Het vroege zachte weer brengt dit alles nu één maand vroeger en zodoende neemt ook het onkruid dezelfde voorsprong.  Dus liefst niet maaien langs sloten of vaarten.
In mijn minieme tuin voorzag ik verder 3 nestkastjes en zo zag ik op 14 mei met genoegen minstens een zestal jonge koolmeesjes hun huisje verlaten om hun vlucht te nemen in de vrije natuur.
Liefhebber van alles wat aan vogels mijn tuin bezoekt. nooit voederen wij met etensresten die we zo maar losjes buiten gooien………….  Dit alles brengt nog steeds verder onnodige populatie van kauwen ….
Verder vond ik het dan ook MOORDEND dat in die periode een ongebruikte schouw wordt toegelegd terwijl de broedhaard of kweek aan de hand is ….Kon toch vroeger of later !!  Niets kan men verplichten, maar luisteren is de boodschap en dan twijfel ik nog of een verwittigd man er twee waard is?

Georges Lanssens

Wat door burgemeester Laridon als het “grootste nieuws” in jaren de wereld werd in gestuurd (de onteigeningsmachtiging van minister Crevits) prikkelde ook de N-VA nieuwsgierigheid. Dus trokken we op onderzoek bij één van onze specialisten ruimtelijke ordening, Frank Toye uit Keiem. Daar klinkt het toch al veel genuanceerder en veel minder “hiep-hiep-hoera”.
Vooreerst kan de vraag gesteld worden waarom de onteigeningsmachtiging nu pas toegekend wordt. Het RUP is trouwens reeds goedgekeurd sedert 7 november 2008. Dat is dus meer dan 5 jaar dat er niets is gebeurd met dit dossier.
Tijdens de verkiezingscampagne voor de gemeenteraadsverkiezingen klonk het bij de meerderheid nog in koor dat het archeologisch vooronderzoek al opgestart was. Ook dit blijkt nu een (zoveelste) verkiezingsleugentje geweest te zijn. Maar waar staan we dan écht?
Diksmuide staat eigenlijk helemaal nergens. De procedures die nu nog allemaal moeten doorlopen worden spreken voor zich.
1. Het archeologisch onderzoek kan niet opgestart worden zolang men geen eigenaar of gevolmachtigde is van de grond. Dus eerst moet er gestart worden met de procedure ter onteigening, later volgt pas het archeologisch onderzoek. Hoelang dit allemaal kan duren, Joost mag het weten.
2. Diksmuide heeft tot op heden geen uitgewerkte plannen voor de ring, en dit meer dan 5 jaar na de goedkeuring van het RUP. Waarschijnlijk een record.
3. En dan pas kan de bouwvergunning aangevraagd worden. Niettegenstaande stad Diksmuide autonoom vergunningen kan afleveren sedert 1 november 2011moet er ook hier gewacht worden. Men kan nu eenmaal geen aanvraag doen op iemand anders zijn grond.
En dat is dan het ideale scenario, zonder hindernissen!
Maar wat zal men doen wanneer iemand de onteigening aanvecht voor de rechtbank? Stel je voor dat een grondeigenaar zijn rechten wil vrijwaren?
Over de openbare aanbesteding en de uiteindelijke start der werken zullen we het zelfs niet hebben. “Den groote oorlog” zal waarschijnlijk al lang herdacht zijn vrezen we.
Het heeft dus inderdaad alles te maken met profilering voor de komende verkiezingen en helemaal niets met “de grote stap voorwaarts” wat men er gepoogd heeft ervan te maken. De minister heeft tussen het plaatsen van 2 verkiezingsborden door, op het einde van de legislatuur, het dossier van de (kwart)ring teruggevonden. Voor de Diksmuideling en al diegenen die dagelijks door de boterstad moeten sukkelen blijft het verder aanschuiven tot….? De volgende verkiezingen misschien?…Wanneer er weer een minister in Diksmuide passeert.
N-VA Diksmuide

Afgelopen weekend ben ik met mijn vrouw en kindje van vier maanden naar de Paasfoor in Diksmuide geweest. Iedereen in deze stad heeft jarenlang de traditie om eens de paasfoor te bezoeken. Voor mij heeft dit nog een extra dimensie, want zes jaar lang, tussen 2000 en 2006 was ik de “plaatsmeester,” als centrummanager. Ik nam die taak bijzonder ten harte, want voor mij was de kermis een uitgangsbord voor onze stad. Mensen doen bewegen naar Diksmuide, doordat o.a. in de schermeravond van ver de lichtjes te zien waren van de toppers als G-force, pop corn, katapult, enz… Diksmuide bloeide. Dit straalde af op de handelaars, horeca, toeristen, burgers… en daarop waren we trots.
De afgelopen jaren was de terugval op vlak van attracties al te merken en mijn ongerustheid was vorige week bijzonder groot, toen op donderdagavond de koppen van de markt nog leeg stonden. De middengang verdween (iets wat tijdens de vorige julifoor ook al werd geschrapt).
Ik herinner we nog levendig hoe ik in 2000 alle kritiek weerstond, om tijdens de kermis een middengang te maken, zodat de bezoekers beter konen “bewegen” en meer attracties te plaatsen. Daarvoor moesten de vrachtwagens wijken van de markt en nieuwe attracties aangetrokken worden. De foorkramers zagen dit niet graag, maar na een aantal jaren zag iedereen er de meerwaarde van. We hebben toen ook extra animatie op de kalender geplaatst, folders verdeeld, de Diksmuidse amandeltaart gepromoot met koffie bij bakkers en horeca, kortom, voor elk wat wils… en de foor herleefde: jong en oud amuseerde zich en iedereen zag dat het goed was…
Uiteraard, komen foorkramers niet van zelf. Er zijn tijdens het paasweekend in Kortrijk en Oudenaarde twee belangrijke kermissen in de wijde regio. Ik bezocht in het najaar steeds tientallen kermissen tijdens mijn vrije weekends en sprak de foorkramers aan van de attracties, waar Diksmuide nood aan had: sensatie.
Het was zeer moeilijk in 2001 en 2002 om iemand te overtuigen, maar blijkbaar geloofden ze in ons project. Vanaf 2003 was de ban gebroken en kwamen de aanvragen spontaan binnen, waarbij we zelfs de koppen van de markt ieder jaar vrij hielden voor andere topattracties.
Foorkramers zijn een apart ras en je moet goede garanties hebben om zekerheid te hebben van hun komst. We lieten de grote attracties dan ook een waarborg betalen. Foorkramers durven nu eenmaal soms in meerdere steden tegelijk een plaats aanvragen en kiezen dan het laatste moment waar ze naartoe trekken. Onder het mom van een “defect” proberen sommige attracties hun afwezigheid te verklaren.
De foor betekent een belangrijke economische factor binnen de uitstraling van een stad en een meerwaarde voor de toeristische aantrekkingskracht. De huidige aanpak heeft alleen maar het omgekeerde effect. Niettemin doet het team van evenementen alles wat binnen hun mogelijkheden ligt en kunnen deze mensen weinig verweten worden.
Toen ik in 2007 een volgende professionele stap zette, achtte het stadsbestuur het niet nodig om een nieuwe centrummanager aan te stellen, hoewel de functie bleef en werd ingevuld binnen het administratieve kader, doch een bediende kan fantastisch werk leveren, maar is geen ondernemer. Stilaan worden de gevolgen hiervan nu duidelijk… De economische en toeristische (meer)waarde van een volwaardige “ondernemer” binnen de stadsdiensten is binnen de Vlaamse steden al meer dan eens gebleken. Deze functie biedt mogelijkheid tot een meer flexibele aanpak en dit is nodig in dergelijke dossiers.
Dit artikel heeft niets te maken met een spel van meerderheid en oppositie, laat dit duidelijk zijn. Niettemin moet ik vaststellen dat ook in andere dossiers, er vaak te weinig ambitie is. In het kader van een onderzoek naar een zorgplan voor onze stad en regio, moet ik vaststellen dat overheidsinstanties mijn ideeën niet ongenegen zijn. Er zijn inderdaad te veel ziekenhuizen en er moet bespaard worden, maar de concentratie van ziekenhuizen in Vlaanderen ligt verkeerd door de sterke verzuiling de afgelopen decennia. Tijdens één van mijn verkennende gesprekken werd duidelijk aangegeven dat de ligging van ziekenhuizen dringend moet herbekeken worden in de nieuwe Vlaamse regering. De roep voor meer “zorg” in landelijke gebieden blijkt dan ook niet onterecht. Hoe we dit invullen, zal nog veel jaren van overleg betekenen, het liefst over alle politieke grenzen heen, maar de eerste stap zetten en doorbijten, daarvoor ontbreekt vaak de politieke moed… Ik blijf er echter van overtuigd dat politiek Diksmuide hiervoor eendrachtig kan zijn.
De basis leggen van belangrijke projecten om onze burgers en kinderen vooruit te helpen en een toekomst te geven in eigen streek, is mijn drijfveer om in deze boterstede aan politiek te doen en ik ga ervan uit, dat ik niet de enige ben, ongeacht de kleur of partij. Voor de rest heeft politiek mij tot heden weinig plezier bezorgd. Iedereen, die de paasfoor bezocht en Diksmuide sterk genegen is, zag dat het niet goed was en ja, mijn hart als rasechte Diksmuideling, heeft dit weekend gebloed…

Claude Vindevogel
Gewezen centrummanager 2000 -2006 – Voorzitter Open vld en Idee 2006 – OCMW raadslid

Afgelopen weekend bezocht ikzelf samen met vrienden en kinderen ook de Paasfoor Wat ik daar te zien kreeg tart alle verbeelding…
Geen volk, geen attracties, geen sfeer,… wel vrije plaatsen en misnoegde foorkramers! De ooit zo roemrijke Paasfoor gaat ten onder net zoals zoveel andere dingen in Diksmuide. Diksmuide kiest al jaren bewust? voor attracties voor de kindjes. Daarmee lok je natuurlijk de jeugd, pubers, tieners, twintigers,.. niet naar de Grote Markt met alle gevolgen van dien… Om 22 uur komt geen kat meer kijken naar de Lazershow. Enkele jaren terug kon je de grote molens niet op één hand tellen, nu staan er welgeteld GEEN!
Ook ik ga elk jaar vol enthousiasme naar de Julifoor in Veurne net zoals honderden Diksmuidelingen. Sfeer en amusement verzekerd! Je komt er meer Diksmuidelingen tegen dan in eigen stad!!! In Veurne passen blijkbaar alle nieuwe attracties precies in de kermis, bovendien hebben ze daar geen last van lege plaatsen en het fenomeen dat er minder foorkramers zijn.. Ligt dit nu echt aan mij of…
Mevrouw de Schepen weet dus wat haar te doen staat en heeft véél werk voor de boeg!!!!
Het probleem is trouwens niet enkel de Paasfoor/Julifoor.. Alle evenementen kunnen een “upgrade” gebruiken! Ooit was de slogan: “Diksmuide botert goed”, tegenwoordig plakt de boter niet meer. Elke zelfrespecterende stad heeft een muziekfestival en enkele toppers, waarom Diksmuide niet? Ten Vrede of Sunbeam zijn dit al lang niet meer! Tevens floreert de leegstad zoals in diverse handelscentra. Het stadsbestuur incasseert ondertussen mooie bedragen aan leegstandtaks en laat begaan. Een opwaardering van de G.b. Jacquesstraat kan misschien leiden tot een verhoging van het winkelgebeuren al zien we geen economische meerwaarde van het opwaarderen van het stations- en schoolplein.
De Diksmuidse politici die liggen er alvast niet wakker van, die lopen momenteel hun “poten van onder hun lijf ” met het flyeren voor hun kopstukken. Kwestie van prioriteiten stellen…
M.V. (identiteit bekend bij de redactie)

Uit de titel mag het duidelijk zijn, ik heb het niet over de fietspaden, maar over het stalen ros zelf. De aanleiding: na een daguitstap met de trein kom ik terug in de fietsstalling aan het station. In plaats van mijn fiets vind ik er alleen mijn helm, snelbinder en doorgeknipt slot terug. Maar ik heb overduidelijk “geluk” gehad, mijn fiets werd niet gepikt door een georganiseerde groep, maar even geleend door (lokale?) vandalen en met lekke voorband en zonder voorlicht achtergelaten in het stadspark. Daar werd hij aangetroffen door onze stadswachten, die aan de hand van het in het frame gegraveerde rijksregisternummer konden nagaan dat het de mijne was. Eerste conclusie: “fietsen laten graveren? zeker doen! En stadswachten: bedankt.

Blijft uiteraard de vraag: hoe beschermd zijn de fietsen in Diksmuide en meer bepaald in de fietsstalling aan het station? Zelfs zonder diefstallen, en dat is naar het schijnt reeds jaren een plaag, is de kans groot op beschadiging aan kleine onderdelen, zoals kabels en lichten. De fietsen staan er simpelweg te dicht op elkaar en op die dinsdagmorgen om 8.00 uur had ik maar keuze tussen twee plaatsen om mijn fiets te stallen. Het vraagt een zekere behendigheid om een fiets tussen twee andere te wringen zonder aan de remkabels van de buren te haperen en vooraan sluiten is dan al helemaal een (voor mij niet haalbaar) kunststuk. Als je niet verder kunt reiken dat je achterwiel, is twee sloten gebruiken zoals gesuggereerd door een collega fietser geen nuttige optie. Zou er, nu er toch een nieuwe parking voor auto’s is, niet ook een nieuwe stalling voor fietsen kunnen komen? Of het nu om een uitbreiding van de bestaande gaat of om een volledig nieuwe aan de overkant van de sporen is niet zo belangrijk. Wel liefst met meer plaats tussen de fietsen en met plaats voor enkele bakfietsen. Een verdubbeling van de het aantal plaatsen en verdrievoudiging van de oppervlakte lijkt me het minimale wenselijk.

Nieuw alleen is evenwel niet genoeg. Er dient ook een groter gevoel van zekerheid te zijn dat je fiets niks overkomt. Camerabewaking is een optie, maar volgens sommige bronnen te duur en in strijd met de privacy. Wat de prijs betreft: de € 25,00 die ik nu nodeloos heb uitgegeven om mijn fiets zelf te herstellen, had ik liever geïnvesteerd gezien in een fietsveiligere stalling. Wat privacy betreft, dit is zeker enorm belangrijk, maar mag niet als argument gebruikt worden om plaatsen waar extra waakzaamheid nodig is, een camera te ontzeggen. Ik vraag me trouwens af, welke zaken er in zo’n stalling kunnen gefilmd worden, die privacy boven veiligheid stellen. Evenwichtsoefening die altijd moet worden gemaakt bij camera’s. Nu, voor mij hoeft het geen camera te zijn. Andere maatregelen (afgesloten ruimte met badge, sloten met jetons af te halen in station, …) in het belang van de fiets zijn even welkom. De haalbaarheid ervan kan ik helaas niet beoordelen.

Ten slotte: ik pleit zeker niet voor een waakhond aan fietsstallingen, ik wil enkel met gerust gemoed de 11.11.11 boodschap “weer een auto minder” blijven uitdragen. Het tegengaan van de globale klimaatverandering is en blijft veel belangrijker dan de veiligheid van mijn individuele fiets.

Rik Maekelberg