Heeft ze al drie Unesco-werelderfgoederen, sinds 1 juli mag Diksmuide zich nu ook officieel een onroerenderfgoedgemeente noemen. Voor schepen Katleen Winne, bevoegd voor erfgoed, een erkenning vanuit Vlaanderen die niet alleen het vertrouwen in Diksmuides expertise maar ook in haar ambitie om zorgzaam en toekomstgericht met haar erfgoed om te gaan kracht bij zet. Maar deze erkenning heeft ook een postuum kantje want een goed jaar terug overleed Godfried Vandenberghe die niet alleen de bewaker was van Diksmuides wederopbouwerfgoed maar ook af en toe zijn vinger in de wonde legde als een stukje van dat erfgoed dreigde te verdwijnen. De erkenning als onroerenderfgoedgemeente bezorgt Diksmuide ook jaarlijks een subsidie van 50.000 euro.
Als erkende onroerenderfgoedgemeente krijgt Diksmuide voortaan een pak meer bevoegdheden om lokaal beslissingen te nemen rond beschermd erfgoed, archeologie en erfgoedzorg. Meer specifiek krijgt het de bevoegdheid om bouwkundig en landschappelijk erfgoed te inventariseren en beschermen, om handelingen aan beschermd erfgoed toe te laten en toelating te verlenen aan archeologische (voor)onderzoeken. Het is volgens schepen Winne een kans om dossiers beter af te stemmen op de eigenheid van Diksmuide, niet alleen in het centrum maar ook in haar dorpen.
En dat was ook de bezorgdheid van wijlen Godfried Vandenberghe die reeds een inventarisatie van Diksmuides wederopbouwerfgoed in het centrum maakte. Op basis van een architectuurwandeling, die hij maakte voor Ruimte en het Davidsfonds, maakte hij in 2024, een jaar voor zijn overlijden, nog een lijvig en uitgebreid gedocumenteerd overzicht van alle gebouwen in het centrum die dateren uit de periode van de wederopbouw. En die gebouwen kregen ook een gezicht door de foto’s van wijlen Dries Vlaemynck.
Deze erkenning als onroerenderfgoedgemeente is dan ook met een postume erkenning van de bezorgdheid van Godfried Vandenberghe. Een bezorgdheid die hij overigens deelde met menig ander Diksmuideling wiens tolk hij was. Tijdens het participatieve traject voor het meerjarenplan 2026-2031 gaven inwoners, ondernemers, adviesraden en medewerkers immers ook sterk aan dat erfgoed leeft in Diksmuide. Er was toen ook vanuit deze hoek een duidelijke vraag naar meer erfgoedbeleving, een betere coördinatie en een gestructureerde visie op behoud en herbestemming.
De jaarlijkse subsidie van 50.000 euro laat Diksmuide toe haar expertise en personeel hierrond verder uit te bouwen. Ze wil een meer gestructureerde aanpak met een nauwere samenwerking tussen cultuur en erfgoed, archief, toerisme, wonen en leefomgeving. Op vandaag zit erfgoed immers nog te veel verspreid over verschillende diensten.
Schepen Winne wil tenslotte dat het rijke verleden van Diksmuide ook in de toekomst zichtbaar, beleefbaar en betekenisvol blijft. (DLD)
Op deze bijdrage zijn reacties verschenen in onze lezersrubriek Manehoekje