Na het arrest van de Raad van State inzake de klacht van de SP-A tegen de aanstelling van Lies Laridon als Burgemeester ( ik wil haar een gelukkig mandaat toewensen) verwijst de woordvoerder van de SP-A naar “ een totale normvervaging” ,  met als reden : “  dat na 12 jaar van goed bestuur een gegeven woord en een ondertekend bestuursakkoord van geen tel meer zijn” .-  (eDiksmuide – 08.10.2020 )
Maar handelt deze opmerking niet over een decennialange en sterk ingeburgerde politieke gewoonte van “ de pot verwijt de ketel dat hij zwart is “ ?
In eDiksmuide van 13 september 2018 kan men een verslag lezen over het Verkiezingsdebat dat georganiseerd werd op 10 september 2018 te Woumen naar aanleiding van de Gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018. Opmerkelijk en nu wordt het na 2 jaar duidelijk voor iedereen dat ‘ het achterhalen van de waarheid en de leugen ‘ soms wel jarenlang kan vatten.
De journalist van eDiksmuide pent  ( op 13.09.2018) letterlijk neer : “ De allerlaatste vraag was van mijn hand en was gericht aan de vier leden van het panel.  Deze luidde als volgt:  durven jullie met de hand op het hart en zonder blozen bevestigen dat er in Diksmuide geen enkele sprake is van een voorakkoord tussen partijen, zoals dit in tal van Vlaamse gemeenten wel het geval is?  Alle panelleden legden spontaan en ostentatief  hun rechterhand op hun hart.  Het stelde mij enigszins  gerust toen ik merkte dat hun arme hart ongeveer op de juiste plaats zat.  “
Over 3 ( CD&V,  SP-A en IDEE Diksmuide ) van de 4 panelleden die met de hand op het hart beweerden dat er ‘geen enkele sprake was van een voorakkoord tussen partijen ’  kan men ‘twijfel’ koesteren over de oprechtheid.
Mogelijkheden :
1/ Ten eerste kan dat wel de waarheid geweest zijn op de datum zelf van 10 september 2018 ( de datum van het debat ). Inderdaad…na de debatavond van 10 september 2018 en de verkiezingsdatum van 14 oktober 2018, zijn er welgeteld 33 avonden waarop onderhandeld kon geweest zijn en de handtekeningen voor een voorakkoord konden geplaatst worden door de 3 partijen….. en ten tweede , indien er op 10 september 2018 al geen voorakkoord getekend was dan waren de intenties daarvoor ongetwijfeld wel al aanwezig en de dames/heren zullen wel niet gewacht hebben tot de avond voor de verkiezingen om hun handtekeningen te plaatsen.
2/ op datum van het debat was er WEL reeds een voorakkoord getekend . Wat het ook mag zijn, waarheid of leugen, in de politieke wereld ligt men er niet wakker van. Ik weet dat mannen hun portefeuille altijd in hun vestzak binnenkant aan de linkerkant steken….juist boven de ligging van het hart. Mannen en vrouwen “politici “ hebben speciaal een zwak voor de geldportefeuille en de macht. Men zweert dus met de hand op het hart en de portefeuille.
Zeker is dat de deelnemer van de N-VA aan het debat niet gelogen heeft. Vlaams Belang en Groen in Diksmuide gaan ook vrijuit omdat ze niet konden deelnemen aan het debat van 10 september 2018….en met Vlaams Belang zou men in elk geval geen voorakkoord sluiten (  kan men hun uitsluiting verantwoorden ? ) .   Volgens mij is hun uitsluiting een pertinente aanfluiting van de democratie .
Op 10 oktober 1970 , juist 50 jaar geleden , werd ik piepjong (22 jaar oud) verkozen  in de toenmalige Gemeenteraad van Diksmuide, Esen en Kaaskerke .  Terstond na de verkiezingen toendertijd ontstond er een gescharrel tussen politieke partijen/lijsten en verkozenen . Een verkozene verliet de lijst waarop hij verkozen was en liep over, vervolgens deed ook de toenmalige burgemeester van Diksmuide die zijn post zag verloren gaan hetzelfde en aarzelde dan niet om weer terug te keren naar zijn partij (een weg- en weergeloop dat men slechts kan gadeslaan in een “kiekenkot” ) juist om zijn eigen positie als burgemeester te verzilveren. Wat een drama….en natuurlijk gebeurde dit alles ten bate van de kiezers…altruisme op zijn best.Gelove wie wil !
In 1976  was er de grote fusie – het nieuwe grote Diksmuide , de Fusie – . Mij werd ook sluiks de sjerp aangeboden waarvoor ik feestelijk bedankte. De “verleider(s) “kwam(en) van een “kale reis terug” …of in ons zuiver Oud-Westvlaams …” ze kwamen van een bescheten commissie thuis“ …. Onze overeenkomst met Hendrik Laridon werd gevalideerd.  In mijn relatief korte loopbaan (12 jaar) als gemeenteraadslid en later Schepen kreeg ik meer dan genoeg van het politieke “menu”…vaak een heerlijke smaak maar ook soms was er vergift te vinden dat men onderduims wilde toedienen ….
50 jaar later :
Over de kennis van zaken (vooral inzake finanties) en de durf om een noodzakelijk maar niet populair besluit te nemen kan ik onomwonden verklaren dat er niet geweldig veel dames en heren politici die we zouden willen  klassificeren onder de respektvolle klasse van de Homines Politici daar eigenlijk thuishoren.  Jammergenoeg moeten we vaststellen dat het adagium “‘Homo homini lupus est”  en dat al altijd in de wereld verbreid was nog steeds opgang maakt.   Spons over alles,…. mag Diksmuide het aantrekkelijke stadje blijven…wie ook mag besturen, zonder politiek dogmatische programma,.wars van het gezegde : “veel beloven en weinig geven doet de zotten in vreugde leven”.

Joost Tryhou,
Oud-gemeenteraadslid en Schepen van Diksmuide (1970 – 1982)

De Handzamevallei is een valleigebied met landschappelijke waarde en bovendien vogelrichtlijngebied.  Percelen in valleigebieden zijn gebieden met een natuurfunctie, net zoals percelen in bosgebieden, en als dusdanig  gebonden aan voorwaarden.  Bovendien moet een vogelrichtlijngebied garanderen dat de natuurlijke biotopen gevrijwaard worden zodat de trekvogels er in alle rust kunnen verpozen, en dat de broedplaatsen en overwinteringsplaatsen beschermd zijn.
De natuurfunctie van een valleigebied is uiteraard het bergen van water.  De klimaatverandering, met de daaraan gekoppelde droogteperiodes, zal er voor zorgen dat de valleigebieden een prominente rol zullen spelen bij het bufferen van water (cfr Blue-Deal), dat trouwens steeds kostbaarder zal worden.  De plaatselijke landbouwers en eigenaars moeten zich realiseren dat in dergelijke kwetsbare gebieden enkel aan extensieve landbouw kan gedaan worden. Hier bepaalt de natuur het ritme en het welslagen van de opbrengsten.
Het is dan ook normaal dat men in dgl valleigebieden zoals de Handzamevallei lagere rendementen haalt.  In waterbufferingsgebieden zouden landbouwactiviteiten eigenlijk moeten gezien worden als een loutere optionele meerwaarde.  De agro-industrie daarentegen, die met zowel hooi, vlees en groenten-export hoge winsten maakt, houdt met natuur en milieu echter geen rekening. Door de steeds lagere mondiale marktprijzen zijn de contract-landbouwers genoodzaakt steeds  hogere productiecijfers te halen.  Onder deze druk dienen ze hiervoor alle nodige middelen in te zetten.  De van oorsprong natte gronden (wetlands) en botanische weiden in valleigebieden zijn uiteraard niet geschikt voor intensieve landbouw, zodat er steeds heel wat “kunstgrepen” nodig zijn om een aanvaardbaar rendement te halen.
Deze manier van landbouw staat echter in schril contrast met de doelstellingen en de voorwaarden van een vogelrichtlijngebied en valleigebied. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het ANB sporadisch inbreuken vaststelt. Wat de gevolgen ook zijn voor het milieu en de landbouwer zelf, voor de agro-industrie zijn enkel de productiecijfers en de winstmarges belangrijk.
Gelukkig zijn er ook alternatieve markten, zoals bvb de korte keten, die de landbouwer betere prijzen en meer zelfstandigheid bieden. In natuurgebieden kunnen er met de overheidsinstanties beheersovereenkomsten gesloten waarbij de landbouwer wel degelijk vergoed wordt. Men zou verwachten dat de landbouwers hiervoor steun en advies krijgen van de landbouworganisaties, maar blijkbaar hebben zij andere belangen en interesses. Binnenkort wordt de uitrol van de Blue-deal voorzien en dit zal door de waterbergende maatregelen in de valleigebieden, ook een impact hebben op de landbouwactiviteiten.
Groen-Westhoek, die samen met de Parlementsleden Mieke Schauvliege en Wouter De Vriendt de Handzamevallei reeds bezocht, zal erop toezien dat het evenwicht tussen natuur en landbouw zoveel mogelijk behouden blijft, en dat de betrokken landbouwers een billijke vergoeding zullen ​krijgen.

Monsy J.C.
Groen-Diksmuide

Mij is het alvast niet verwonderlijk dat er zo weinig interesse is bij de landbouwers voor het vervolg van het 3-Mussenproject. Wat aanvankelijk werd voorgesteld als een win-win project voor landbouw en natuur ,blijkt na enkele jaren een project te zijn met eerder heel wat negatieve gevolgen en verlieslatend voor de landbouwers die hieraan deelnamen .
Enkele voorbeeldjes misschien . Als de laantjes worden uitgegraven in een perceel weiland , verdwijnt deze uitgegraven oppervlakte om nog te gebruiken voor bepaalde   landbouwdoeleinden . Zo kan er geen hectaresteun meer verkregen worden op dit uitgegraven gedeelte en kan deze oppervlakte ook niet meer gebruikt worden om dierlijke mest op af te zetten . Eén groot perceel met bv 2 laantjes middenin wordt door het ministerie (ALV) op de oppervlakteaangifte van de landbouwers automatisch ingekleurd als 3 kleine perceeltjes met heel wat bijkomende administratie tot gevolg. Ook de opgelegde bemestingsvrije zone van 5 meter tot aan het wateroppervlak is hierdoor veel groter geworden met een veel mindere grasopbrengst .
En dan hebben we nog het vogelrichtlijngebied waar het 3-mussen project zich in bevindt. Daar zijn ook heel wat beperkingen voor de landbouwers van toepassing zoals het herinzaaien van gras en het bestrijden van onkruid. Wanneer de landbouwers na de uitgevoerde werken en de voorbije droge zomers zien dat het onkruid de bovenhand krijgt en het gras niet wilt groeien dan moet dit (volgens de wet) in feite maar zo blijven. Probeert men de graszode na enige tijd toch te herstellen dan riskeert men een boete van ANB die kan oplopen tot enkele duizenden euro’s . Vele landbouwers denken nu (meer dan ) tweemaal na om nog mee te stappen in het verdere 3 -Mussen project en hebben weinig of geen interesse gezien de negatieve gevolgen .

Ik denk dat men met compensaties,subsidies of vergoedingen over de (3 mussen) brug zal moeten komen voor de  landbouwers wil men van een mooi geslaagd project spreken waar zowel landbouw en natuur zich kunnen in terugvinden en er wel degelijk sprake is van een win-win situatie  .

landbouwer
Johan Debruyne

Naar aanleiding van een schrijven in het Manehoekje over de stopzetting procedure GRS zou ik toch als volgt willen reageren.

Het voorliggende ontwerp voor de bijsturing GRS (=gemeentelijk ruimtelijk structuurplan) berokkende verschillende meningen en bedenkingen over de noemer partieel al dan niet!  Hierbij hebben wij NIEMAND de zwarte piet doorgeschoven. De schrijver heeft enkel de bedoeling, de ambtenaren tegen ons in het harnas te jagen, wat wij uiteraard betreuren.  Wij hebben geluisterd naar verschillende instanties, gemeenteraad,…, en bijgevolg hebben wij enkel  het zekere voor het onzekere genomen.
De schrijver beweert, dat dit ontwerp de belastingbetaler handenvol geld heeft gekost.   Wel, het voorliggende document kunnen wij als leidraad gebruiken voor de opmaak van een partiële herziening en in een latere fase voor een beleidsplan ruimte Diksmuide (=vervanger van GRS).  Het is zeker geen weggesmeten geld, laat staan verloren werk, energie,…! Integendeel.  Wij dienen enkel een andere criteria te hanteren en deze impliceert wat vertraging.
Wij hebben bij de stopzetting van het GRS, onmiddellijk een persnota opgemaakt en verstuurd naar alle persmedewerkers.   Wij zijn de persmedewerkers heel dankbaar, dat zij allen de afvoering van het GRS zowel in een papieren versie als digitaal hebben vermeld.  Ook de afgelasting van het info-moment werd hierbij aangekaart en meestal meegenomen.  Trouwens, het is toch een logische conclusie , wanneer deze bijsturing GRS wordt afgevoerd, het info-moment ook niet doorgaat.    Dat er heel wat mensen aan de deur van Het Kruispunt zouden aangeklopt hebben, lijkt ons totaal van de pot gerukt en doet alle waarheid geweld aan.  Wij hebben ons lichtje opgestoken bij de bibliotheek en op die dag hebben zij ook niemand gemerkt.  Persoonlijk heeft er mij niemand gebeld over het al dan niet doorgaan van de info-markt.  Er is een telefoontje geweest in het onthaal, met de vraag of het nu zeker was, dat de info-markt niet doorging.  Dit spreekt op zijn zachts uitgedrukt boekdelen en is een levend bewijs!

Marc Deprez

De weigering van de Vlaamse Overheid om windmolens te plaatsen in Kaaskerke, is een maatschappelijke schande.

Ramboer Karline
Onafhankelijk raadslid