Met ontsteltenis las ik op het Manehoekje van donderdag 4 juni 2020 de denigrerende tekst van Luc Coupillie, echt een provincieraadslid onwaardig.  Onze Blankaart-conservator Guido Vandenbroucke die zich samen met heel veel bekwame natuurgidsen en vrijwilligers al zovele jaren inzet voor ons aller natuurparel De Blankaart alzo beschimpen is van het allerlaagste voor een politicus .
Conservator Guido Vandenbroucke heeft op eDiksmuide van vrijdag 29 mei 2020 enkel bezorgd willen opkomen voor de natuurbelangen die in een natuurreservaat primeren op alles. Iedereen is er steeds welkom, individueel of met een natuurgids, mits eerbied voor de belangen van de natuur.
Wij, met velen, zullen samen met Guido echter nooit verdragen dat er quads of kajaks komen die er de stilte en de rust verstoren. Van elke bezoeker wordt er zoals overal verwacht dat hij zijn afval niet achterlaat.
Er is eens nagekeken of Dhr. Luc Coupillie ooit lid was van Natuurpunt en dat was hij nog nooit.  Hoe zou hij dan eerbied kunnen opbrengen voor Natuurpunt en  de vrijwillige inzet van zovelen, sommigen al meer dan een halve eeuw, voor deze natuurparel van Diksmuide?  Kent hij de Blankaart wel? Veel keren kwam hij er nog niet.
Hij zou moeten weten wat onze conservator en zovelen met hem reeds verwezenlijkt hebben voor de natuur en dus voor iedereen .
Lepelaars , zilverreigers koereigers en ja ….ook de ooievaar broeden terug op de Blankaart .
Zovelen gingen reeds mee met de fluisterboot. Bij ons op de Blankaart is iedereen welkom als hij de natuur en de rust en stilte niet verstoort en zich houdt aan elementaire regels .
Ik zou dus aan Dhr. Luc Coupillie willen vragen dat hij stopt met ezelstampen uit te delen en zeker niet aan mensen die al zo onnoemelijk veel deden voor de natuur en ….voor allen die er enorm van houden .

Michel Maeckelbergh (bouwjaar 1940)
Stads- en Natuurgids
36 jaar Voorzitter en nu Erevoorzitter van de Stedelijke Milieuraad van Diksmuide

Beste,

Ik heb respect voor ieders mening en iedereen verwoordt zijn mening op zijn manier; iedere vogel zingt uiteraard zoals hij gebekt is, als natuurbeheerder kan ik dat bevestigen.  Maar bij het uiten van een mening foutieve informatie de wereld insturen, daar heb ik geen begrip voor.

Daarom graag deze correctie:

Ik ben geen ambtenaar, ook geen leidend ambtenaar en ben beroepshalve werkzaam in de privésector.  Mijn engagement als conservator voor de Blankaart en mijn engagementen voor Natuurpunt de Bron vzw behoren tot het vrijwilligerswerk en zijn onbezoldigd. Net zoals honderden andere mensen uit de regio zich vrijwillig en onbezoldigd inzetten voor natuur, cultuur, sport, derde wereld, sociale zaken….

Met vriendelijke groet,

Guido Vandenbroucke
Conservator de Blankaart

Veel ongeloof, irritatie en onbegrip. Dit was mijn gevoel toen ik het artikel ‘De Blankaart vreest het zomers massa-toerisme’ las van Guido Vandenbroucke, leidend ambtenaar in de Blankaart.

Ongeloof, dat hij als ambtenaar, betaald door de overheid en dus met ons belastinggeld ingaat tegen wat nu juist een aantal overheden gaan promoten. Ik heb het over de boodschap van Toerisme Vlaanderen en de aankondigingen van Westtoer, het autonoom provinciebedrijf. Die doen er alles aan om toeristen naar onze contreien te krijgen en alzo het toerisme ook te spreiden. Die boodschap kost deze organisaties niet alleen veel inspanningen maar ook weer gemeenschapsgeld. Die boodschap is dan ook zeer zeker een opportuniteit voor Diksmuide en de opleving van onze horeca. Wel zo’n controverse verspreiden tegen een werkgever zou voor een werknemer in de privé meestal leiden naar een C4. En natuurgebieden ontwikkelen en onderhouden kan niet als er geen sterke economie is die het geheel komt financieren. Dwarsliggen tegen dit soort relanceplannen zou dus wel eens als een boemerang kunnen terugkeren.
Irritatie, dat hij omwille van het onmogelijk kunnen handhaven van de regels in dit prachtig domein, liefst ter plaatse een soort gecontroleerde lockdown zou willen toepassen. Het is wel zo dat er vóór, tijdens en na de coronaperiode in de Blankaart geen gemotoriseerde voertuigen toegelaten zijn. Zwerfvuil hoort er zoals op andere plaatsen ook niet thuis. Afdwalen van de wandelpaden kan nu niet, vroeger niet en straks ook niet, of er nu een verdubbeling of vertienvoudiging is van het aantal voetstappen of niet. Het is wel aan de beheerders van dit prachtig stuk natuur om die regels toegepast te krijgen. Dit behoort tot hun takenpakket. Ze zouden best wel eens wat inventief mogen zijn in plaats van met het vingertje te wijzen naar een overheid die straks toch nog wel andere besognes zal hebben. Of is het domein te groot geworden? En zeg nu zelf, die arme ezeltjes, of zij nu honderd of duizend wandelaars zien voorbij passeren op zondag, wel die beesten zullen op maandag terug weer ezel zijn zoals ze de zaterdag voordien al ezel waren.
Onbegrip, dat ik eerder zelf ondervonden heb van natuurbeheerders. Drie jaar lang hebben we in Pervijze met het feestcomité en de jeugd van Pervijze een mountainbike tocht georganiseerd om wat volk te lokken naar de kermis. Drie jaar lang heb ik telkens weer aan het Agentschap Natuur en Bos de toelating gevraagd om één kilometer wandelpad in het natuurdomein de Viconia als fietspad te mogen gebruiken gedurende welgeteld 4 uur. Dit zou uiteraard een meerwaarde bieden aan onze toertocht. Dit werd driemaal niet toegestaan, niet omwille van een broedseizoen, want dat was het uiteraard niet, maar omdat het gras op het wandelpad zou kunnen plat gereden worden. Een reden als een ander, maar toch vreemd dat een week na mijn laatste vraag, bulldozers, kranen en grote tractoren voor werkzaamheden het wandelpad betraden en het laatste grassprietje vermorzelden. Wel dan vraag je je af: is het omdat ik N-VA politicus ben dat er zo onbegrijpelijk stug werd gedaan, zoals nu ook minister Demir wordt geviseerd? Of houden natuurbeheerders liever hun prachtige natuur voor zich alleen en kunnen ze al dat moois moeilijk met een ander delen onder het devies, “ze zullen het allemaal verwoesten….”?

Luc Coupillie
Provincieraadslid voor N-VA

De klimaatverandering komt stilaan op kruissnelheid. De hitte in Australië die 3 maanden duurde en de daarmee gepaard gaande branden, zitten  nog vers in ons geheugen. Momenteel wordt Siberië geconfronteerd met temperaturen van +25 graden boven de poolcirkel, terwijl de normale temperatuur maar 0 graden bedraagt. Door de branden in de Taigabossen wordt ook de beschermende permafrost aangetast, met alle gevolgen van dien.
Hier breken we het ene na het andere droogterecord. Ons drinkwater komt nu wel degelijk in gevaar, want het is trouwens voor 50% afkomstig van de oppervlaktewateren. De overige 50% moet uit steeds diepere grondlagen geboord worden. Gezien de beperkte infiltraties, ten gevolge van drainages en verhardingen, is de kans groot dat de debieten binnenkort fel zullen slinken.  Ondertussen is er al een oppompverbod voor de landbouwers, iets wat ze nog nooit zo vroeg meemaakten.  De speeltijd is dus duidelijk voorbij.
Alhoewel de landbouw kreunt en klaagt zijn zij als grondeigenaars een deel van de oplossing.  Met een oppervlakte van bijna 15.000 ha heeft Diksmuide het grootste grondgebied van W-Vlaanderen, en met de Ijzer-en Handzamevallei heeft Diksmuide bovendien het geluk om over 2 natuurlijke waterbuffers te beschikken. Indien men het huidige droogteprobleem wil aanpakken, en bovendien drinkwater wil voorzien voor onze kleinkinderen, zal men dan al zeker deze waterbuffergebieden moeten aanspreken  en opnieuw benuttigen om permanent water te bergen.  De plaatselijke landbouwers dienen dan uiteraard  op een billijke manier gecompenseerd te worden.
Maar een bekken van amper 0,6 ha, zoals de stad Diksmuide voorstelt, is een druppel op een hete plaat, of akker…  Het zou op vandaag met moeite een oplossing bieden voor een paar landbouwers,  bovendien heeft dit plan absoluut geen toekomstvisie want het houdt  geen rekening met de drinkwaterbehoefte. In de Handzamevallei kan op het Diksmuidse grondgebied 170 ha gereserveerd worden als waterbuffer.  In de Ijzervallei zijn er evenveel mogelijkheden vanaf de rechteroever van de Ijzer. Onze buurlanden, en ook Spanje en Portugal worden niet geconfronteerd met acute waterproblemen.  De water -en energieproductie kreeg er alle prioriteit zodat  men meren heeft  gecreëerd tot 80 km2  en waarbij soms hele dorpen onderwater moesten verdwijnen.
De stad Diksmuide mag dus gerust die koudwatervrees achter zich laten om vanaf nu volop te kiezen voor de toekomst, en liefst zonder daarbij een slag in het water te slaan.

Groen regio Westhoek / Diksmuide
J.C Monsy

Aansluitend op mijn bijdrage nopens de nieuwe straatnamen in de woonwijk Reigersvliet te Pervijze misschien ook nog dit. Straatnamen zijn mijn inziens niet enkel nuttig als woonaanduiding doch kunnen een aanzet zijn om onze kennis  speels te verrijken. Ik spreek hierbij uit eigen ervaring.  In de 17 jaar dat ik thans te Gent woon ontdekte ik er heel wat lokale weetjes dank zij de straatbenamingen. Op mijn frequente stadswandelingen, bij voorkeur ook nieuwe buurten aansnijdend, bekijk ik met interesse de straatnaamborden waarop  nogal eens wat uitleg te vinden is omtrent de persoon naar wie een bepaalde straat genoemd werd. Verder nazicht via Wikipedia biedt dan ook meermaals heel wat geschiedkundige achtergrond niet enkel over de  persoon doch ook  de periode waarin hij/zij leefde en over zijn of haar activiteit. Een  boeiende bezigheid en leerzaam, dat kan ik  verzekeren.

Toegepast naar Diksmuide toe. Bij mijn weten draagt er één straat de naam van een vroegere burgemeester. Pieter De Breyne Peellaert welke er 27 jaar en 3 maand het ambt waarnam. Wijlen Hendrik Laridon was met 27 jaar en 4 maand de Diksmuidse burgemeester met de langste staat van dienst. Helene Willemyns  werd er in 1953 beëdigd als eerste vrouwelijke  gemeenteraadslid en Lieve Vandamme was de eerste vrouwelijke schepen (1978) en eerste vrouwelijke burgemeester (2001).  Kleine feitjes doch in de toekomst steeds goed voor wie erop uit is zijn of haar kennis nopens Diksmuide uit te breiden. Het kan zeker op diverse terreinen.

Robert Travers