De inkt van het artikel “Diksmuide verslikt zich in haar ijsjes” was nog niet droog, of ze verschenen al weer ten tonele : de ijskarren. Op 31 maart voor het eerst waargenomen om 18u00, de laatste keer dat we die avond getrakteerd werden op het ijselijke deuntje was 20u45, bij zonsondergang.
Dat er vorig jaar in sommige woonwijken veel en  terecht gemopperd werd (en in dit geval is het woord mopperen een eufemisme) ging hem niet over het overaanbod aan ijskarren, maar wel op de manier waarmee deze hun passage aankondigen : met die onwaarschijnlijk luide, schelle elektronische  kakofonie, een uur of langer aan een stuk. Ter vergelijking : de passage van een “opgefokt brommerke” of een “boomcar” duurt ongeveer 10 seconden en is behoorlijk minder heftig, maar wordt door veel leden van de goegemeente bestempeld als onbetamelijk, egoïstisch tot crapuleus gedrag.
Een ùùr, zegt U ? Op z’n minst! In een woonwijk als bijvoorbeeld de Oostvesten wordt dit blikken kabaal inderdaad gedurende de ganse ommegang weerkaatst tussen de huizen door (tijdens de hoogzomer tot 21u59). Hiermee wordt de (voor)avond in de wijk langdurig verstoord. Mensen die ’s avonds bij mooi weer willen nagenieten in de tuin of op terras worden permanent opgeschrikt. Jonge koppels waarvan de kinderen  al in bed liggen vrezen elke avond opnieuw dat hun kroost wakker zal worden door het uitnodigende deuntje. Vul zelf maar scenario’s in, er zijn mistevredenen genoeg.
Kortom, mochten de ijsventers hun aantocht op een meer discrete wijze willen uitbazuinen (een koperen belletje, zoals weleer?)  en hun ronde wat efficiënter organiseren, zouden er al veel problemen van de baan zijn..
We kunnen afleiden uit het artikel op ediksmuide van 30 maart ter zake dat het ijs tussen de beleidsmakers en de mopperaars nog niet meteen zal gebroken worden (het vrije ijskar-westen … waar halen ze het, alsof door dat luchtige toontje de helft van het probleem al wordt opgelost).
Een onderlinge overeenkomst inzake de lawaaioverlast zou wenselijk en meer dan aangenaam zijn, maar tijdens een gesprek met een eigenaar van een ijskar vorig jaar kon ik opmaken dat deze daar absoluut geen oren naar had. Toch waag ik mij nogmaals aan een warme oproep aan alle betrokken partijen om deze vervelende situatie alsnog op te lossen.
Wie zich na het lezen van deze brief verder wil verdiepen in de materie : één van de muziekjes is vrij te beluisteren op YouTube via de zoekterm  “Hello ? the ice cream truck song – 1 hour loop”. Hou vol tot het einde, wij moeten dat hier dagelijks doen.

Patrick Neyt

 Het artikel van de winkel leegstand te Diksmuide eDiksmuide verwondert mij enorm. Als ze geintervieuwd worden geven ze allen graag hun antwoord, maar niemand die voordien zijn zogezegde slechte ervaring durfde uitdrukken over de handelshuurprijzen of over de buitenstedelijke winkels die in opkomst zijn te Diksmuide.  Bang om de dienst voor economie  een schot voor de voeten geven ? Als men het goed meent met de  ganse reeks middenstanders , van winkeliers over landbouwers produkten tot horeca mag men het bestuur en de verhuurders opmerkingen maken en zelfs terecht op verantwoordelijkheid wijzen.
Ik ben al van het jaar 2018 na de baanwerken in het centrum bezig in dit mediablad (redactie e diksmuide) met de opmerkingen te maken dat de leegstand aankwam en de winkelstraten leeg kwamen te lopen..
Zie mijn artikels met het tijdstip van doorsturen naar de redactie : 27/03/2018 – 28/04/18 – 12/10/2018 – 28/12/2018 – 5/10/2019 – 12/01/2020 – 20/03/2021 , met tussenin nog de vergadering  in de ijzerboomgaard in 2019 over hoe zien jullie droomstad Diksmuide ?
Er was in mei 2019 al een studiebureau aangesteld en lang voordien voor het opmaken van het beleidsplan met de droomstad als titel . De vraag in het artikel over de leegstand van 29/3/2021 zou moeten zijn : bekijken hoe we de economie kunnen stimuleren maar niet hoe we die nog beter kunnen stimuleren en versterken want er wordt tot nui toe niets aan gedaan.
Ieder stad die iets over heeft voor zijn winkeliers en horeca heeft reeds lang een centrummanager die tegen ieder winkelier of middenstander kan gaan praten , en niet partijgebonden is zodat hij (zij) van de middenstand één compact geheel  kan maken die niet altijd voor zichzelf spreekt maar voor de straat of de ganse winkeliersgroep om samen reklame en vragen kunnen stellen in ieders naam.
Hoe jammer van die 27.500 € die ze voor dat onderzoek zullen uitgeven , mocht er iemand op mijn artikels van innovatief project voor diksmuide gereageerd hebben stonden we met dergelijk bedrag al klaar om te starten , met de hulp van Vlaio , en ministerie van economie en innovatie en met deskundige raad en inlichtingen en steun voor onze middenstanders en de leegstand , weldra zou er terug kopers publiek door ons mooi centrum lopen . Als je weet dat er achter dit project waarvan ook de deelgemeenten kunnen profiteren er een jaren lange ervaring uit het verleden zit van een persoon die lange ondervinding heeft in organiseren , onderhandelen en aantrekken van volk voor de middenstand in diksmuide . Mijn motto was altijd : het is niet genoeg van het te weten, je moet het ook DOEN , en we deden het .
Dit vernieuwend project ligt al op de tekenplank van in de jaren 2018 ,  tientallen e-mails heeft dit project gevergd , honderden uren opzoeking en telefoons gekost evenals reizen naar Brussel en Kortrijk , om jullie te tonen dat dit een eindwerk of thesis is van de ontwerper, letterlijk en figuurlijk van iemand die steeds aandacht had en ijverde voor de winkeliers zelfs op pensioen zijnde.
Tot slot een tip naar de winkeliers , verenig jullie in één sterke groep zodat je kan spreken met één stem ,voor het maken van reklame, ook het discuteren met stadsbestuur en verhuurders , het proberen tegenhouden van openbare besturen die vertrekken uit Diksmuide of afslanken . Denk maar aan de belastingen, kadaster, btw , spoorwegen, buurtspoorwegen enz waarvan ook het personeel diksmuide verlaat of verlaten heeftde laatste jaren .
Geef jullie massaal aan om aan te sluiten om samen te helpen voor de heropbouw van de handel in Diksmuide , denk aan de voorouders die ook moesten heropstarten na WOI hier in Diksmuide. De oproep die de burgemeester doet om haar inlichtingen en goede raad te geven moet je massaal aannemen maar mijn project ligt ook klaar en kan opgevraagd worden door de dienst economie en innovatie  ,want tot nu toe is in drie jaar tijd nog geen enkel contact geweest door het hard werkend team voor de verbetering van de economie in diksmuide. Contact adres gaby.debruyne@telenet.be

Gaby Debruyne

Wat een mooi voorstel van het stadsbestuur of is het enkel van de burgemeester dat het komt . Er zou al maanden moeten aan gewerkt geweest zijn volgens de geruchten die we reeds dikwijls hoorden .  In Info Diksmuide van mei 2019 vroeg de nieuwe bestuursmeerderheid wat er volgens ons (Diksmuidelingen) nodig was om van Diksmuide een echte droomstad te maken .  Op 20 mei kon iedereen mee gaan brainstormen om 18u30 in de café de IJzerboomgaard , en ja we gingen erop af als oud gedreven voorzitter van middenstandsvereniging “Weststraat hand in hand “  en ex-voorzitter van toerisme in de jaren 80 , omdat ik de leegloop van de winkelstraat na de werken in het centrum toen al ervaarde.
Er waren twee leden van de bestuursmeerderheid aanwezig…
Toen het mijn beurt was om mijn voorstel te doen gaf ik op dat we moesten beginnen met Diksmuide te verfraaien zoals de foto die boven het oproepartikel stond voor deze vergadering hier.
Nog nooit was de Diksmuidse bevolking zo eensgezind dan over deze tijdelijke verfraaing van de markt met bloemen en planten. Daarna legde ik mijn voorstel van INNOVATIE voor winkeliers en horeca voor die na de pauze door de moderator van deze bijeenkomst genoemd werd met “dat is het wat we zoeken” .Nooit niets meer over gehoord of gevraagd geweest en we zijn nu zo’n twee jaar verder.
Nu wordt de leegstand nog maar aangepakt wat allang kon bezig zijn, nog erger mijn voorstel was gratis om te evalueren en nu kost het onderzoek 27.500 € aan dit bureau die ook nog een groot vraagteken blijft . Ook werd het al gratis aangeboden aan de persoon die in dit nieuw bureau meewerkt , maar hij zou ten gepaste tijd eens komen luisteren, ik wacht ook nog . Na dit nieuw verrasend artikel vraag ik mij af of dat werkelijk zo ver kan gaan dat ik door al die negatieve politiek mij naief begin te voelen ,of is er werkelijk niets dat je van de politiek nog kan op betrouwen .  Neen het is niet zo dames en heren van het stadsbestuur dat “wie niet met mij is, is tegen mij” Er zijn nog altijd een deeltje naieve  mensen die in jullie geloven maar ze slinken als sneeuw voor de zon en daar ben ik bij .

Gaby Debruyne

Als PVDA Diksmuide, treden wij volledig de stelling bij geformuleerd door Kurt Vanlerberghe (SP.a-open).  Het mager resultaat ( bij de solidariteitsactie werden slechts 0.94% van de bonnen ingeleverd) is toe te schrijven aan een gebrek aan actieve promotie.  In een artikel (ediksmuide.be 04 12 20) hebben wij een oproep gedaan om deze bonnen weg te schenken voor kinderen in armoede.  Wij betreuren ten zeerste dat het stadsbestuur zelf noch het OCMW hiervoor geen oproep heeft gedaan.  Zelfs de mogelijkheid om ze te kunnen wegschenken werd niet vermeld in de brief met de Diksmuidebon, en ook niet in het december nummer van Diksmuide Info. In de januari editie (drie weken na de verdeling van de bonnen) werd dit dan eindelijk toch vermeld; maar dit zonder een expliciete oproep om hiervan gebruik te maken.
Wij vernemen dat nog een deel bonnen niet werden opgenomen.
Wij hopen dat het stadsbestuur nu wel de nodige moed zal opbrengen om die resterende bonnen af te staan voor kinderen in armoede.

Rodolf (Rudi) Vanagt, vz PVDA Diksmuide

Landbouwer J. Debruyne heeft gelijk want het waren inderdaad vroeger de boeren die op het platteland zorgden voor groen en bomen.  Langs de weiden plantten ze hagen van meidoorn en sleedoorn, en voor het welzijn van de koeien stonden er enkele bomen die voor schaduw zorgden. Langs veldwegen stond er op iedere hoek een linde en werden de beken afgezoomd met knotwilgen.
Voor de hedendaagse landbouwers zorgen die bomen plots voor rendementsverlies, staan ze plots in de weg of worden ze als gevaarlijk aanzien.  De dictatuur van de voedingsindustrie die uit iedere m² een maximaal rendement wil halen, zal hier wellicht niet vreemd aan zijn.  Onder het mom van de mondialisering worden alle landbouwsectoren een schaalvergroting en intensivering opgelegd.
De botanische graasweiden zijn plots niet meer van deze tijd, en worden omgezet naar hooilanden met raaigrassen die een hoog rendement opleveren maar voor de natuur totaal waardeloos zijn.  De aanwezige bomen en hagen moeten plaats maken voor de grote maaimachines.  Ook langs de akkers moeten de knotbomen nu verdwijnen want ze zijn hinderlijk voor de grote sproei en oogstmachines.  Langs de veldwegen verdwijnen ook de mooie lindes want de grote opleggers van de vlees -en melkindustrie moeten   voorbij kunnen.  Schaalvergroting vereist immers grotere machines en voertuigen zodat zelfs de wegen moeten aangepast worden.  De bomen die de vorige generatie aanplantte zijn niet meer van nut, en zijn dan ook verdwenen.
De balans van deze toestanden is niettemin schrikwekkend.  De druk die wordt opgelegd door de voedingsindustrie zorgt voor  een hoge suïcide onder de landbouwers.  Het oppervlaktewater in de Westhoek heeft de slechtste kwaliteit van Vlaanderen, het grondwaterpeil is kritiek.  Maar ondertussen bevinden we ons ook in de boom-armste provincie van België.
Met de wetenschap dat we steeds meer met hittegolven zullen geconfronteerd worden, zal het gebrek aan  bomen als een groot gemis ervaren worden.   Bomen voorzien ons niet alleen van zuurstof, maar bieden immers ook de noodzakelijke schaduw en verkoeling.  De weinige overblijvende bomen die we nog in onze omgeving hebben moeten we dus koesteren en beschermen.  Dit betekent evenwel niet dat zieke bomen, of op een verkeerde plaats aangeplante bomen niet mogen vervangen worden.
Gelukkig zijn al heel wat mensen, los van elke politieke overtuiging, hiervan bewust, en mogen we op hun steun rekenen.  Mooie bomenrijen of dichte bossen, ze zijn een bron van leven, geuren en kleuren, wekken herinneringen op en weken emoties los.  Een non-argument-kapvergunning mag dit niet beëindigen!

Groeten,
Het ‘boom’teamJean-Claude Monsy, Erik Eloy en Günther Claes