Bijdragen in het Manehoekje van 11 februari 2018 met titel “Sint-Aloysius, patroonheilige van de studenten. Please, sta op in tijden van ongeloof en dwaling” met een bijzondere aandacht gelezen.  Veel sluit aan bij mijn vorige e-mail van 9 februari ll. met titel “’t Diksmuidse Vrije Woord”, omtrent de anonimiteit der brieven en ondertekend met ‘naam bekend bij de redactie’.
Ik blijf bij mijn standpunt, dat wie zijn naam niet vermeldt, verstoppertje speelt. Anderzijds, om de gemoederen in de twee kampen te bedaren, zal er gepraat moeten worden, en moet er dringend een compromis uit de bus komen, indachtig het spreekwoord : “Door de botsing der gedachten ontstond HET LICHT!”  Wie deze situatie wil oplossen, zal toch een beetje diplomaat moeten zijn. Begin met de vraag waarom men Sint-Aloysius weg wilde ? Zoek betere namen, want ons college verdient meer respect. Het is een feit, dat geen enkele wonde waarop men maar zalfjes blijft uitproberen , kan toegroeien. En dat betekent dat ook de anonieme groep van geëngageerde mensen haar reserves moet prijsgeven, en met open vizier aan de tafel moet gaan zitten om de knoop te ontwarren, waaruit oplossingen kunnen ontstaan.
Trouwens, ik ben er pertinent van overtuigd, dat Sint-Aloysius in zijn misvieringen ook water bij de wijn deed. Nu is het aan iedereen om ’t Saam te vervangen door een naam die verbindt.. Al gedacht aan Scholengroep Aloysius ?

Robert Pil, Diksmuide

Het lijkt vrijwel duidelijk dat de commotie die is ontstaan rondom de uiteindelijke keuze voor ’t Saam, zijnde de absurde benaming voor onze Diksmuidse fusieschool, het gevolg is van het feit dat er slechts een smalle basis betrokken is geweest bij het zoeken naar een gepaste naam.  Dat er zoveel mensen zijn die anoniem wensen te reageren doet het vermoeden rijzen dat een groot aantal onder hen nauwe banden heeft met de initiatiefnemers, zoals familieleden, vrienden, collega’s leek of de …opvallend zwijgzame collega’s priester en zich bijgevolg niet durven mengen in dit oververhitte debat.  Dat dit broekschijters zijn heeft een ander gezegd..  Toch lijkt de kans bijna onbestaande dat de wijsneuzen die het voor het zeggen hebben, alsnog op hun lompe stappen zullen terugkeren, mede door het feit dat de folders met de naam ’t Saam reeds van de pers zijn gerold….  Tenzij er iemand onder hen – momenteel nog beschikkend over het merendeel van zijn of haar verstandelijke vermogens – zich in laatste instantie zou bezinnen en de figuurlijke kap over de figuurlijke haag zou gooien.  Wie weet zijn de wonderen de wereld nog niet  uit en kan de toekomstige held of heldin in dit verhaal rekenen op een legertje strijdvaardige sinten dat, onder de  leiding van hun dappere voorman Aloys, uit de hoge hemel komt neergedaald om de verraders een lans in het hart te steken en de zaak op die manier voor immer en eeuwig te beslechten.  Sta dus op, u die zich geroepen voelt, om u voor deze nobele zaak op te offeren en u zal in dankbaarheid herinnerd worden  voor de rest van uw dagen en wellicht nog een hele tijd daarna…,doch haast u …want straks missen wij alsnog met zijn allen de sneltrein van de  laatste hoop…

Naam bekend bij de redactie

Met volle aandacht las ik alles over de oorsprong van deze flats …. En verder ook de gevolgen voor velen !  Mijn schoonzus betrok 2 jaar na het overlijden van haar echtgenoot dergelijke flat vanaf 2011. Zeer aanlokkelijk en mooi werd deze met wat bij inrichtingen opgezet.. Zeer aanlokkelijk zolang je zelf nog alles kunt  wat boodschappen doen betreft en uw eten zelf kunt bereiden. Maar wat als je 87 wordt ?  En vooral wanneer onze stad zo aan mooie vernieuwingen toe is kon zij  al over brokstenen en putten het niet meer aan om zich te bevoorraden.
Eind augustus moest ze genoodzaakt de flat verlaten en voerde ik haar naar de spoedafdeling te Veurne. Na enkele dagen werd ze dan voor herstel overgeplaatst naar het Kon. Elisabeth Instituut te Oostduinkerke. Later belandde ze dan in het Rusthuis Yserheem voor 2  maanden ( september & oktober) Ik was volgens gezegden van velen die in die flats woonden, dat zij die naar het Rusthuis moesten wegens omstandigheden de voorrong hadden  !! Ik stelde alles op orde van klein verhuis en paperassen maar vond nergens dat iets in dit huurcontract zo stond beschreven … en vernam zodoende ook dat dit alleen geldt voor de rustoorden te Veurne  dus de koehandel van hier naar daar kon beginnen…. Met pijn in mijn hart kon ik ook maar toezien en meer nog dat mijn echtgenote Dina na een opgelopen schouderbreuk zich dit dan zo ter harte name en depressief werd.
We zijn dan ook 87 en 82 jaar en eerlang leuren ze ook zo maar rond met ons ! Wat speelt er zo allemaal rond in een mens zijn hoofd ! Te goed zijn is half zot zijn ! De maanden in het plaatselijk rusthuis waren  de maanden december en januari ! Tot haar grote verbazing bij aankomst te Veurne “Maria Troost “ in een bekrompen kamer stelde ze de vraag aan een vriendelijke verpleegster : Moet ik hier twee maanden verblijven in zo’n gevang !?
Ze heeft dat ook doorstaan tussen zwaarder dementerenden die de geheime code voor uitgang niet konden gebruiken …helemaal niet in overeenkomst met haar toestand . Onlangs op 01 februari werd ze weer vrijgegeven aan Diksmuide en op eind maart valt ze wellicht weer ten prooi van Veurne……….. Wij beiden doen zo goed als ’ t maar kan om haar hier gelukkig te laten voelen . maar telt net als wij de  dagen af..  Gelukkig kunnen ook wij ons daar niet bij voelen als je weet dat we ook beiden later dat lot zullen worden beschoren.  We vinden het zelf niet netjes dat bij IEDER overdracht van rustoord naar rustoord de getroffene daar 2 x bedrag van om en bij de 50 € moet betalen  en dit berekend zon der vervoer van derden !  Zo zij er inmiddels slachtoffers geweest van 6 à 7 maal .. Als dat geen commerce is !!
En verder nog als ik niet zelf verhuis van het een naar het ander en je vraagt een ziekenwagen dan loopt het nog meer op .  Neen, ik en zoveel anderen kunnen er niet bij dat heden daags nog zo iets bestaat !  Besluit : Laat het bij flats , maar service past daar helemaal niet. Je bent er wel veilig onder controle met een oproep systeem in geval van nood.
Wij bieden graag deze zorg maar met die twee maten en twee gewichten kunnen wij dit moeilijk aanvaarden en meer nog dat zelf GEEN MANTELZORG wordt toegekend !  Zo zien we beiden onze oude dag te gemoed tegenover de nog komende miseries .. Wie steunt ons nog met wat GOODWILL ! ?

Georges Lanssens

De naamsverandering van het Sint-Aloysiuscollege, een middelbare-humanioraschool die al dateert van in de 19de eeuw, beroert de Diksmuide gemoederen, niet enkel bij (oud)-leerkrachten en (oud)-leerlingen, doch bij alle lagen van de bevolking die het katholiek college een warm hart toedragen. De reacties zijn dan ook navenant. Er ligt een petitielijst klaar ter ondertekening, en de bewoners geven hun visie prijs via diverse sociale media-kanalen.
Dit is de wisselwerking in een gezonde democratie. Het is duidelijk dat er verschillende opinies zijn, en die mogen ook aan bod komen. Tenzij sommige stadsbewoners hun mening anoniem delen, zoals vaak voorkomt op de publieke petitie, of die in hun column op ’t Manehoekje hun naam (en adres) weigeren op te geven. Enkel de redactie kent die. Wie een woord heeft, brengt de moed op om zijn artikel op naam te ondertekenen. Waarom verbergen die stadsgenoten zich ? Zijn zij bang, kwetsbaar of hebben zij iets te vrezen ? Kunnen er sancties of represailles volgen ? In dat geval houdt die persoon zich liever gedeisd en zwijgt. Niemand is verplicht om zijn mening te publiceren. Of voelen sommigen onder hen de behoefte om het brutaaltje uit te hangen, zoals zo vaak gebeurt op de sociale media ?
Wie in de aanval gaat, vecht met open vizier. Zoniet zijn zij hypocriet, of in ’t  schoon West-Vlaams ‘mûletrekkers’…

Robert Pil, Diksmuide

Voilà, het is zover, de eerste slachtoffers zijn gevallen …en dit ten gevolge van een woelige discussie over ’t Saam.  Manlief dacht zus en vrouwlief dacht zo.  Zij is er aan …ten onder gegaan, hij is er…vandoor gegaan.  Gisteren waren ze nog ’t Saam, vandaag zijn ze niet meer ’t Saam. Valentijn hebben ze op de valreep…niet meer gehaald.   Het wordt vast een dure grap, misschien wel  even duur als het kostenplaatje  van ‘t Saam, die stomme naam van ‘t Saam.  Wie wordt het volgende slachtoffer in de rij?  De spanning is te snijden.  Je zou er als directie op de lange duur nog… ‘irectiestoornissen’ aan overhouden…

Naam bekend bij de redactie