Naar aanleiding van het schrijven door SOS Kustpolders over de bescherming van de historisch poldergraslanden en de kleine windmolens willen wij toch als volgt reageren.

Het akkoord over de bescherming van de poldergraslanden staat jammer genoeg weer op het menu en op de helling door toedoen van de natuurverenigingen.
Idee2006 heeft reeds meermaals beklemtoond, dat wij niets tegen natuur hebben, integendeel.  Ik hou van de natuur en de zee.  Maar er zijn grenzen.  Diksmuide is heel rijk aan natuurgebieden, Blankaart, Viconiaputten, komgronden Lampernisse, ankerplaatsen, habitatgebieden, IJzer- en Handzamevallei,… en dit vertaalt zich in een prachtig fiets- en wandelnetwerk te Diksmuide.  Tot daar geen enkel probleem.  Maar de landbouw moet zich ook maximaal kunnen ontplooien.  Iedere bijkomende beperking is er één te veel!  Naast de oorspronkelijke 5000 ha beschermd historisch poldergrasland, worden er nu nog eens 3000 ha bijkomend beschermd, weliswaar onder de noemer van landbouw .  Is dit nu weeral niet voldoende?  Bovendien moeten wij terecht ook niet de les spellen aan een particulier of hij al dan niet zijn tuintje mag omspitten, verharden, beplanten met uitheemse soorten,…
Wat de uitlating van SOS Kustpolders betreft naar de kleine windmolens toe, tart alle verbeelding.  Men heeft de mond vol van alternatieve energie en welgeteld een natuurvereniging plaatst vraagtekens ander kleine windmolens.  Als men zelfs kleine windmolens niet toelaat in een windrijk en meer dan 25 meters boven de zeespiegel gebied als Diksmuide, stuit dit op ongeloof, onwil,… en kan men ook het rendement niet screenen.  Greenbridge in Oostende is niet representatief, daar de kleine windmolens naast elkaar worden ingeplant.
Nochtans werd Diksmuide op ons aandringen, geselecteerd als pilootgemeente voor de inplanting van kleine windmolens door de provincie.  Of was dit enkel een doekje voor het bloeden?
De milieu- en landbouwraad in Diksmuide geven positief advies voor de inplanting van kleine windmolens.  Maar het Diksmuids schepencollege gaat tegen deze wind in en legt deze positieve adviezen naast zich neer.  Voor de ene schepen is de weigering unaniem, voor de andere schepen dan weer niet omdat er niet gestemd werd.  Draaien als de wind, noemt men dit !  Op de gemeenteraad van maandag 29 februari 2016 vroeg ik wat uitleg over de weigering en het zogezegde stemgedrag.  Ik werd prompt op een weinig hoffelijke wijze de mond gesnoerd door de burgemeester met als alibi, dat bouwvergunning voor een kleine windmolen een materie is van het schepencollege.  Welnu, voor alle aanvragen voor de inplanting van kleine windmolens is een bouwvergunning nodig.  Hierbij wordt dan vervolgens de oppositie de wind uit de zeilen gehaald.  Is dit nog democratie?
Nogmaals, Idee2006 zal blijven op dezelfde nagel kloppen nav de inplanting van kleine windmolens en wij zijn ervan overtuigd, dat kleine windmolens één van de actoren zal zijn voor alternatieve energie.

Marc Deprez,
gemeenteraadslid Idee2006

Er is al veel gezegd en geschreven over de bescherming van de poldergraslanden. Mensen als Johan Debruyne brengen soms nieuwe elementen aan en dat maakt reactie volgens mij nodig en het verder debat zinvol. Wie niet leert van elkaar is niet slim bezig.
Zoals geweten sleept het debat over de bescherming van de poldergraslanden al minstens 20 jaar aan. In november 2015 nam de Vlaamse regering een halfslachtig besluit met een valse bescherming onder de Vlaamse landbouwwetgeving. Een ‘bescherming’ die (voorlopig?) maar tot 2020 geldig is, al scherpe opmerkingen kreeg van de Raad van State en dus noch voor de landbouw, noch voor de natuur rechtszekerheid biedt. Ik meende dat ook de landbouw vragende partij is voor rechtszekerheid en niet voor nog meer onzekerheid. Met deze beslissing van de regering krijgen ze enkel onzekerheid. Merkwaardig dat ze dat hier nu niet erg vinden.
Dat de natuurbeweging al meerdere decennia ijvert voor de bescherming van de poldergraslanden is niet tegen de aard van de streek en ligt zelfs volledig in de lijn van ‘gezond boerenverstand’. Historische poldergraslanden zoals die bv. in het weidegebied van Lampernisse liggen er al vele honderden zo bij omdat de landbouwers wisten dat in dergelijke gebieden met dat bodemtype, dat waterregime weiden en hooilanden de beste opbrengst geven. Spijtig genoeg blijven sommigen beweren dat alles in de natuur maakbaar is en kan opgelost worden.
Een bescherming voor poldergraslanden die er al vele honderden jaren zo bij liggen en als honderden jaren gebruikt worden als hooi- en/of weiland is dan ook geen bedreiging voor de landbouw, niet voor de rechtszekerheid en niet voor de grondprijzen. Gezien de druk op de polderveehouderij (invoer van goedkoop vlees uit bv. Zuid Amerika) en de druk op de Historische poldergraslanden hebben polderboeren en natuurmensen in de polders alle belang om samen te werken, om een front te vormen. Doen we dit niet dan gaan we beiden hopeloos ten onder in de globalisering. Spijtig dat een organisatie als de Boerenbond op vandaag dat niet wil zeggen tegen hun leden. In de globalisering zit de dreiging voor de rechtszekerheid voor het voortbestaan van de veehouderij, niet in wat meet natuurbehoud. In die zin geloven we ook dat de terugkeer van het ‘Rode Ras’, Het West-Vlaamse rood runderras goed is, kan zorgen voor een kortere keten en een betere prijs voor de boer. Goed dat mensen als Johan Debruyne daar in investeren. In zo’n zaken zit de toekomst voor de Vlaamse polderboer en dat verdient alle steun!
Het is uiteraard de vrijheid van Dhr. Debruyne om niet te geloven dat poldergebieden samen met rivier- en beekvalleien een cruciale rol spelen als klimaat- en waterbuffer en dus in het voorkomen van waterellende in straten en dorpen. Niettegenstaande pakken wetenschappelijke rapporten die bewijzen dat dit wel degelijk zo is en meer dan 100 Vlaamse academici die de Vlaamse Regering een tijd terug opriepen om hier meer rekening mee te houden is en blijft het Johan zijn volle recht om dit te ontkennen of zever te vinden. Toen we circa 25 jaar terug al waarschuwden dat die immense bouw van varkensstallen en dus de explosie van de varkensproductie binnen X aantal tijd een ramp zou zijn voor de prijs van de varkens en dus het inkomen van de varkensboer (overproductie/vrije markt = lage prijzen) kregen we ook bakken kritiek en waren we enkel met natuur bezig. De tijd wees uit wie gelijk kreeg…
Misschien en volgens mij heel zeker, zit de toekomst in het zoeken naar samenwerkingsverbanden en het leren van elkaar en niet in het conflictmodel van een Schauvliege en een boerenbond.

Oja, van geloven gesproken, ik geloof ook niet zo in het wonder van de kleine windmolens zoals sommigen in Diksmuide zo fel verdedigen. Voor wie het nuttig acht wil ik hier op dit forum wel eens uitleggen waarom.

Peter Bossu
SOS Kustpolders

ik stel vast dat bij het lezen van het artikel op eDiksmuide de natuurverenigingen het blijkbaar heel moeilijk hebben met de bijkomende bescherming van 3000 ha historische poldergraslanden onder de landbouwwetgeving . Volgens hen was het voor wie dit geloofde in eerste instantie enkel te doen om het niet meer ploegen van deze historische permanente graslanden.
Maar wat blijkt vandaag ? De maatregel van het niet meer ploegen is opgenomen en van toepassing in de bijkomende bescherming onder de landbouwwetgeving .Maar voor de natuurverenigingen is het blijkbaar slecht verteerbaar en blijft het op de maag liggen dat ze weinig of niets te zeggen hebben over deze (bijkomende)bescherming . .Ze willen steeds meer …en meer…en meer….en vinden het niet kunnen dat de bijkomende bescherming niet via de natuurwetgeving is gebeurd .
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de natuurverenigingen op alle mogelijke manieren de besliissing van de Vlaamse regering alsnog probeert aan te vechten. Wat op voorhand reeds te voorspellen was, blijkt nu reeds realiteit .Men wil gewoonweg bijkomende maatregelen opleggen aan de landbouwers via de natuurwetgeving . Plots wordt nu ook het efficiënt gebruik van poldergrasland zoals het herinzaaien van poldergrasland door te frezen en het toepassen van onkruidbestrijdingin vraag gesteld. En wat zijn de volgende beperkingen en maatregelen die volgen ?
Men komt nu met allerlei onrealistische argumenten voor de dag zoals bv het onder water komen van steden en gemeenten bij het verdwijnen van de polders.Waar zitten al die paarden en paardenhouders die men aanhaalt en die blijkbaar zouden zorgen voor het verdwijnen van de Diksmuidse historische polderpraslanden???  En waarom zouden de vele toeristen achterwege blijven in de polders?  Veel toeristen genieten van de mooie landbouwstreek met grazende koeien en hoe op vandaag aan landbouw gedaan wordt in de polders ,enkele vogeltjes of plantjes min of meer in de streek zal het gedrag van de toeristen niet veranderen.
De natuurverenigingen hebben maar één doel en willen gewoon van alle historische polderweiden één groot oerwoud op kniehoogte( zoals zij dit noemen ) maken en dit ten koste van de landbouw ,de voedselvoorziening en het kweken van rundvee op deze weiden.  Geef mij alvast maar een steak of entrecote van het rode (historische) runderras dat ik kweek als streekproduct en die tijdens de zomermaanden het gras van de historische weiden afgrazen , lekker en voor mij…goed verteerbaar!!!

Johan Debruyne

Graag zou ik als volgt willen reageren op het artikel “ De zendmast van Lampernisse mag blijven,…maar hoelang nog”?

Dat de zendmast in Lampernisse een ruimtelijke impact heeft, hoeft echter geen betoog. Maar dit fenomeen manifesteert zich ook in natuurgebieden door toedoen van metalen -, elektrische masten, waar weliswaar geen belasting wordt voor geheven. Denken wij maar aan de Handzamevallei, Viconiaputten,…
De ruimtelijke impact van een kleine windmolen met een hoogte van 15 m is echter beperkt, daar deze windmolen ter hoogte van bedrijven, woonkorrels in wijken, wordt ingeplant. Ook een ruim verschil in hoogte in vergelijking met de zendmast in Lampernisse. Vandaar geen appels met citroenen vergelijken! En wat dan gezegd van de zonnepanelen, waarbij heel wat woonwijken worden ontsierd.
Idee2006 is ervan overtuigd, dat er op vandaag zeker een draagvlak is bij de bevolking voor kleine windmolens. Je voelt dit aan. Niet alleen voor bedrijven, maar ook voor woonkorrels in wijken met een tiental huizen, waar er ergens een groene-, recreatiezone is voorzien. Weliswaar niet in eenieders achtertuin!
In Diksmuide, dat zeker windrijk is, is het advies zowel van de milieu-, als de landbouwraad positief voor de inplanting van kleine windmolens. Het college van burgemeester moet nu enkel het advies volgen.

En daarmee zou de kous af zijn of moet er nog zand zijn?!

Marc Deprez,
Gemeenteraadslid Idee2006