Lieve mensen, hebben jullie onze burgemeester gezien, ons aller Lies, in haar laatste outfit, als hengelaarster ?
Jawel, Lies wil de hengelsport aanzwengelen  in onze lokale  waterbestanden, en .. zij geeft het goede voorbeeld. Wat zal zij vangen : een brasem, een snoek, een forel, of allemaal sprotjes ? En wat zal ze met die buit aanvangen ? Terugwerpen of meenemen in haar viskorf, opdat manlief ’s avonds lekkere visjes zou kunnen bakken voor het hele gezin ?
Ja, het ligt wat moeilijk. Pas is de fotograaf gepasseerd, of ze hoort haar smartphone rinkelen : Jan of Toon, of Leen of Greet hebben haar nodig. Lastig zeg. Ze kan zich nauwelijks bedwingen of ze snauwt hen toe :”Laat met toch eens gerust. Straks mag je eens in mijn vismand graaien ; hou dus op met al dat gezeur. ”
Dus lieve stadsgenoten, breng een beetje respect op voor de hengelhobby van mevrouw de burgemeester, die niet vist in troebele wateren, maar wel mediteert aan de oevers van de stroom. En .. hengelbroeders, werp eens een visje in haar mand, als blijk van solidariteit.  Straks gelooft ze haar ogen niet : zowaar een  karper van 2 kg. Dat is een selfie waard !
En volgend jaar : ra, ra, ra  … een aprilvis !!

Robert Pil

Terwijl de kerkhofblommen stilaan verslensen ..
Zijn er  wensen van menig mensen en zeker van  talrijke minder- validen , die wellicht geld zouden bieden voor een dichtbijgelegen  parkeerplaats  aan  het Rusthuis Yserheem ,
want daar komen toch talrijke sukkelaars heen !!

Georges Lanssens

Al zijn de tradities inzake begrafenissen en dodenherdenking grondig gewijzigd, de kerkhofblomme overstijgt de tijd. De veelkleurige chrysanten in al hun rijke vormgeving veranderen de kerkhoven tijdelijk in een streling voor het oog.

Niemand wil dat zijn geliefde doden er op Allerheiligen bloemenloos en verlaten bijliggen , alsof ze nooit hebben bestaan. Dat neemt niet weg, dat nieuwe ideeën zich opdringen. De vroegere kerkhoven met hun zware grafkelders die na verloop van tijd inzakten, zijn passé. De begraafplaatsen moeten hun morbide karakter verliezen en groene oorden worden die op een natuurlijke wijze deel uitmaken van de gemeente. In Wevelgem loopt er een fiets- en wandelpad dwars door de gemeentelijke begraafplaats. In Torhout is veertig jaar geleden al beslist om uniforme grafzerken te voorzien met een kleien ruimte voor de zerk, waar de familie het jaar door een eigen bloempje kan planten. Tussen de gangen oases van groen en overal praktische voorzieningen in de vorm van kraantjes, gieters en afvalcontainers. Zitbanken voor een rustpauze. En in de dagen voor Allerheiligen is de dienstverlening optimaal : om te verhinderen dat mensen putjes graven, staan er aan de ingang cachepots met in het midden een cirkel om je bloempot in te plaatsen, en dat geheel zet je dan neer voor de zerk : netjes en efficiënt. Ook staan er rollaters en rolstoelen ter beschikking van bejaarden die slecht te been zijn. Onder een geïmproviseerde tent wordt de bezoeker verwend met gratis soep of koffie. De doden kijken glimlachend toe …

Marie-Thérèse Vandecasteele

Blijkbaar is alle inkt nog niet gevloeid over de Kruisstraat in Esen,en  inderdaad, er was ruimte voor verbetering tijdens de volksraadpleging.
Ook de landbouwers uit Esen waren massaal aanwezig, de collegialiteit was groot. In tegenstelling tot wat eerder in het Manehoekje verscheen, waren, op één na, (die waarschijnlijk in zijn hoedanigheid van gemeenteraadslid aanwezig was), alle landbouwers van Esen. Die ene landbouwer heeft dan ook dadelijk , zoals de andere niet-Esenaren zijn stembriefje afgegeven. Neutrale  personen   die vertrouwd zijn met landbouwmidddens en  ook aanwezig waren kunnen dat bevestigen. De waarheid mag hier geen geweld aangedaan worden.Wat betreft de opmerking dat de wijken Reigersnest en Zonnestraal geen uitnodiging ontvingen, dit lijkt mij niet relevant: procentueel  gezien  hebben heel weinig mensen in deze wijken voeling met deelgemeente Esen, zij zijn eerder op het centrum van Diksmuide gericht.  Iets van spijkers en laag water…

Antoon D’Haeyere

De volksraadpleging in Esen zorgde maandagavond voor veel onverdeeldheid en gemor onder de aanwezigen daar er geen tussenoplossingen waren tussen het uitzonderlijk verkeer van de Kruisstraat al of niet behouden.
Velen klaagden dat er mensen van buiten Esen aanwezig waren,er was hier immers geen enkele controle over aan de ingang en iedereen kreeg zomaar een stembriefje.
Sommigen kregen een schriftelijke uitnodiging maar vele delen van Esen werden over het hoofd gezien zodat slechts weinig op de hoogte waren van deze volksraadpleging.Denk maar aan ondermeer.het Reigersnest en de wijk Zonnestraal die ook op Esens grondgebied liggen.
Toen van achter in de zaal mensen hun stem gingen uitbrengen riepen velen dat dit landbouwers van buiten Esen waren.
Hoe kan deze volksraadpleging wettelijk zijn daar er geen identiteitscontrole was,er betwistingen waren over het al of niet Esenaar zijn en velen geen uitnodiging kregen en er dus niet vanop de hoogte waren?

Dit soort democratie is een schoolvoorbeeld van hoe het niet moet.

Johny Hemelsoen