Eerherstel voor Aloysius?
Toen ik op zaterdagmorgen 16 maart ll de krant Het Nieuwsblad los, kon ik mijn ogen niet geloven dat Sint-Aloysius, de patroonheilige van ons vermaard college, in ere was hersteld ! Immers, een jaar geleden werd Aloysius van zijn voetstuk gehaald door enkele breedziende personen die de vooropgestelde fusie in een scholengroep meer vanuit een commercieel perspectief wilden promoten. In feite een forse breuk met de goede faam van een college dat qua onderwijs op een hoog niveau gequoteerd stond.
Plots lees ik over vandalisme en baldadigheden begaan door zesdejaarsstudenten tijdens de viering van hun 100 dagen in… het Sint-Aloysiuscollege. Zo besmeurt men de goede naam van een college, die inmiddels vervangen werd door de campusnaam ’t Saam.
Oudgedienden van Sint-Aloysius, zowel leraars als leerlingen, willen niet dat de faam van hun geliefd college, op die wijze door het slijk wordt gehaald, want de positieve herinneringen die zij zelf hebben, koesteren zij in dankbaarheid. Aan de jongeren die een grens hebben overschreden, er is zoiets als respect voor het team van mensen die jullie zes jaar hebben begeleid : directie, leerkrachten en vrijwillige medewerkers allerhande. Jullie hebben nog 100 dagen om het resultaat van zoveel gezamenlijke inspanningen om te zetten in een gebaar van spontane waardering. Pas dàt is cool !!
Robert Pil
Idee 1969
Iedereen weet dat de vleesproductie voor de verzuring van de bodem en lucht zorgt en ook voor een enorme uitstoot van broeikasgassen. Het zijn net die broeikasgassen die voor de opwarming van de aarde zorgen. Daardoor stijgt het aantal vegetariërs niet alleen uit gezondheidsoverweging maar ook uit milieuoverweging.
Vandaag las ik op het eerste blad van een dagblad dat Diksmuide, onder impuls van schepen Deprez, een vereniging VERPLICHT om met pinkstermaandag op een vegetarische picknick vlees voor te schotelen.
Onvoorstelbaar in 2019 en niet in 1969 dat een fair-trade vereniging verplicht wordt om lokaal vlees te promoten, dit ruikt niet alleen naar Noord-Koreaanse toestanden maar toont het gebrek aan respect aan, niet alleen voor die vereniging,maar ook voor de vele vegetariërs die een regelrechte kaakslag krijgen.
Vraag is of een schepen van milieu die steeds fanatiek voor de landbouw opkomt, tevens tegen uitbreiding van natuurgebieden is, wel waardig is om dit ambt uit te oefenen?
Johny Hemelsoen
IJzerdijk berIJkbaar
Da’s moeilijk verteerbaar dat gedoe met ‘berijkbaar’
Ingenieus gevonden, velen die er even bij stilstonden
Kolder van de bovenste plank, die kerel zat waarschijnlijk aan de drank
Stiefmoederlijk is het schrijven, ik zal het er eens extra inwrijven
Man man man, miserie miserie, ’t is nog erger dan de klimaathysterie
Upgesulferd zitten met zo’n fout, misschien had die gast wel een black-out
Is het misschien iemand van de 100-dagen…, moeten we ons afvragen
Doovanswege is het grammaticaal, toch niet normaal
En seffens leggen in de maand mij, alle vogels nog een ij
Groeten en de néérstigheid
Dirk Spruytte
Het honderd-dagen-feest
Nu de scholieren naar hartenlust mogen spijbelen en de klimaatminister van onderwijs zich ontpopt als een wit konijn zonder kop, treedt het Jommekes’ boek ‘Kinderen baas’ volledig in werking.
Dientengevolge hebben de welopgevoede zesdejaars van ’t college, dat geen collegenaam meer draagt, beslist om baldadigheden te organiseren in de school waar zij zes jaar lang onderwijs hebben genoten. Uiteraard betreft het enkele heethoofden die hun volgers met zich meetrekken. Hebben zij dan ook filmpjes genomen van de kleine criminaliteit die zij uitgespookt hebben, om die vervolgens te posten op Instagram of Facebook ? Zoals zo vaak, zullen er enkele lieverdjes, zoontje of dochtertje van … buiten schot blijven, en zwakke meelopers gestraft worden.
Sint-Aloysius, bid voor hen !
Robert Pil
Plaatsvervangende schaamte … TS(ch)aam
1992. Als jaarvoorzitter van de zesdes werd ik de dag voor de “ 100 dagen” ontboden bij toenmalig directeur dhr Paul Ollevier. Hij vroeg mij ervoor te zorgen dat onze “ 100 dagen viering” ordentelijk en respectvol zou verlopen. Afgezien van de noodzakelijke “ bommetjes” die er vroeg rond gesmeten werden vulden wij verder de dag met een groots opgezet BBQ, muziek en dans voor alle leerlingen en ‘s avonds hadden wij nog een fuif voor enkel de zesdes.
Wat ik nu lees tart werkelijk alle verbeelding! Inbreken, vernielingen aanbrengen, studieboeken vernielen,… heeft NIETS met de 100 dagen viering te maken.
Als zesdes moet je zelfs een voorbeeldfunctie hebben naar lagere studie jaren ook. Simpelweg niet waardig om in het college te zitten!!
De enige gepaste straf voor zulke daders is dan ook dat ze onmiddellijk buitengezet moeten worden.
Ik wil dit nog niet koppelen aan de vele klimaatmarsen waar “ gebrost” wordt wanneer het uitkomt en men vaak twee maten en gewichten hanteert maar vroeger vierden we toch anders onze “100 dagen”.
Jeroen Bailleul


