Waarom vragen wij af wordt onze wijk sedert een drietal maanden weer verstoord door wagens komende van en naar het spoorviaduct ?  Een dicht wonende buurman sprak mij daar over aan en meldde eveneens dat hij een Schepen verzocht om dit heuvel dringend op te lossen.
Helaas moest ik hem  net als voor zoveel ander schepenen dat ik al ontbood   het antwoord schuldig blijven en hem vertellen dat ze algemeen hun paraplu boven het hoofd houden uit vrees iemand te benadelen voor een mogelijk verlies van een stem … Op zijn verzoek ga ik dan ook onmiddellijk in en zeker omdat hij het ook al anders probeerde .. naar een uitvoerend orgaan !!  Verder zoek ik langs deze weg ook voor wat bescherming van de fietser langsheen de Grote en de Kleine dijk. Weinig plaats natuurlijk !Maar kan het niet als langs de landelijke smalle wegen dat er hier en daar een open plaatsje wordt aangelegd “ ZONDER “ verlies aan een parkeerplaats ?  Dit kan voor de een of ander inrit aan enkele garages  met het aflijnen in schuine witte strepen over een lengte van een grote personenwagen ?  Zo kan ieder  autobestuurder zich tijdig op zo’n afslag plaats opzij houden en voelt de zwakke weggebruiker zich veel veiliger !!

Wie trekt er zich even iets aan of wordt het ook weer verschoven op de lange baan !??

Georges Lanssens

Beste Maurits

Het spijt mij zeer dat u zich mateloos hebt geërgerd aan een artikel uit ons jongste N-VA info- blad voor Diksmuide. Jammer, maar volkomen onterecht me dunkt.
Dat korte artikel nog eens kort samengevat: N-VA vraagt uitleg over het niet uitvoeren van een financiële afspraak tussen het OCMW en ’t Vlot rond de opstart van de Klapstoel, een overigens gewaardeerd initiatief van het OCMW, in samenwerking met een aantal welzijnsorganisaties.  Als er op een terechte vraag geen antwoord komt binnenshuis dan volgt er logisch een tweede vraag buitenshuis: waarom wordt hier in alle talen over gezwegen? Wat valt er te verbergen?
Is deze logische vraag een aanval van de N-VA op de vrijwilligers van ’t Vlot?. Langs geen kanten.  Wie dat suggereert heeft duidelijk een andere agenda.  Ik geloof ook niet dat dit de bedoeling kan zijn van uw uitgebreide reactie.
Kort besluit: nu weten we ook officieel hoe de vork in de steel zit. De geschreven overeenkomst waarbij ‘t Vlot een bedrag van € 5.500  zou inbrengen in het project van de Klapstoel was eigenlijk gesimuleerd. Het is tussen partijen nooit de bedoeling geweest dat dat bedrag ook effectief zou betaald worden.
Vandaar de geforceerde stilte die volgde op een pertinente vraag.

Sans rancune en met vriendelijke groet

Jan Colaert

In het blad van N-VA dat eind februari in alle brievenbussen van Diksmuide terecht kwam haalt Joachim Van Opstal weer eens zwaar uit tegen Welzijnsschakel ’t Vlot die zogezegd zou weigeren een schuld van € 5500 te betalen,  nl. hun bijdrage bij de start van het project De Klapstoel. Jammer dat Dhr. Van Opstal niet vooraf eens de moeite gedaan heeft om bij de Welzijnsschakel  ’t Vlot zelf eens te informeren hoe de vork juist aan de steel zit. Het zou voor hemzelf misschien heel wat ergernis en voor de vrijwilligers van ’t Vlot zeker heel wat verontwaardiging bespaard hebben mochten hij dat wel gedaan hebben. Nu worden wij publiek beschuldigd van niet nakomen van afspraken, weigeren van betalen, gebrek aan “transparantie met belastingsgeld waarmee wij gesubsidieerd worden”. Dit komt voor ons wel erg zwaar over.

Hoe zit de vork dan wel aan de steel?
Al enkele jaren geleden klopte ’t Vlot bij het OCMW aan met een voorstel. In zijn werking krijgt ’t Vlot van heel wat mensen spullen aangeboden waarmee zij misschien kansarmen kunnen helpen: kledij, schoenen, huisraad, meubilair enz… Een probleem was voor ’t Vlot voldoende opslagplaats en een ruimte om dit ook aan de man te brengen. Daarnaast zochten we ook al lang naar een ontmoetingsplaats om mensen in armoede uit hun isolement te halen. ’t Vlot dat voor zijn werking zo goed als volledig steunt op sponsoring heeft zeker niet de financiële middelen om hiervoor een pand te huren. Vandaar de vraag naar het OCMW toe of zij een oplossing zagen. Van het OCMW hoorden wij dat zij ook dachten aan zo’n ontmoetingsplaats met eraan verbonden een zeer laagdrempelig winkeltje voor die doelgroep. Alleen de vrijwilligers hadden zij hiervoor niet. ’t Vlot kon daar wel voor zorgen. “De Klapstoel” kreeg zo stilaan vorm. Het OCMW diende voor de opstart een project in bij de provincie met vraag voor steun. Die aanvraag moest gebeuren niet alleen door het OCMW,  maar liefst ook in samenwerking met de verschillende vrijwilligersgroepen rond kansarmoede in Diksmuide. Werkten mee: ’t Vlot, de Vincentiusvennootschap, De Helpende Hand, het CAW. Vóór die aanvraag werd aan ’t Vlot gevraagd hoeveel wij eventueel konden bijdragen voor de start. Voor ons was die € 5.500n echt een maximum. Uiteraard gebruiken wij onze gesponsorde centen (niet van belastingsgeld!) liever om rechtstreeks kansarmen te helpen, bv. om mensen die niet van het OCMW of een andere instantie ondersteuning kunnen krijgen toch een duwtje in de rug te geven om aan hun kinderen kansen te geven die ze door hun gezinssituatie voortdurend moeten missen.
Tot grote voldoening van het OCMW en ook van ’t Vlot kende de provincie een startsom toe van € 75.000. Toen wij met ’t Vlot vaststelden dat enkel aan ons (en niet aan de andere groepen die mee betrokken waren bij de aanvraag) een bijdrage zou gevraagd worden bij de start trokken wij opnieuw naar het OCMW met de vraag om (gezien ook die mooie financiële steun van de provincie) niet te moeten betalen en onze centen meer efficiënt voor onze werking te gebruiken. Men had daar in het OCMW ook begrip voor. We kregen ook nooit een oproep om toch te betalen en kregen tot op heden ook nooit enig rappel voor achterstallige betaling van “schulden”.  Zo zit de vork dus aan de steel!  Is er wat ons betreft sprake van weigering? Van gebrek aan transparantie met gesubsidieerd belastingsgeld? Wij krijgen geen subsidies  (alleen zoals ook andere organisaties jaarlijks een kleine aanmoedigingssteun vanwege de stad en die wordt goed gebruikt). De aanval in het artikel van het blad van N-VA komt dan ook zwaar aan bij al onze vrijwilligers. Wij kijken ondertussen nieuwsgierig uit naar de verkiezingsbeloften van de verschillende partijen. Hopelijk krijgen we daar iets meer constructiefs te lezen dan in het vermeld artikel.

Maurits Latré

“Mens erger je niet” is een bordspel dat ontspannend kan werken. Maar wanneer het spel op een verkeerde manier in de wijdse natuur wordt gespeeld, dan kan dat wel eens leiden tot echte ergernis in het kwadraat. Als modale fietser overkomt het me bijna dagdagelijks.  Toen ik vanmiddag na een fantastisch deugddoend fietstochtje huiswaarts reed, werd mijn goed humeur alweer aangetast toen ik langs de berm een stel kapotte binnenbanden van een fiets zag liggen.

Beste meneer de wielertoerist: hoe is het mogelijk dat je je afval zomaar in de natuur achter laat?
90 % van de bevolking ergert zich aan zwerfvuil. 99 % van de wielertoeristen zelf ergeren zich daar blauw aan. Wil je aub je afval komen ophalen. Het ligt langs de Frontzate bij de oversteek van de Proostdijk. Jij bent één op de honderd fietsers die de naam van wielertoerist oneer aandoet. Door de goegemeente worden wielertoeristen nu al eens scheef bekeken als wielerterroristen die in het midden van de straat rijden op weg naar het dichtstbijzijnde café. Als we nu ook nog moedwillig onze kapotte banden toevertrouwen aan moeder natuur dan is die term terrorist zeker op zijn plaats.
Wij echte wielertoeristen die naam waardig, houden wel van de natuur en zijn de overheid en zeer zeker ook de landbouw dankbaar dat we kunnen genieten van de prachtige omgeving waar we mogen doorheen fietsen. Eigenlijk ook ongelooflijk dat landbouwers op bordjes een smeekbede moeten richten aan passanten om geen vuiligheid achter te laten; dat zou zo vanzelfsprekend moeten zijn. Zwerfvuil getuigt van een gebrek aan respect voor natuur en medemens
Daarom beste wielertoerist, als je de naam wielertoerist waardig bent en je de goede naam en faam van je collega’s wielertoeristen niet in het gedrang wil brengen, kom dan aub je rommel opruimen. Je zult veel ergernis besparen bij de vele passanten die daar dagdagelijks langs komen.

Luc Coupillie
Wielertoerist in hart en nieren

“Onze Vlaamse taal is wonderzoet, voor wie haar geen geweld aandoet.”   Een aloud gezegde dat de bedenkers van ’t Saam’ over het hoofd hebben gezien bij het zoeken naar een gepaste naam voor de scholengroep.  Deze nonchalance  ligt aan de oorsprong van de Babylonische spraakverwarring rond de benaming ’t Saam, waarvoor Bert uiteraard niet verantwoordelijk voor is.  Anderzijds  heeft de huisbaas van ‘De Westpoort’ de betekenis van “vermeend”, in de context van mijn column, fout geïnterpreteerd.  Volgens Van Dale zijn er verschillende synoniemen van “vermeend”, onder meer “verondersteld”, “vermoedelijk” en “ten onrechte beschouwd als.” Jammer genoeg heeft Bert op het verkeerde paard gewed.  Wat ik met mijn schrijven bedoel is “verondersteld’” of  “vermoedelijk” omdat ik weinig twijfels heb over het intellectueel niveau van B&S.  Waarom zou ik trouwens mijn tactiek van weleer wijzigen en zonder één enkele grondige reden op de kap van Bert en Sien gaan zitten?  Soms echter moet een tekst enkele keren worden gelezen, afhankelijk van het intellectueel peil van de lezer. Het is mijn vurigste wens dat dit jammerlijk misverstand bij deze is rechtgezet. Het lucht mij alvast op dat Bert geen wrok koestert ten opzichte van mij, wat me doet veronderstellen dat ik  geen ‘persona non grata’ zal zijn in zijn stijlvol kaffee en mijn vrouw en ik hopelijk zullenvergast worden op een gratis kopje koffie in ruil voor de vermeende verdachtmaking. Wat mij persoonlijk betreft, voel ik eveneens geen rancune ten opzichte  van Bert want zoals hij suggereert, kan ik inderdaad wel tegen een stootje, zelfs al heb ik niet het volume van Maggie De Block….

Johan Devos