Als ‘mooimaker’ in de deelgemeente Leke moet ik reeds jarenlang vaststellen dat de parking gelegen aan het einde van de Lekedorpstraat met de Oostendestraat (nabij Lekedijk) door de verantwoordelijken van de Gewestwegen gebruikt wordt als een stort. Ieder jaar maait men na half juni de grasbermen en komt dit gemaaide gras op een hoop terecht op vernoemde parking.
Dit gras blijft daar liggen tot in het najaar en zorgt ervoor dat de omgeving stinkt naar rottend gras (het ligt er nu nog trouwens en we zijn in de maand maart). Daarbij komt dat enkele ‘nestvervuilers’ er nog hun eigen vuil bijwerpen, zodat we eigenlijk kunnen spreken van een openbaar stort. Bij het verzenden van enkele mails naar de Directie der Gewestwegen,  krijgt men gewoon geen antwoord en zo blijft de toestand verder aanmodderen.
Het is misschien 15 of 20 jaar geleden dat wij met  het indertijd bestaande ‘Leke bebloemd’ allerlei ‘bosgoed’ hebben geplant op de grasstrook tussen de Oostendestraat en de parking. Van dit alles was er nà een jaar niets meer terug te vinden, want diegenen die het gras moesten maaien, brachten ook dit’ bosgoed’ allerlei schade toe.  Twee jaar later geen spoor meer van dit ‘bosgoed’, of hoe men een gedane investering zomaar teniet doet.
Alle moeite voor niets dus en nu maakt men er sedert een vijftal jaar een openbaar stort van. Deze parking zou nochtans veel beter kunnen ingericht worden voor het parkeren van vrachtwagens  (die dan niet in de dorpskom moeten staan) en terzelfdertijd zou men op de brede grasstrook tussen de Oostendestraat en de parking een ‘Wonderwoudje’ kunnen aanplanten. Dit ‘Wonderwoudje zou ook de verkeersveiligheid bevorderen, want als men van Sint-Pieterskapelle komt kan men de visuele indruk hebben dat men rechtdoor kan rijden terwijl dat niet het geval is.
Kan men tussen de Stedelijke overheid en de dienst Gewestwegen tot een akkoord komen om deze parking op te waarderen en er tevens een ‘Wonderwoudje’ aan te planten ? Het zou in elk geval een oplossing zijn voor de rottende berg gras- en ander afval dat er ligt. Ik zelf ben steeds bereid om mee te doen aan de actie plant een ‘Wonderwoudje’ en op die manier mee te helpen aan de verbetering van de omgeving en het klimaat.

Ludwig Vandenbussche

Op 25 februari 2020 werd de omgevingsvergunning voor het tracé van de zuidwestelijke omleidingsweg goedgekeurd en getekend door Vlaams Minister van Mobiliteit en Openbare Werken Lydia Peeters. Eindelijk hoort te Diksmuide en leest men in de lokale media. En dit na zovele jaren en zoveel geduld! Ter herinnering de “singelbaan” werd een 1ste maal geagendeerd op de Diksmuidse gemeenteraad  tijdens de zitting van 26 juni  1936. Als ik een beetje correct tellen mag: 84 jaar geleden.

Het voorstel  kwam er van Raymond Daenens verkozen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 9 oktober 1932 en zetelend als liberaal gemeenteraadslid tussen 1933 en 1955. Hij werd bij een arrest van de Raad van State gedateerd op 13.12.1955 van zijn mandaat vervallen verklaard gezien hij niet langer effectief zijn domicilie had te Diksmuide. Het voorgesteld tracé voor deze singelbaan liep vanaf de Esenweg, iets voorbij de kazerne van de rijkswacht, parellel met de Tuinwijk, dwarsend de provinciebaan Ieper-Diksmuide, doorheen de Heernisse tot aan de IJzer. Hier zou een nieuw te bouwen brug komen zodat de singelbaan verder via de landerijen van Kaaskerke om uit te komen op de rijksweg Diksmuide-Veurne ten westen van de kerk  te Kaaskerke. Het project haalde evenwel nooit een meerderheid in de Diksmuidse gemeenteraad. Illustratief voor de toenmalige Diksmuidse politiek is de onuitgegeven “monografie” van Raymond Daenens, daterend van april 1973, en getiteld “Mijn voornaamste bemoeiingen”.

“Eind Goed, Al Goed” is een Vlaams gezegde en de Diksmuidse  singelbaan, ringweg of zuidwestelijke omleidingsweg zal  in de geschiedenis wel meerdere vaders kennen. Wellicht kon en kan het echter vlugger gaan als toen als nu beleidvoerders ook oor hadden en hebben  voor suggesties van politieke tegenstrevers. Mogelijks is het een wenk voor toekomstige projecten en voor de huidige bestuurders. Ondergetekende was lokaal persmedewerker in de periode 1967-2000 en volgde er de gemeenteraden voor Het Wekelijks Nieuws, Het Nieuwsblad/De Standaard, De Gazet van Antwerpen en Radio 2 West-Vlaanderen. Als uitgeweken Diksmuideling blijf ik zoveel mogelijk het wel en wee van mijn geboortestad volgen via eDiksmuide, waarvoor terloops mijn dank.

Robert Travers
Gent

Sta ik vanmorgen bij de opening van de nieuwe winkel in de Esenweg te Diksmuide aan te schuiven aan de kassa … druk natuurlijk.
Stress, stress, stress …

Om de tijd wat op te vullen vertel ik de man voor mij over mijn drieweekse rondreis door China die ik vorige week beëindigde.

Twee kuch, kuchjes later was de hele rij verdwenen …

Dirk Spruytte

Indien we de alsmaar groeiende wereldbevolking willen voeden, kunnen wij het dan stellen zonder gewasbeschermingsmiddelen ? Dat is een heldere en duidelijke vraag !

Een duurzame gewasbescherming is noodzakelijk om mens en dier te beschermen tegen allerlei risico’s. We hebben niet enkel nood aan duurzame landbouw, maar tegelijk aan competitieve landbouw, waarmee de boer en teler op een correcte manier zijn brood kan verdienen, met respect voor het leefmilieu. In deze optiek doet de fytolicentie die een duurzame omgang met gewasbeschermingsmiddelen moet garanderen, zijn intrede. Chemische gewasbescherming heeft veel goed nieuws gebracht.
Na WO II nam het gebruik van chemische producten snel toe, met als gevolg de hogere voedselproductie, waardoor HONGER ten gevolge van misoogsten voorkomen werd. Zo ook ziekten, plagen en overwoekering door onkruid : zonder chemische hulpmiddelen zitten de boeren met de handen in het haar. Door vakkundig gebruik van fytofarmaceutische producten slaagde de landbouw erin om de voedselproductie tussen 1950 en 1980 te verdubbelen. Wereldwijd worden gewassen bedreigd door ongeveer 30 000 soorten onkruid, 3 000 soorten aaltjes, 800 soorten schimmels en 10 000 soorten schadelijke insecten.
In weerwil van onze professionaliteit trachten wij geleerde woorden, soms gekoppeld met een niet-wetenschappelijke onderbouw, te vermijden. Nu graag de realiteit van vroeger : o.a. de grote hongersnoden in Ierland, Nederland, enz (1845-1850). Ook ik herinner me nog bezonder goed de lessen in de Normaalschool in Mechelen, gegeven door onze gewaardeerde professor Cyriel Van Assche (professor landbouw-scheikunde). We vernamen hoe de regering destijds eiste om de oorzaken te onderzoeken voor twee opeenvolgende mislukte aardappeloogsten, met mogelijke hongersnood als gevolg. Een zekere Marie-Anne Libert (1782-1866) leidde de onderzoeken en ontdekte de onbekende COMYCEET als een gevaarlijke schimmel, die ze de Botrytis farinaceo noemde, later veralgemeend tot de Phytoptfora Infestans, alias de aardappelplaag. Een team onder haar leiding ontdekte ook het behandelingsmiddel Koper (Cu) (cupravit) en zo werd de aardappel gered van misoogst.
Vele andere gevallen van gewasziekten kan ik citeren. In Amerika waar de tarwe-oogsten mislukten o.a. het beroemde tarweras  Manitoba, dat ik leerde kennen via mijn vader die bedrijfsleider was in de Bloemmolens te Diksmuide. De tarwe was aangetast door Fusarium = bruine roest en gladiosporium = schimmels die de graankorrel deden wegkwijnen.  Ik citeer nog de vergelingsziekte in de suikerbieten. Zonder behandeling : geen suiker.
Voor industriële productie van topkwaliteit zijn fytomiddelen en hun doordacht gebruik even onmisbaar als farmaceutische producten voor de mens. Opmerkingen van kritikasters als “straks zien we weer roestbruine, doodgespoten akkers” en/of “we gaan de trein missen door het verstoren van het bioritme” zijn een brug te ver. Iedereen eist toch kwaliteitsvoeding !…
En tuinliefhebbers : je tuin is het etiket van pracht en geduldig werk. Geef moeilijke problemen over aan een tuinman met fyto-licentie die de vakkennis bezit en de juiste dosering toepast. Bespreek je wensen. In feite wordt je tuinman je vriend die als hij jou de hand geeft, je hart aanraakt.

Geniet van de eerste bonte lentekrokusjes die hun kopje boven steken, en het onze-lieve-heersbeestje dat langs de prille  bloesems omhoog kruipt. . De natuur is een wonder !

Robert Pil, gewezen inspecteur Bayer Belgium – Divisie Phyto

Boer Charel heeft gezond boerenverstand om op zijn erf te werken, maar bij het opmaken van zijn testament heeft hij een belangrijk woord vergeten: namelijk MINSTENS (minstens de helft, minstens één derde ,minstens  één negende) De oudste zoon Jan moet de helft van de paarden krijgen, dus 8,5 paarden (17:2).
De middelste zoon Piet moet één derde van de paarden krijgen, dus 5,6 paarden (17:3).
De jongste zoon Joris moet één negende van de paarden krijgen, dus 1,8 paarden(17:9).  Dit is natuurlijk onmogelijk.
Indien de oudste zoon Jan MINSTENS de helft moet krijgen heeft recht op NEGEN paarden, of 10,of11, of 12………………………..
Indien de middelste zoon Piet MINSTENS één derde moet krijgen heeft hij recht op ZES paarden , of 7 , of 8 ……………………….
Indien de jongste zoon MINSTENS  één negende moet krijgen heeft recht op TWEE paarden, of 3 of 4 , of 5 ……………………………

Zo is het testament rap uitgevoerd: 9/6/2 en het paard van nonkel Korneel mag gerust op stal blijven staan.
Opmerking: de verdeling van 17 dieren op die wijze was meerdere keren een quizvraag. Onthouden dus !!!!!!!!!!!!

Eric  Bracquez