Sinds 3 december kan iedereen die van plan is een kleine (tot 15 meter hoog) of middelgrote (tot 300 KW) windmolen te plaatsen, investeringssteun aanvragen bij de Vlaamse overheid.
De eerste oproep voor projecten loopt van 3 december 2018 tot en met 24 januari 2019. Het beschikbare subsidiebedrag wordt verdeeld over de gunstig gerangschikte investeringsprojecten tot het budget van 1,5 miljoen euro voor deze call opgebruikt is.
Dit subsidiebedrag is niet onaanzienlijk en kan oplopen tot 1000 € per geproduceerd MWh verwachte jaarlijkse energieproductie, met een beperking tot 70 % van de kosten van investering.
Sinds 23.02.17 is de provincie de vergunningverlenende overheid voor middelgrote windturbines (omgevingsvergunning). Voor kleine windturbines is dat de gemeente die zich kan verschuilen achter een beleidskader, opgemaakt door de Provincie in 2016. Ik heb in de aanloop naar dit kader, in het provinciale halfrond meermaals opgeroepen dat het er zou komen. Maar toen de deputatie (Open VLD, Spa, CD&V) hun kader ontvouwden was het direct duidelijk dat dit beleidskader meer gemaakt was om zo’n turbines te weren  dan ze een kans te geven. Omdat de energieproductie het eigenlijke verbruik van de aanvrager niet mag overschrijden, worden enkel aanvragen van kleine windturbines beoordeeld van actieve landbouwbedrijven, KMO’s in industriezones of bedrijventerreinen, en vergunde para-agrarische bedrijven. Particulieren kunnen geen vergunning verkrijgen voor het plaatsen van een kleine windturbine. Het beleidskader koppelt ook een dure rendabiliteitstudie aan de bouwvergunning.
Deze spelregels heeft het huidig schepencollege van Diksmuide toegepast op de aanvraag van Marc Deprez. Het stadsbestuur kan zich dus perfect wegsteken achter dat ‘pestkader’ opgemaakt door de Provincie. Uiteraard heb ik in dit dossier geen weet van wel belangrijke criteria als daar zijn slagschaduw en geluidsoverlast.  Maar voor een kleine windturbine zijn die tegenwoordig praktisch onbestaande.
Het weze duidelijk dat je in West-Vlaanderen geen kleine windturbines aan de horizon ziet verschijnen en de reden is “het pestkader”. Ook hun grotere broers, de middelgrote turbines tot 300 KW vinden we in ons windrijk West-Vlaanderen niet terug. Mijn vraag aan de deputatie in de laatste provincieraad van 20/12/2018 leerde me dat er op heden twee aanvragen zijn voor een middelgrote windturbine in onze provincie. Een mager beestje als je het mij vraagt, voor een Provincie die veelal de mond vol heeft van groene energie voorziening.
We hopen dat de subsidie vanuit Vlaanderen een kentering zal brengen
De N-VA fractie zal er bij de deputatie ook blijven op hameren om de pestregels uit het beleidskader te schrappen.  De Provincie heeft in 2018 veel belastinggeld ingezet op promotie voor zichzelf, met de campagne “niet superzichtbaar, wel supernuttig”. Ze hadden dit nutteloze geld beter besteed aan promoting voor de windenergie. Een West-Vlaams logo op de wieken van dergelijke turbines zou wel superzichtbaar en zeker supernuttig geweest zijn….

Luc Coupillie
Provincieraadslid voor N-VA

Als trotse bezitter en eigenaar van de eerste kleine windmolen in Diksmuide had ik graag even gereageerd, los van het feit wie de aanvrager voor de tweede windmolen ook is.
Mijn klein windmolentje van amper 3,5 KW heeft de voorbije 2 jaren reeds meer dan 7.200 Kw/h aan groene stroom geproduceerd  De voorbije 2 jaren zijn nochtans gekenmerkt als zeer zonnige en droge jaren met heel weinig neerslag maar ook met minder wind dan gemiddeld. De productiecijfers van de grote windmolens in Nieuwkapelle  bevestigen ook dit gegeven. Een goede kleine windmolen op een goede locatie produceert per geïnstalleerd vermogen dus zeker evenveel groene stroom als de succesvolle zonnepanelen. Mijn bevindingen van de voorbije jaren zijn ook dat de (tegen)argumenten zoals storend in het landschap, lawaaihinder of slagschaduw zeker en vast te minimaliseren zijn. Het grote verschil en voordeel is dat de kleine windmolen veelal op andere tijdstippen elektriciteit produceert dan de zonnepanelen. Tijdens de herfst-en winterperiode maar ook vaak ’s nachts. Mijn (gezond) boerenverstand zegt dat men het best probeert om groene stroom te produceren zo dicht mogelijk bij de plaats waar men die nodig heeft, maar vooral ook op het tijdstip wanneer men die nodig heeft. De netbeheerders of elektriciteitsmaatschappijen zullen misschien wel het tegendeel beweren?  De kleine- en middelgrote windmolens kunnen volgens mij ongetwijfeld hierbij een meerwaarde betekenen in het verhaal van de alternatieve energie .Diksmuide die zich graag profileert als een groene en  duurzame stad  zou met zijn windrijke omgeving hierin een voortrekkersrol  moeten en kunnen betekenen.
Maar niets is minder waar…zoals blijkt. Wanneer iemand wil investeren in een kleine – of middelgrote windmolen met eigen middelen , op eigen risico, zonder subsidies (groenstroomcertificaten ) waar de hele gemeenschap  soms moet voor helpen opdraaien en waar niemand last van heeft word op vandaag nog steeds de kop ingedrukt.
Hoog tijd voor verandering zou ik zeggen en de vraag is…..wie maakt het verschil?

Johan Debruyne

Geef aan de kiezer wat de kiezer toekomt en aan de keizer wat de keizer toekomt.  Zijn oude kleren bijvoorbeeld want die nieuwe outfit  staat hem niet. Bovendien moet hij zich  in de meest onmogelijke bochten wringen om zich deftig aan te kleden met die nieuwe spullen.  Hout vasthouden dat onze Keizerlijke Hoogheid zich alsnog bezint vooraleer hij zijn oude kleren wegschenkt aan één of andere armoezaaier want dan mag hij straks opnieuw van ‘naakt af aan’ beginnen…

Jo Han

Het bekende sprookje heeft in Diksmuide een nieuwe versie gekregen!

In Diksmuide heeft de keizer maandag laatst zijn traditioneel rode gewaden afgelegd en deze, tot verbazing van velen, geruild voor een gele jekker met opvallende chocoladekleurige knopen in de vorm van mooi gevormde pralines. Deze opmerkelijke gedaanteverwisseling was dan ook bedoeld om het volk  te plezieren en toejuichingen te ontvangen! Eigenaardig was ook dat niet alleen zijn kleren maar ook zijn keizerlijk gevolg helemaal veranderd was. In plaats van zijn traditionele kameraden werd hij nu gevolgd door een stoet volgelingen van diverse pluimage. Enkel de gemeenschappelijke nood aan publieke lofbetuigingen leek hen onderling te verbinden. Allen hadden immers in de voorbije maanden enkele zware opdoffers moeten incasseren.En inderdaad, wie argeloos deze metamorfose aanschouwde en erin meeging, zou echt denken dat de keizer en zijn nieuwe gevolg veel lof en bewondering konden oogsten met deze nieuwe outfit. Vooral de kleurencombinatie was nooit gezien en des te opvallend omdat iedereen wist dat de keizer vroeger een aversie had van geel!
Toen het nieuwe gevolg van de keizer echter samen met hem publiekelijk een voorstel deed tot verbetering van de (verkeers)- toestand, werd duidelijk waarom er van kleren gewisseld werd! Men wilde de bevolking kost wat kost zou gauw mogelijk een groot plezier doen, waarschijnlijk met als doel de eerder opgelopen nederlagen te verdoezelen, een in die rangen vaak gebruikte techniek!
Nochtans weten we uit ervaring dat de vroegere verkeersplannen voor onze stad van het nieuwe gevolg niet bepaald op veel sympathie konden rekenen en van veel intellectuele arbeid getuigden! Zo ook nu: het kwam er enkel op aan om zo gauw mogelijk punten te scoren waarbij de klassieke spelregels niet meer telden. Met de losse pols, zonder nadenken, zonder argumentatie, zonder advies en zonder inspraak beslissingen forceren is geen goede politiek, is een politiek die enkel ingegeven wordt uit hunker naar erkenning van de vox populi
Iedereen weet hoe het sprookje afliep: nuchtere toeschouwers die zich niet kritiekloos met het verhaal lieten meeslepen, zagen de waarheid. De kleren waren vals en het gevolg was op de dool. Ernstige getuigen bevestigden achteraf dat heel de vertoning, net als het verhaal van Moby Dick, niet meer dan alleen maar een (hier misplaatst) sprookje was!

Jan Van Acker

Aangezien de ring op de lange  baan maar  verder wordt geschoven , niet bij  gebrek  aan geld als vroeger met de bouw van de Basiliek van Koekelberg maar veeleer aan de medewerking van onze heer Minister van Verkeer  Ben Weyts .  Terwijl hij hedendaags  met zijn   functie nog  heel wat kan,  zou hij via onze Gewest wegen alle zwaar vervoer moeten weren die voor lossen of laden alhier niet vandoen zijn….  80 à 90 % passeren dagdagelijks om belasting te ontwijken  op de autostrade en rijden er met overlast ook die wegen zomaar kapot.
Het past helemaal niet zomaar door onze kleine stad met stoppen en aanzetten hun vuile rookwalmen uit te blazen en zodoende de gewone bestuurder misschien op te dringen om via kleine binnenbanen de rustige wijken te verstoren om  door zo een oplossing  beter te kunnen afslaan naar links ….. . Weg zwaar vervoer en  de afslag naar links vanuit de richting markt wordt zo wie zo al veel , veel gemakkelijker … maar van alle gevaar ontbloot is iets anders.
Antwerpen en nog ander steden houden de bevuiler(s) buiten anderen hebben een ring , die vroeger door ander leiders uit Diksmuide werd  verbannen ..  een rustig Veurne … nog later een rustig Torhout .. en  die er te plekke moeten zijn komen er toch en zo kan de middenstand goed werken!
Ik voer  hier zeker geen politiek debat in onze kleine stad, ook niet voor het iets groter België waar ze ook nu zo moeilijk doen tegenover Europa en waar we toch met zijn allen van afhangen.
Rust in vrede en trek je niets meer aan …er komt zo’n dag …maar het is ook zo moeilijk .
Niet bekvechten jongens maar een oplossing in peace!

Georges Lanssens