In de reactie van de huidige burgemeester op de e-Diksmuide peiling lezen we dat ze Groen een merknaam vindt. Ze vindt dat de vooruitgang van Groen komt door de invloed van de nationale politiek. Ze roept dan ook de mensen op om voor lokale mensen te stemmen die ze kennen en bekwaam achten om de stad te besturen, ze legt er tevens het accent op dat haar kandidaten in het verenigingsleven geworteld zijn.
De tijd dat je mijn Julia van de breiclub of Gaston van de kaartersclub, beiden heel populair, op de lijst zet is voorbij. Verstandige mensen stemmen niet voor populaire mensen uit het verenigingsleven en ook niet voor zich populaire makende mensen die oa.recepties en festiviteiten afschuimen maar kiezen voor een programma die hen aanstaat.
Aan loze beloften zoals een veilige fietsomgeving rond de scholen creëren heeft de kiezer lak. Na al die jaren beloven is men in Diksmuide centrum hier nog altijd niet in geslaagd. Op 150 meter van een school, de westkant van de markt, is er sinds de heraannleg bepaalde uren van de dag file waarbij door de smalle rijweg niet kan gefietst worden en er  tussen de terrastafels moet geslalomd worden.
Het haaks parkeren op de zuidkant,waarbij zelfs geen 10 cm. bufferzone is, zorgt dat het niet alleen voor de automobilist gevaarlijk is om achteruit te rijden maar vooral voor de fietsers.
Ook groeit het aantal voetgangers die vallen over de biggenruggen gestaag aan. Helaas zien we dit alles niet op de vele verkiezingsfoto’s van de Markt en worden deze problemen genegeerd of geminimaliseerd.
De mensen fietsen in de Admiraal Ronarchstraat op het voetpad , heel eenvoudig omdat ze op de rijweg niet kunnen fietsen. De bibliotheek bereiken met de fiets is een ware heksentoer.
Men grijpt dan naar de auto of men mijdt Diksmuide, de schrijnende leegstand is dan ook niet verwonderlijk.
De mensen hunkeren naar een toekomstgerichte visie op mobiliteit met méér eenrichtingsstraten en aantrekkelijk fietsen in het centrum, de mensen willen ook alternatieve energie zoals windmolens en daar gaan Julia of Gaston,hoe populair ze in hun vereniging ook zijn, niks aan veranderen.

Johny Hemelsoen

Als belastingbetaler in Diksmuide kan ik niet mijn stem uitbrengen bij de gemeenteraadsverkiezingen in Diksmuide maar krijg ik toch de kans om langs de democratische spreekbuis die eDiksmuide is ( en zeker langs  het Manehoekje) mijn persoonlijke opinie te uiten .Een woord van dank daarvoor.
Ik heb de politieke reacties van de verschillende lijsttrekkers op de eDiksmuide peiling met belangstelling verwerkt en ook tussen de lijnen gelezen.(eDiksmuide van dinsdag 2 oktober 2018)
Mijn eerste vaststelling : “Het is niet al liefde tussen de verschillende partijen dat de klok slaat…verre van ! “ .
Tweede vaststelling :“ Iedereen belooft nu om de belastingen te “verlagen”,…ja, na de verkiezingen….ijdele programmabeloften ? Waarom gebeurde dit nooit “gedurende” het 12-jarige bewind dat de Socialisten en CD&V samen  in Diksmuide voerden ? Van mijn kant is dit juist een vraag . Ik weet dat de belegging Gemeentelijke Holding in de voorbije jaren  voor ‘n bedrag van meer dan 500 000 Euro faliekant afgelopen is voor de belastingbetalers van mijn geboortestadje. Had het Bewind maar geluisterd naar de oppositie.  Voor mij kan 50 000 Euro voor een wielerkoers ook niet door de beugel.We spreken dan nog niet over de ‘keyserlike vergoedingen’van sommigen.  Was de druk en invloed van de Socialisten op de CD&V te groot ?
Derde vaststelling : Kurt Vanlerberghe, die ik respekteer ook al verschil ik zeker van mening met hem, komt tot de conclusie dat links (sp.a open en Groen) samen 29.09% behalen in de opiniepeiling.  Volgens hem zou de deur wagenwijd openstaan voor een rechtse coalitie van CD&V met N-VA en links zal er alles aan doen om dit doemscenario te vermijden.  Als de term “ links “ aanvaardbaar is dan is de term “rechts” ook aanvaardbaar . Wil men werkelijk op heksenjacht gaan ? Ach toch, een doemscenario… Vergeet ook niet dat het liberale IDEE maatschappelijk rechts/centrum kan geklassificeerd worden.  Deze 3 partijen samen zouden wel 70% van de Diksmuidse burgers vertegenwoordigen tegenover de eerder schrale 29,09 % van links (SP-A open en Groen).  Van een democratische en brede vertegenwoordiging van de  volkswil gesproken.
Mag de kiezer wijs de richting voor de volgende 6 jaren bepalen bij het uitbrengen van zijn / haar stem .  Mogen de leiders van de verschillende partijen rancuneuze verwijten achterwege laten en bijeenbrengen wat en wie bijeenhoort in een rechtvaardig en deskundig Bestuur  van het stadje Diksmuide.  En na de verkiezingen :  “ Mag de Meerderheid steeds een goeie oppositie waarderen en mag de Oppositie ook de meerderheid ondersteunen waar het ook kan” .

Joost Tryhou – Gemeenteraadslid en Gewezen Schepen in Diksmuide –  (1970- 1982 ) –partij VU

Afleidend uit de opmerkingen en de commentaren op e-mail Diksmuide voel je duidelijk de stijging van de verkiezingskoorts !  Vanaf de zijkant beschouw ik politiek als een toneel in meerdere bedrijven , al zou er wel enig onderscheid moeten gemaakt worden tussen applaus in een schouwburg en bijval in een collegezaal.
Trouwens, het mag openlijk gezegd worden : alle volledige stadslijsten beschikken over steengoede kandidaten : met ervaring, met kennis op bepaalde vakgebieden, met ambitie voor hun dorp of stad. Dus een goede democratische mix, waarin iedereen zijn gading kan vinden.
Voorakkoorden zijn er soms, maar het is de gewone bevolking die de uitslag bepaalt, die de kaarten schudt. Een voorakkoord is net als een aperitief om in de stemming van hoop te treden. Vergeet niet dat het hoofdgerecht wordt opgediend door de burgers die het speelveld verdelen. En .. de uitdagingen zijn niet min : de mobiliteit met de zo lang beloofde aanleg van de Ring, de leegstand in de winkelstraat, sociale huisvesting, de stimulatie van het dorpsleven. Tot op heden nog bij geen enkele partij een programmapunt gezien over de verdere afwerking van de Ring. Wat wordt het of blijft het bij beloftes ?
Nog één bemerking : het Manehoekje is een vrij forum. Waarom sommige schrijvers zo bang zijn om hun artikel te naamtekenen, heeft dit te maken met een bepaalde voorkeur voor een partij, die zij niet openlijk willen bekendmaken ?

Robert Pil

Ik las met veel interesse de reacties van de verschillende lijsttrekkers naar aanleiding van de open brief van Jürgen Van Collie. Het is altijd interessant om te zien hoe sommige mensen omgaan met iemand die aangeeft zwaar teleurgesteld te zijn in het systeem waar ze heer en meester zijn. Huidig Burgemeester Lies Laridon plaatst het ene uiterste (uit de realiteit gegrepen) tegenover het hypothetisch andere uiterste. Het niet bestaan van voorakkoorden betekent niet automatisch dat het weken of zelfs maanden moet duren vooraleer er een nieuwe meerderheidscoalitie gevormd zou kunnen worden. Het op de verkiezingsavond weigeren van een eenvoudig gesprek met de tweede grootste partij van Diksmuide is alleszins veelbetekenend. Op deze manier zet je heel wat kiezers en hun op dat ogenblik nog enthousiaste vertegenwoordigers koudweg in hun blootje. Zelfs al denk je dat een coalitie omwille van persoonlijke of inhoudelijke redenen weinig waarschijnlijk is, dan nog zou het getuigen van elementaire beleefdheid om de vraag naar een gesprek positief te beantwoorden. Huidig eerste schepen Kurt Vanlerberghe lijkt op zijn beurt niet te begrijpen dat er door N-VA vooreerst een gesprek gewenst was met CD&V en niet met SP.A-Open. Die wens was toch de logica zelve, gezien het feit dat CD&V en N-VA op zijn minst qua zetelverdeling, maar ook op inhoudelijk vlak de meest voor de hand liggende meerderheid zou geweest zijn.  Het verhaal van drie partijen tegen een andere is in het verleden trouwens geen lang leven beschoren, er was toen wellicht teveel water in de wijn om nog lekker te zijn. De reactie van Idee voedt het gerucht van reeds gemaakte afspraken waarbij N-VA volledig buitengesloten wordt. En zo komen we misschien terug in de situatie van 6 jaar geleden. Eentje waar, ondanks een uitstekend verkiezingsresultaat, N-VA weer niet uitgenodigd wordt op de gesprekstafel. Tenzij deze laatste de grootste partij wordt natuurlijk. Dat zou pas interessante gesprekken opleveren. Intussen kunnen we iedereen wat besnuffelen. Je weet maar nooit of er zo nog net op tijd een beter stadsbestuur gevormd kan worden. Noem mij ook gerust een dromer, een naïeveling…

Joachim Van Opstal
OCMW-raadslid

Na de vorige gemeenteraadsverkiezingen werd Diksmuide bestuurd door een coalitie van CD@V en SP.A met respectievelijk 31,2% en 19,8%, dus gezamenlijk 51% van de bevolking vertegenwoordigend. Hierbij dient opgemerkt dat reeds in het begin van deze bestuursperiode Mieke Vanrobaeys afstand  nam van de CD@V omdat zij zich niet kon vinden in deze coalitie. Zij had een groot aantal persoonlijke voorkeurstemmen waarvan doch een gedeelte haar toekwamen en mogelijks haar zullen volgen naar de N-VA. Deze gegevens leiden tot mijn besluit dat de huidige bestuursmeerderheid slechts de helft van de Diksmuidse kiezers vertegenwoordigt.
Of dit  echt democratisch is kan betwist worden. Nationaal jaren geleden had men het over een Nieuwe Politieke Cultuur. Veel hebben we hiervan niet gemerkt. Diksmuide kan hierin op lokaal vlak misschien model staan. Waarom gewoon het te vormen schepencollege niet samenstellen in verhouding met de behaalde percentage door de verscheidene partijen waarbij de grootste partij de burgemeester levert. Als men de diverse programma’s doorneemt stelt men vast dat er heel wat gelijkenis is. Als men de gemeenteraden volgt stelt men daarentegen vast dat meerderheid en oppositie weinig oor hebben voor elkaar.
Bij alle partijen wordt ervoor gepleit de kiezers meer inspraak te geven. Hoe kan dit beter dan door hen aan het woord te laten in  het echt bestuurscollege, zijnde het schepencollege, door de vertegenwoordiger van de partij waarvoor zij gekozen hebben. Zeggen dat dit kan in de gemeenteraad is zand in de ogen strooien. Dit is een louter een “stemmachine” die bekrachtigt wat in het schepencollege beslist werd. In een beperkte kring heeft men meer oor voor de andere en komt men tot meer eensgezindheid dan in een open debat waarin men zich nogal eens “voor het publiek” moet positioneren.
Met deze werkwijze zijn voorakkoorden niet nodig en kan men ook zonder tijdsdruk tot een gezamenlijke beleidsdocument komen.

Naam van de inzender bekend bij de redactie