Een reactie van schepen Deprez op eDiksmuide vorige week was er één van ongenoegen en gespuug. Toch is Marc Deprez een aimabele gast, maar blijkbaar is de politicus Deprez wat ontspoord.
Hij vraagt om meer duidelijkheid. Bij deze dan.
Samen met Marc constateer ik dat Joke Schauvlieghe is opgestapt na een leugen. Het was zeker niet N-VA die om haar ontslag vroeg. Het was de minister zelf die besliste om er mee op te houden gezien haar ongelukkige dwaling. Voor de geloofwaardigheid van de politiek een terechte beslissing, zo vond ook haar partij. Een waardige opvolger werd gevonden in de persoon van Koen Van Den Heuvel.
In Diksmuide is de geloofwaardigheid in de politiek heden meer dan aangetast. Zelfs vele kiezers van Idee Diksmuide kunnen niet om met de situatie van een opeenvolging van leugens, ook en met name van politicus Deprez.
Leugen nummer 1 vóór de verkiezingen: Marc Deprez zweert op zijn communiezieltje dat een voorakkoord met Sp.a Open en CD&V onbestaande is. Getuige een video opname van deze eed . Na de verkiezingen blijkt dat deze eed een meineed is.
Leugen nummer 2 na de verkiezingen: er wordt vastgesteld dat ook Marc Deprez niet alleen een voorakkoord getekend heeft met voorgenoemde partijen maar dat het akkoord sedert februari 2018 zelfs in een voordrachtsakte werd vastgelegd. Marc Deprez ontkent in alle toonaarden…. Ikzelf heb een handtekening van Marc gezien op dat ontveinsde officiële document. Marc kan nu wel reageren dat ik op mijn beurt lieg (ik daag hem uit), maar zeggen dat mijn vaststelling onder de gordel, decadent of niet duidelijk is, is alleszins niet aan de orde.
Toch doet Marc niet zoals Joke Schauvlieghe: een stap op zij zetten. Nochtans zijn er binnen zijn partij waardige opvolgers die niet met die politieke leugens om moeten.
En ten slotte: met ‘eerlijk blijven in de politiek is de blijde boodschap’ beëindigde schepen Deprez zijn artikel… Wel, voor dit soort politieke komedie zou een prijs moeten uitgereikt worden….

Luc Coupillie
Provincieraadslid voor N-VA

Het siert personen met verantwoordelijkheid dat ze op een ongelukkige, verkeerd genomen beslissing zonder gezichtsverlies kunnen terugkomen. Als dit ook zou gebeuren met de recente beslissing voor de naam van een nieuwe Diksmuidse Schoolgroep zou dit door iedereen worden toegejuicht zonder gezichtsverlies voor de directies. Waarom houdt het Schoolbestuur zo hardnekkig vast aan een vondst van een onbekwaam studiebureau.
Gebrek aan respect voor het Nederlands, het is zelfs geen West-Vlaams! Als het dan al Nederlands zou zijn, dan is het bovendien slecht gespeld. Het is een hoofding om met een grote zwarte stift te verwijderen, te schrappen, onleesbaar te maken.
Het blijkt een middel om het moreel bij het onderwijzend personeel de poten van onder de stoel te zagen.
Totaal gebrek aan democratie. Als de personeelsleden zelf een naam hadden mogen/moeten bedenken, dan zou dat ook niet van een leien dakje gelopen hebben. Want daarvan hebben zij ook geen kaas gegeten.
Een beetje respect voor ons eigen erfgoed is toch best op zijn plaats.
Maak er ‘Schoolgroep Aloysius – Cardijn’ van. Voor iedereen duidelijk en volgens alfabetische en chronologische volgorde.
Waar is der oudren fierheid nu gevaren?
Het lolletje heeft lang genoeg geduurd.
Of moeten de leerlingen tot spijbelen worden uitgedaagd?

Tijl Uilenspiegel

Ik neem akte van de decadente, wansmakelijke, onder de gordel uitlatingen van provincieraadslid- en voormalig kandidaat “burgemeester” Diksmuide Luc Coupillie.  Uiteraard laat ik dit voor zijn rekening. Je moet doen, wat je niet laten kan!  Maar ik wil toch nog het volgende meegeven.   Bij de invulling van de permanent historische graslanden, meer bepaald hierbij de Waeleweiden, heeft Idee Diksmuide een motie in het verleden ingediend om deze beperkingen niet uit te voeren.  En jawel! N-VA Diksmuide keurde deze motie NIET goed.  Op Vlaams niveau is de N-VA allerminst  landbouwmined.  Denken wij maar hierbij aan de letterlijke bijl dat N-VA-er Wilfried Vandaele hanteerde ten opzichte van ex-minister Joke Schauvlieghe.  Een heel pijnlijk schouwspel als je mij het vraagt.
Ik deel de mening niet van Peter Bossu, maar ik heb wel respect voor zijn mening.  Hij spreekt tenminste duidelijke taal.  En daar hou ik van.
De landbouw kent op vandaag een nooit geziene expansie.  Dit kan je zomaar niet tegenhouden, gezien het fenomeen zich voordoet over heel Europa.  Maar we moeten inderdaad heel waakzaam zijn over duurzaamheid.  Laat dit duidelijk zijn!  De varkensstapel is op het grondgebied van Diksmuide de laatste jaren drastisch gedaald.  Ik beschik over duidelijk cijfermateriaal.  Trouwens er is onlangs een artikel in een gerenommeerde krant als De Morgen verschenen, die mijn stelling volledig bijtrad!
In ons programma Idee Diksmuide staat “ De landbouw moet zich maximaal kunnen ontplooien”!   Idee Diksmuide houdt opnieuw woord.  Graag de mening van de N-VA Diksmuide nav de voorstellen van Onroerend Erfgoed omtrent de Komgronden van Lampernisse.  Het blijft opvallend stil bij de N-VA Diksmuide in het kader van dit item.
Luc Coupillie doet zich op vandaag voor als de “Messias” van de landbouw.  Eerlijk blijven aub is onze blijde boodschap!

Marc Deprez,   Idee Diksmuide

Ik heb met zeer veel belangstelling het hele verhaal gelezen van de heer Bossu  met zijn visie over de landbouw. Ik waardeer vooral zijn vlotte pen maar inhoudelijk neigt het soms naar populisme en wat veel en storende partijpropaganda, te begrijpen gezien zijn staat van dienst. Toch graag een paar bemerkingen:
1) De heer Bossu verschiet van de uitlatingen van Marc Deprez in verband met industriële landbouw. Dat schepen Deprez er soms twee meningen over hetzelfde onderwerp op na houdt, daar schrik ik al lang niet meer van. Een tweede handtekening is voor hem ook geen probleem. Zijn wisselende visie inzake landbouw hoeft hij echter niet te dagtekenen.
2) De industriële landbouw is de laatste 20 jaar sterk gegroeid, dit ten koste van de familiale ondernemingen. Sp-a is jarenlang aan zet geweest in alle regeringen en landbouw is met hun goedvinden geworden tot wat het nu is. Dus totaal afbreken van wat ze mee hebben georkestreerd, dat is niet meer willen achteruitkijken.
3) De heer Bossu meent ook het Korte-Keten verhaal te mogen claimen. Pardon! De N-VA en zeer zeker ook andere politieke partijen erkennen deze uitdaging. Vlaanderen leent zich ideaal voor korte ketenlandbouw, nicheproductie, innovatie en biolandbouw. In Vlaanderen geteeld of geproduceerd moet synoniem zijn voor kwaliteit en duurzaamheid. Sterk ondernemerschap en innovatie zijn essentieel om te komen tot kwaliteitsvolle producten met een hoge toegevoegde waarde op basis van duurzame productiemethoden. Goed opgeleide, enthousiaste startende ondernemers verdienen onze steun en hebben die in ons eigenste Diksmuide al gekregen. N-VA brengt straks in haar verkiezingsprogramma hier nog concrete maatregelen ter ondersteuning. De omschakeling naar nieuwe verdienmodellen en de polyvalente inrichting van een landbouwbedrijf verdienen onze aandacht. En wie de politiek inzake landbouw heeft gevolgd heeft gemerkt dat parlementslid Rita Gantois uit onze eigenste Westhoek op federaal vlak één en ander heeft kunnen doordrukken voor de familiale landbouwer. Weet ook dat dit op federaal niveau geen evidentie is.
4) De heer Bossu heeft een aantal boeren bezocht met zijn Sp-a voorzitter. Ikzelf kom dagdagelijks landbouwers tegen en zoals in alle klassen van de bevolking merk ik hier gelukkige maar ook minder tevreden individuen.  Gelukkig merk ik toch dat het gros van de landbouwers tevreden gedreven ondernemers zijn. Uiteraard wordt er veel geklaagd, maar daar hebben ze een spreekwoord van gemaakt. Dat deze bevolkingsgroep zeer gereduceerd is, is een feit. Dat de boer nu meer met excel bezig is dan met zijn ploeg, dat is de tand des tijds. Dat we niet meer de boerin tegenkomen die ’s morgens om vijf uur, geleund tegen de koe, een emmer melk uit de spenen van het dier weet te duwen, dat kunnen we met zijn allen met weemoed betreuren. Een melkrobot heeft haar taak overgenomen en zo’n tuig kan alleen maar rendabel zijn als er per dag een honderdtal beesten hun uier aanbieden. Niemand kan die evolutie tegenhouden en de vraag is wellicht ook: waarom zouden we…. Of wie is er gelukkiger, de boerin met de robot of de boerin met de melkkruk? In ieder geval kan de boerin met de melkkruk niet meer overleven, laat staan aan alle huidige hygiëne vereisten voldoen. Maar dat industriële landbouw grenzen kent, daar zijn we het met zijn allen over eens. Ecorealisme is hier ook aan de orde en de politiek heeft inderdaad zijn verdomde plicht om te bepalen wat kan en niet kan. Bemesting blijkt nog steeds een moeilijk verhaal te zijn. Maar dierlijke mest nog altijd beschouwen als een afvalproduct, dat is zeker achterhaald. De heer Bossu maakt in zijn betoog een hoge optelsom van kosten van mestverwerking. Die cijfers zullen ongetwijfeld juist zijn. Maar hij vergeet iets: het verwerkte product is geen afval meer, maar een grondstof. En die grondstof kan verhandeld worden. En dan moet je toch wel eens opnieuw de optelsom durven maken!

Luc Coupillie
Provincieraadslid voor N-VA

Ik wil even reageren op het bericht op eDiksmuide van dinsdag 5 februari ivm het nieuwe politiekantoor . Als lid van de Gecoro voor Natuurpunt en de Milieuraad heb ik al steeds gevraagd om  deze laatste open ruimte bij de Stokerijstraat  tussen Diksmuide en Esen niet toe te bouwen en dat weet Eric De Keyser maar al te goed .Je verbindt een stad toch niet aan een deelgemeente met een lintbebouwing !
Daarbij weet ik als Stads-en Natuurgids maar al te goed ,samen met veel aandachtige burgers , dat dit een van de mooiste inkijken is op onze schitterende Handzamevallei !
Dus Eric ,doe geen uitschuiver meer zoals andere politici dat ook deden de laatste dagen . Mijn moeder leerde ons om eerst tweemaal goed na te denken en dan te spreken !

Michel Maeckelbergh