Het zit inderdaad wel op vele uren zowat in de slop in onze kleine stad … en ook het zwaar vervoer blijft maar komen en dit is niet zoals onze Minister van Verkeer beloofde met ingang  van 01 januari !  En de ring ?? Ik bedoel mijn trouwring hoor,  die draag ik ongeveer 62 jaar en zo ken ik ook wel Diksmuide van A tot Z ..  Geduldig wachten is voor het ogenblik nog steeds de boodschap en toch kom je vanuit sommige zijstraten wel beter op de hoofdbaan.  Mijn grootste vrees is nog steeds de spooroverweg voor het verkeer komende van Esen ..daar het soms daar genoopt stilvalt … hopelijk nooit met een dodelijke afloop.  Uitrijden vanuit en naar mijn garage blijft nog steeds onbeantwoord om er ( enkele ) gele rijstroken te schilderen …  maar die kwamen er wel voor de ingang Sint Sebastiaanlaan aan het Rusthuis Yserheem !!
Daarom vind ik de slot alinea van vorige schrijver heel DUIDELIJK !  “ Dat je als burger iets vraagt  of schrijf in vragende zin , het zelden goed overkomt bij de politiekers en ze ook elkaar onderling steunen en hun eigen gedacht doen tegen alle voorschriften in … wellicht al lang zoek in de archieven of zelf verbrand “  De punten die ik reeds meldde herhaal ik NIET meer .. Maar baseer me op die laatste alinea van een schrijver die zijn naam durft te plaatsen.  De slotalinea is het duidelijkst en de waarheid

Georges Lanssens

Beste,

Na tegenvallende protesten heb ik me lang stilgehouden na een protest tegen een, volgens mij, onwettig woonerf in de Sint-Niklaasstraat, maar vandaag wil ik nog eens een reactie geven.Er zijn reeds veel artikelen verschenen betreffende de files en de verkeerslichten maar ik wens dit nog toe te voegen:
Gisteren kwam ik van Veurne en moest naar Roeselare, aan de Sint-Jansstraat stond ik   stil voor de lichten aan de Paterskerk, de lichten zijn 5 keer rood geworden vooraleer ik het kruispunt voorbij was en dat voor slechts ongeveer 70 meter!
Vandaag kwam mijn echtgenote met de fiets uit de Woumenweg en moest rechtdoor naar de Grote Markt. Ze heeft 10 MINUTEN aan de lichten moeten wachten omdat, ofwel het rood was, ofwel een camion voor haar neus indraaide en geen voorrang gaf, ofwel omdat het zebrapad bezet was door doorrijders als ze te voet wilde oversteken enz…
Volgens mij moet onze schepen zijn goednieuwsshow stoppen en de realiteit onder ogen zien.  Hij heeft gelijk dat de files in Kaaskerke verminderd zijn maar die files kwamen er enkel door de omleiding via de Tuinwijk tijdens de werken want het verkeer van Woumen belette in te draaien naar de Tuinwijk zodat alles kwam vast te staan tot voor het industrieterrein in Kaaskerke. Het is dus niet juist dat die files verdwenen door de verkeerslichten of andere maatregelen want ze gingen vanzelf oplossen na de werken en is dus allesbehalve zijn verdienste.
Dankzij de nieuwe verkeerslichten aan het kruispunt Stragier is het niet zeldzaam om stil te staan vanuit Esen tot aan de garage Durie en verder. Het kluchtje van instellen van de lichten heeft totaal geen effect.
Wat betreft het woonerf wil ik graag onderstaande verduidelijking geven uit de wet:
1° mogen de voetgangers de ganse breedte van de openbare weg gebruiken : spelen zijn er eveneens toegelaten;
2° mogen de bestuurders de voetgangers niet in gevaar brengen en ze niet hinderen; zo nodig moeten zij stoppen. Zij moeten bovendien dubbel voorzichtig zijn ten aanzien van kinderen. De voetgangers mogen het verkeer niet nodeloos belemmeren;
3° is de snelheid beperkt tot 20 km per uur;

Ons woonerf is een vluchtweg in Diksmuide, de snelheid is zelden aangepast, men parkeert zomaar en we kunnen onze garage niet uit, vooral jongere gasten vinden het leuk om rond de kerk te draaien in volle snelheid, normaal moeten het verkeersluw zijn en kinderen kunnen spelen! Laat me niet lachen, als hier kinderen spelen zijn er elke dag gewonden of erger. Zelfs de vorige Gouverneur gaf me geen gelijk na mijn klacht, waarom dienen dan die wetten?
U mag dit schrijven voor mijn part klasseren als “Hopeloos” want ik denk dat het idee van de burger zelden goed overkomt bij de politiekers en zij, of de meesten toch, gewoon hun gedacht doen.
Sorry voor deze tevergeefse e-mail maar ik moest het toch even kwijt.

Wilfried Riviere

Ik vind het niet plezant om een draai om de oren te krijgen van iemand die ik zeer genegen ben, reeds ten tijde van de Hoeksteen te Keiem, rememder mijn beste Marc.  En dat onder het mom van …persvrijheid…..Ik vrees echter dat je mijn cursiefjes verwart – wat niet persé betekent dat je verward bent Marc – met opiniestukken.  Laat het mij heel even uitleggen.  Als je mijn oor wilt zijn tenminste. Bij voorkeur mijn …rechteroor. Mijn columns zitten meestal vol met fictie, soms zelfs overvol en dit in tegenstelling tot opiniestukken waar geen sprake kan van zijn.  Bijgevolg is het volkomen zinloos en bovendien energieverspillend om mijn schrijfsels te toetsen op hun waarheidsgehalte.  Aangeraden is om mijn sprokkels te lezen als een – al  dan niet – leuk verhaal ingekleurd met – soms heel veel slechte humor – cynisme en sarcasme, waar je ofwel van geniet, ofwel van walgt.  Aan jou de ‘vrije’ keuze.  Je kan de column ook gewoon links laten liggen.  Of in jouw  geval… rechts, mijn dierbare Marc en trouwe collega kerkganger.  Bij deze hoop ik andere lui te ontmoedigen die eventueel reeds klaar staan om in hun boze  bic te kruipen met de bedoeling om mij eveneens een draai om de oren te geven, wat heel belastend zou zijn voor die arme zintuigen.    Goed om weten is, dat ik er zonder meer genoegen in schep om mensen uit hun tent te lokken want het kleurt mijn donkere dagen, veel meer dan …VTM. Anderzijds is het ook bevorderlijk voor eenieders gezondheid want niets is dodelijker dan stilzitten.  Onlangs gehoord van een huisdokter met goede smaak, in een kaffee met een zekere stijl.  En als het een troost kan zijn voor al mijn lezers in shocktoestand – zijnde ‘in het hart geraakte’ sportliefhebbers en overgevoelig vrome katholieken – onze Vlaamse missionarissen draag ik nog steeds een warm hart toe, evenals onze Michel die, wat mij betreft, nog steeds tot het kruim van de allerbeste gewezen klimmers ter wereld behoort.  Een beetje chauvinisme is hier wel op zijn plaats meen ik. Wees er echter van overtuigd dat al deze lui, Michel en zijn familie inbegrepen  wel kunnen lachen met een grap, zelfs al is het een heel flauwe, iets waarvan de grote baas van de missionarissen ook niet vies van was, toen hij de …schoonmoeder van Petrus genas.  Het huilen stond de huidige conciërge van de hemel nader dan het lachen.  En als het nog een bijkomende troost kan zijn, zelfspot is mij ook niet vreemd.  Of heb je niet gelezen op het ende van mijn laatste column dat ik mezelf voor broekschijter verwijt?  Dat is toch ook niet niets, en misschien zelfs …een waarheid als een koe.  Of als een os, in het slechtste geval. Voor deze laatstgenoemde sukkelaar dan…

Johan Devos

Graag navolgend wederwoord op de recent gepubliceerde columns “Dertig dagen zonder klagen” en “De teloorgang van het katholiek gedachtegoed” van Johan Devos.

In eerste instantie wil ik wel beklemtonen, dat ik de vrije meningsuiting respecteer en hoog in het vaandel draag.  Langs deze weg wens ik dan ook mijn mening te ventileren.

In uw colum van januari “Dertig dagen zonder klagen”, sleurt u ex-wielrenner Michel Pollentier mee in uw verhaal. Intriest, als je het mij vraagt.  Misschien hebt u de reportage met de titel “Michel Pollentier is meer dan de peer-historie” van Belga-sport   gemist. In uw column stigmatiseer je Michel, zonder enige nuance, objectiviteit,…Laat staan, dat hij zich kan verdedigen.  Ik wil toch wel het positieve van Michel in het daglicht stellen en dat is inderdaad veel meer dan de peer-historie.  Hij heeft een palmares (winnaar Ronde van Italië,  tweemaal Belgisch kampioen, tweemaal Ronde van Zwitserland, Dauphiné-Libéré, Ronde van Vlaanderen,…) waarvan veel renners op vandaag alleen maar kunnen dromen.  Bij de tentoonstelling nav de 65ste verjaardag van Michel telden wij meer dan 1200 bezoekers in nog geen twee dagen.  Geloof me vrij, er zijn  heel wat mensen, die Michel een heel warm hart toedragen en heel wat respect hebben voor de mens en zijn gezin (N.B een heel warm nest) .  De fietsroute Michel Pollentier, die verwezenlijkt werd over de politieke grenzen heen, is een bestseller.

En dan het colum van de maand februari “ De teloorgang van het katholiek gedachtegoed”  Het beeld, dat je ophangt van onze Vlaamse missionarissen oogt op zijn zachtst uitgedrukt niet fraai en heel decadent.  Dit is opnieuw een schrijnend voorbeeld van iedereen te  stigmatiseren=etiketten kleven.  Iedereen over dezelfde kam scheren klinkt voor velen als muziek in de oren,  maar is helemaal niet eerlijk.  Welke bewijzen hebt u, dat iedere Vlaamse missionaris “niet op het rechte pad bleef”?  Heel wat Vlaamse missionarissen hebben immers baanbrekend werk (onderwijs, infrastructuurwerken,…) gedaan en verricht.  Sprekende voorbeelden zijn Pater Damiaan, Moeder Thérésa en zoveel anderen.  Trouwens er staat ergens vermeldt in “De Blijde Boodschap”.  Wie vrij van zonde is, die werpe de eerste steen.   Stemt tot reflectie of niet soms!
Ik ben niet beroerd om toe te geven, dat ik een regelmatige kerkganger ben.  Ik ben er zelfs fier op.  Ik heb een boodschap aan het katholieke gedachtegoed.  Niet dat ik heiliger ben dan de paus, maar ik heb daaraan een steun, toevlucht en geloof me vrij!  Het katholieke gedachtegoed zal nooit volledig teloor gaan.  Let wel! Ik heb respect voor andersdenkenden, niet-gelovigen, humanisten,… maar dan vraag ik tenminste wederzijds respect!

Marc Deprez, Diksmuide

Op 16 januari 2018 heb ik als eerste gereageerd op  de eventuele nieuwe benaming voor de eengemaakte scholengroep College en VTI Diksmuide. Hierbij vroeg ik  respect voor de tradities en op 17 januari 2018 vulde ik mijn eerste bijdrage aan met erop te wijzen dat ook het VTI destijds de benaming St. Aloysius had.
Iemand nam het initiatief tot een petitie en daarop kwamen  reeds meer dan 400 reacties. Ook  de diverse reacties via e-Diksmuide waren betekenisvol. Persoonlijk had ik het moeilijk dat hierbij een vorm van sarcasme soms overging tot min of meer persoonlijke aanvallen. Dit is zeker niet nodig in deze aangelegenheid.
Met mijn inzending van 7 februari 2018 “Wilde men wel  luisteren” betreurde ik dat er blijkbaar bij het schoolbestuur geen teken van reactie was op de petitie en de bevraging naar de leerkrachten toe zich duidelijk uitsluitend had beperkt tot hun mening over de benaming van de campussen in afwachting van de gemeenschappelijke nieuwbouw.
Vandaag sluit ik mij graag aan bij de oproep van Robert Pil naar een compromis.  De suggestie “SCHOLENGROEP ALOYSIUS” lijkt mij een positief voorstel. Vrienden, wij bedoelen het allemaal goed en hebben het beste voor met het Katholiek Secundair Onderwijs te Diksmuide.
Laat ons dan ook eensgezind gaan voor deze positieve en verzoenende naamkeuze.

Robert Travers
Oud-leerling en gewezen maatschappelijk werker PMS Centrum Veurne-Diksmuide-Westkust