Bill Clinton zei ooit: “It is the economy stupid.”
En hij won de presidentsverkiezingen.

Als piepjonge student economie heb ik anno 1968 met grote gulzigheid de cursus “ Geschiedenis van de economie” van  Prof Herman Van Der Wee KUL  geabsorbeerd.
Een blijvende aanrader trouwens.  Een historische schets van de relatie tussen welvaart en economische groei, met alle up en downs, hoog conjunctuur en laagconjunctuur, maar met een vaste stijgende welvaartslijn  voor iedereen.  Economische groei steunt al heel de geschiedenis  lang inderdaad fundamenteel op een vrije markt.  Een vrije markt die gaandeweg via de invoering van een politieke democratie sociaal gecorrigeerd werd.
De volgens Rik Maekelberg te maken keuze tussen een marktgestuurde wereld of een sociale maatschappij is dan ook een totaal wereldvreemde voorstelling van zaken.  De politiek gestuurde sociale herverdeling van de welvaart is maar mogelijk nadat de globale taart eerst wordt gebakken.  En dat bakken gebeurt door de risiconemers binnen onze maatschappij, die al hun talenten en al hun centen veil hebben voor het creëren van een bijkomende meerwaarde.  Als de politiek het noodzakelijk kader rond die risiconemers niet of onvoldoende verzorgt ( zoals dat in het verleden het geval was en nog is) dat valt de taart in.
In het verleden werd die taart te lang kunstmatig met lucht ( lees het maken van schulden) opgepompt.  Wat de nieuwe regeringsploeg  nu doet, en wat de deelnemende partijen  trouwens ook vooraf tijdens de verkiezingscampagne hebben aangekondigd, is o.a. het doorvoeren van een correctie ten gunste van het ondernemingsklimaat.  Niet door het aangaan van nieuwe schulden , maar door het saneren in diverse uitgaven.  Prominente socialisten geven grif toe dat de sociaal zwakste bevolkingsgroepen volledig buiten de  saneringsoperatie van de nieuwe regering vallen en er in tegendeel nog beter uitkomen.  Voor de problematiek die werd aangekaart op de boeiende avond georganiseerd door ’t Vlot  was dat ook geen punt van discussie.  Het is dus meer uit louter korte termijn politieke overwegingen dat vanuit bepaalde hoeken  nu de klemtoon wordt gelegd op de superrijken die geen belastingen betalen en op een regering die naar niks aan doet.
Voorlopig is dat laatste nu wel nog zo, maar dat fenomeen is niet nieuw. Alle voorgaande regeringen van de laatste 30 jaar hebben daar zitten naar kijken en niks gedaan.  Wellicht omdat het besef wel bestond dat de impact van zo’n rijkenlui belasting  wel het eigen  moreel blazoen oppoetst, maar finaal geen structurele oplossing is.  De economie heeft vandaag meer dan ooit geen grenzen meer.  Een structurele betere verdeling van de rijkdom vergt dus gelijke maatregelen over de grenzen heen.    Een zeer belangrijk onderdeel van dergelijke maatregelen is de gelijkschakeling van de fiscaliteit.  De druk om daartoe te komen is er , alleen zal dat zijn tijd vragen, en moet er ondertussen wel gewerkt worden, en door de regering, en door ons allemaal.
Staken tegen aangekondigde maatregelen mag, maar dan wel enkel vanuit de wil om positief mee te werken en mee te denken aan een op korte termijn noodzakelijke saneringsoperatie.  Tenzij men wat dat laatste betreft  het licht van de zon blijft ontkennen.

Jan Colaert

Op 4 december 1989 verliet ik na 35 jaar dienst de lijnbus Diksmuide – Nieuwpoort BAD .
Heden word ik daar nog meermaals over aangesproken over de tijd van toen ..
Mijn verdediging bij de toenmalige overname in 1977 van de vroegere N.M.B.S. lijn door de toenmalige N.M.V.B. ( nu genoemd De Lijn )
Ze schaften al onmiddellijk het lijntraject af tussen Nieuwpoort Stad en de badplaats. De reizigers moesten maar de tram nemen…
Dat duurde door mijn tussenkomst en politieke druk van heel korte duur.
Wie van de huidige politiek zet zich daar nog even voor in met straks het nieuwe uurrooster ?
Enige medewerking van de heer burgemeester van Nieuwpoort die daar toch ook belang moet bij hebben !
In ieder geval blijft de man van de straat er de dupe van net als deze die vanuit het binnenland per trein nog in ‘t zicht van de haven moeten die overstap doen.
Promoten voor het Openbaar Vervoer en meteen besparen.? Laat me niet lachen. Weinig bezette belbussen, gebruikt door … en voor veel te korte afstanden ..
Wachtende bus bestuurders .. moeten ook worden betaald.
Hoe geraken de bezoekers van hun vrienden of eigen patiënt (e) zonder eigen vervoermiddel terplekke voor een bezoek aan het revalidatieoord Ter Duinen. ?
Noch met de tram noch met de bus ! Een ritje heen en terug in de namiddag met de bus ware ideaal voor ieder bezoeker .
Heenreis uit Diksmuide 13.00 uur en voor het ophalen deze van 17.15 uur. Dit is allemaal te verwezenlijken .. en ook terug al over Nieuwpoort Bad. Maar wie doet wat ??
Elk zegge het voort zei de veldwachter vroeger na de hoogmis .. maar high noon is het ongetwijfeld !

Georges Lanssens

Met aandacht heb ik het artikel over energiearmoede op eDiksmuide gelezen.  Eerste verontrustende vaststelling: het aantal Diksmuidse gezinnen met een budgetmeter is op 2 jaar tijd met 25% gestegen.  Maar dit blijkt, als ik het artikel correct interpreteer, nog maar het topje van de ijsberg te zijn.  Een budgetmeter is pas een tweede stap, nadat het gezin eerst door zijn energieleverancier is geweigerd en doorverwezen naar netbeheerder infrax.  Ik mis in het artikel een diepgaander analyse: Hoeveel gezinnen zitten bij infrax en over welk percentage van de Diksmuidelingen gaat het? Is het aantal gezinnen in die eerste fase toegenomen of net niet?  Gaat het om een verschuiving van categorie 1 naar categorie 2 of is het totaal aantal gezinnen met energiearmoede toegenomen?  Gaat het hoofdzakelijk om werklozen, of ook om gezinnen met werk (arbeiders, zelfstandigen, landbouwers,…), gaat het enkel om eenoudergezinnen of ook om tweeverdieners,…   M.a.w. hoe structureel is en hoe diep zit het probleem.

Dat deze problematiek op de lokale politieke agenda staat is in se goed nieuws, maar ik mis een discussie over de dieper liggende oorzaken.  En dit net op het moment dat welzijnszorg campagne voert rond “armoede uitsluiten” met de slogan “Iedereen beschermd tegen armoede?”  Op de Diksmuidse startavond georganiseerd door ‘t vlot waren onder de vele aanwezigen nogal wat lokale politici van meerderheid en oppositie.  Ik hoop dat zij de kernboodschap van welzijnszorg hebben begrepen: armoede moet structureel worden aangepakt en niet verdrongen worden naar liefdadigheid/noodhulp.

En laat momenteel net daar het nationale schoentje wringen: de armoede wordt structureel vergroot.  Een optelsom van de regeringsmaatregelen, met op kop afschaffing gratis elektriciteit en water, zal nog meer gezinnen naar/over de rand van de armoede jagen.  Het lijkt me dat ze er in de wetstraat een Thatcheriaanse visie op nahouden: de economie staat niet in dienst van mens en maatschappij, maar een groot deel van de bevolking staat in dienst van de economie, en dit in het voordeel van een klein deel van de bevolking, de superrijken.

IJzeren Maggie zei ooit: “there is not such a thing as society, there is only the market”.  Willen we zo’n marktgestuurde wereld of willen we een sociale maatschappij met een sterk middenveld? Is het, voor wie het laatste verkiest, niet dringend tijd om actie te voeren om een leefbaar heden en toekomst voor iedereen te vrijwaren?  En met actie bedoel ik niet noodzakelijk de, volgens mij wel broodnodige, nationale actiedag op 15 december.   Er kan ook gevolg gegeven worden aan de oproep van hartbovenhard om zaterdag 6 december in Antwerpen 5 km actief te wandelen, zie www.hartbovenhard.be.

Leden van de nationale meerderheidspartijen (toch massaal aanwezig op de startavond van welzijnszorg) kunnen hun partijgenoten aan de top oproepen om het Bijbelse gezegde “onderzoek alles, bewaar alleen het goede” toe te passen op de vele  regeringsvoorstellen en een aantal asociale maatregelen te schrappen/aan te passen.

Is het trouwens niet hoog tijd dat men zich in Brussel en op “’t schoon verdiep” niet langer verstopt achter de zin: “het staat niet in het regeerakkoord” en werk maakt van een tax-shift.  Maar dan wel eentje zoals al 25 jaar geëist door de Noord-Zuidbeweging en geen afgezwakte versie die zijn doel mist.  In een land waar sommige firma’s meer betalen aan hun ceo dan aan de belastingen is daar toch ruimte voor.

Onderbouwde argumenten om mijn visie te beamen of te ontkrachten zijn welkom.

Met dank aan mijn inspiratiebronnen Jos Geysels (11.11.11) en Jan Blommaert (DeWereldMorgen)

Rik Maekelberg, voorzitter Noord-Zuidraad Diksmuide

Beste Jeroen,
Ik heb je artikel ivm de Diksmuidebons gelezen en heb wel een paar bedenkingen.
1. Inderdaad het project van de Diksmuidebons is een goede uitvinding en zal in de toekomst wellicht nog verdere gebruiksmogelijkheden bieden. Wordt vervolgd…
2. Het sociaal restaurant: wat je ook doet, er zullen steeds mensen voor of tegen zijn. Persoonlijk vind ik het een goed initiatief omdat je zo ook de kans geeft aan de inwoners van de omliggende dorpen om eenmaal per maand samen te komen om bij een lekker etentje eens gezellig te keuvelen. Niet ieder inwoner van onze 14 dorpen kan zich verplaatsen naar Yserheem om daar het middagmaal te gebruiken. Dit initiatief is trouwens ook een goed middel om oudere mensen uit hun isolement te halen en…misschien ook verborgen (kans)armoede op te sporen.
3. Sociaal café : daar heb je het totaal verkeerd voor. Misschien was het goed geweest mocht je donderdag laatst op de infoavond van ’t Vlot geweest zijn. Daar kon je kennis maken met de realiteit van (kans)armoede en uitsluiting. Er komt in Diksmuide geen sociaal café maar wel een plaats waar mensen, al of niet in armoede, elkaar kunnen ontmoeten voor een babbel. Er zal trouwens geen druppel alcohol te verkrijgen zijn, maar een koffie of frisdrank aan democratische prijs. De Klapstoel, zo noemt het initiatief, is een samenwerking van het Ocmw met diverse verenigingen die zich inzetten voor kansarmen ( St.Vincentius, CAW, ’t Vlot, Kringwinkel, De Helpende Hand,….).
Dergelijke projecten bestaan al in vele Vlaamse gemeenten en zullen nu dus ook bij ons in Diksmuide van start gaan begin 2015. De vele vrijwilligers van de diverse verenigingen hopen in ieder geval op de positieve samenwerking met ieder Diksmuideling opdat onze medemens die het minder goed heeft ook een menswaardig bestaan aangeboden wordt.

Werner Verheecke
Medewerker ’t Vlot Diksmuide

Laten we beginnen met het positieve!
Als Diksmuids kleinhandelaar kan ik enkel maar de invoering van de “Diksmuidebon” toejuichen.
Een goed initiatief die lokale middenstand ondersteunt. Misschien zelfs een idee om federaal uit te werken? Maar waarom dit niet uitbreiden? Diksmuidebon bij jubileum-en andere vieringen? Dan neemt het stadsbestuur tenminste een neutrale houding aan tov alle winkeliers. Waarom misschien het gemeentepersoneel niet VRIJWILLIG de keuze laten om deels extra uren of dergelijk zo wat (meer) vergoed te worden via Diksmuidebons?
Of Diksmuidebons verloten,…? Nog veel mogelijkheden denk ik.
Dit staat echter in contrast met de oprichtiing van een sociaal restaurant en nu onlangs een sociaal café! Wat betekent dat? Eén groep mensen opnieuw samen steken onder het mom van “laagdrempelheid”? Welke plaatsen zijn er nu socialer dan restaurants en cafés? Geef die mensen bvb “Diksmuidebons” om te gebruiken bij de lokale cafés/restaurants. Als stadsbestuur bespaar je, doe je geen concurrentie aan je eigen middenstand en mengt je doelgroep zich onder de anderen.

Jeroen Bailleul