Europese klimaatdoelstellingen sneller bereiken”.
In gewone taal wil dat zeggen dat de partij van Jan Colaert  zegt dat Europa wat grote lijnen uittekent, maar de uitvoering, de echte keuzes moeten overgelaten worden aan de lidstaten. Wel, juist Vlaanderen heeft een klimaatplan en de NVA is al jaren deel van die Vlaamse Regering. In dat Vlaams Klimaatplan zijn 1000 bijkomende windmolens op land voorzien en het project van de 3 extra in Diksmuide past daar perfect in.
In tegenstelling met het bovenstaande pleit Jan Colaert om energie veel meer Europees te regelen en groene energie op wekken waar er meer plaats is dan hier in het dichtbevolkt Vlaanderen en verwijst daarbij zelfs naar de potenties van de Sahara. Ook weer in gewone taal en heel concreet vertaald: onze energie laten produceren in andere landen, die de prijs laten bepalen (of is Jan voorstander van meer Europese “staatseconomie”?) en dus als Vlaanderen afhankelijk zijn van andere landen. Toch raar voor iemand van NVA, denk ik dan spontaan?
Ik ben daar dus niet voor. Door hier onze energie duurzaam uit de bouwen zorgen we dat we zelf onze energie in eigen handen hebben en niet afhankelijk zijn van andere landen. Doen we dit niet dan bouwen we weer een systeem uit als met olie, waar de landen die de grondstof hebben de prijs bepalen, zelf superrijk worden en wij ons blauw betalen en naar hun pijpen moeten dansen. Laat ons kiezen voor onafhankelijk inzake onze eigen energieproductie. Het zal doorduwen zijn om alles zoals in het Vlaams Klimaatplan uitgetekend werd, uit te bouwen, maar het zal ons energie onafhankelijk maken van anderen en zorgen voor zeer veel extra tewerkstelling in eigen land. Wat dit laatste betreft werken bij ons al vele duizenden mensen in de sector van de zonne- en windenergie.  Laat dit doorgroeien en er komen er nog duizenden bij.
Als er in de windrijke polders geen windmolens kunnen komen dan nergens in dit land. Hier is wind, hier is plaats. In pakweg Oostenrijk en Duitsland twijfelt men niet meer: men bouwt ze en wil energie onafhankelijk worden en blijven.
Ik schrijf dit als Diksmuideling en als mens die in de periode 2003-2005 adviseur was van vicepremier en minister van de Noordzee Johan Vande Lanotte en daar het plan voor de windmolens op de Noordzee mocht uitwerken. Eerst werd gezegd dat het nooit ging lukken, maar we geloofden erin en beten door.  Op vandaag draaien er een paar honderd molens op het Belgisch deel van de Noordzee, leveren ze stroom voor honderdduizenden gezinnen en geven ze vele honderden mensen werk. Er zijn er voor de komende jaren nog evenveel in opbouw. Enkel: alleen samen met wat we ook op land toen gaan we de echte omwenteling kunnen maken. Een omwenteling voor een eigen en onafhankelijke Vlaamse energieproductie. Geen tweede OPEC, geen tweede keurslijf zoals van de oliestaten meer! Allez kom, we gaan toch straks onze energie niet kopen in de Saharalanden omdat daar veel meer zon is dan hier en de economische meerwaarde van eigen energieproductie uit handen geven aan om het even wel ander land?
Tot slot ben ik er nog altijd heel trots op dat we destijds met de steun van o.m. Marc Deprez en de natuurbeweging erin geslaagd zijn de 2 molens van Beauvent in Nieuwkapelle te realiseren. Ja, Diksmuide kan echt wel mee het verschil maken, maar hete patatten doorspelen naar Europa is weinig zinvol.
Politiek is soms heel rigide durven kiezen en de weg gaan die moet, ook al botst dat op weerstand van sommigen. 300 bezwaarschriften of handtekeningen mogen in het zicht van oktober 2018 geen lichtbak zijn om blind te zijn voor de uitdagingen en de grote troeven van een eigen energiebeleid. Een stad met ambitie toont zijn tanden en verschuilt zich niet in de nevel van het groter geheel.

Peter Bossu

In het eDiksmuide-artikel van vrijdagmorgen konden jullie lezen dat ik, als voorzitter van de Noord-Zuidraad en vrijwilliger in het 11.11.11-panel, tijdens de bekendmaking van de resultaten van de jaarlijkse 11.11.11-actie, een pleidooi hield pro windmolens in Kaaskerke.  Hierbij mijn argumentatie.
Het 11.11.11-campagnethema van 2017 en 2018 (dit is inmiddels beslist) stelt migratie centraal.  Op de campagnewebsite, http://allemaalmensen.11.be/,  kun je onder andere lezen: “Wij vragen een rechtvaardig migratiebeleid dat de grondoorzaken van migratie aanpakt, maar ook veilige en legale migratieroutes aanbiedt.”  Over die grondoorzaken had ik het in mijn speech.  Waar in het verleden oorlog en politieke vervolging de hoofdredenen waren om de vertrouwde omgeving te ontvluchten, is daar de laatste jaren een andere, belangrijke reden bijgekomen: klimaatverandering.  En die verandering zal steeds meer mensen er toe dwingen hun geboortestreek te verlaten.  Hoewel de overgrote meerderheid van deze migranten binnen de landsgrenzen blijft of migreert naar een buurland mogen we klimaatverandering niet als een “ver-van-ons-bed-show” wegzetten.
Het zal voor niemand een geheim zijn dat de wijze waarop energie wordt opgewekt één van de grondoorzaken van de toenemende klimaatverandering is en dat we mondiaal het roer dienen om te gooien en te investeren in alle vormen van hernieuwbare energie.   Elk initiatief, hoe klein ook, om de klimaatverandering te vertragen, is meer dan welkom.   Ook al is het  in onze eigen achtertuin en ten koste van (een klein stukje van) ons eigen comfort.  Niets doen, zal op termijn veel grotere negatieve gevolgen hebben.  In sommige streken door een gebrek aan neerslag en opwarming, in andere gebieden door te veel neerslag, (tropische) stormen en overstromingen.  Met nog meer klimaatmigratie tot gevolg.
In zijn meest recente bijdrage op het Manehoekje merkt Jan Colaert terecht het volgende op: “Het veilig stellen van de toekomst van onze planeet door alleen nog groene energie te gebruiken is een supra nationale verantwoordelijkheid.” en “ Waarom zouden dan rond de productie van groene energie geen Europese afspraken kunnen gemaakt worden hoe de winning ervan het best over die landen en hun aangrenzende zeeën verspreid wordt?”  Maar is wachten op initiatieven van Europa (België, Vlaanderen, …) wel  de beste optie?  Is het niet hoog tijd dat burgerinitiatieven en coöperaties (zoals beauvent) zelf het heft in handen nemen en alle lokale steun krijgen die ze verdienen?  Of blijven we liever wachten met extra windmolens  bouwen op Diksmuidse bodem tot de zeespiegel 5 m gestegen is?  Dan krijgen de voorstanders van windmolens in zee alvast hun zin.
In tegenstelling tot Jan en de andere indieners van negatieve bezwaarschriften, ben ik ervan overtuigd dat een inplanting van windmolens naast een bedrijventerrein in  één van de dunst bevolkte gebieden in de meest windrijke provincie van ons land wel degelijk een goed idee is.  Ik sloot mij dan ook aan bij de oproep van Michel Maeckelbergh (geen familie) om een positieve stem uit te brengen voor windenergie en ben verheugd met het positieve advies van de milieuraad.   Vandaar mijn pleidooi pro.

Rik Maekelberg
voorzitter Noord-Zuidraad