Voor het persoonlijk zeer omvangrijk archief van E.H. Godfried Vandenberghe, die op 15 mei ll. overleed (°1932), was de belangstelling groot. Volgens schepen Katleen Winne (Idee Diksmuide), die bevoegd is voor cultuur en erfgoed, kwamen hiervoor geïnteresseerden van instellingen uit Brugge, Leuven, Kortrijk en Frankrijk naar de Wilgendijk afgezakt. Maar ook in Diksmuide werden stukken ondergebracht bij verschillende diensten als het stadsarchief, het Museum aan de IJzer, het Sint-Aloysiuscollege en de bibliotheek. Op de voorbije gemeenteraad sprak ze dan ook een postuum dank je wel uit aan E.H. Vandenberghe voor wat hij bij leven deed en voor wat hij nalaat.

Tijdens de uitvaart van E.H. Godfried Vandenberghe had de Diksmuidse deken Wilfried Jonckheere al verwezen in zijn homilie naar zijn omvangrijk archief, een nalatenschap waaraan men nog een hele kluif zou hebben. Dat levenswerk bevatte dan ook alles wat zijn belangstelling trok en dat was heel ruim : lokale geschiedenis, religie, het sociale en culturele leven, aardrijkskunde, erfgoedzorg, natuurbehoud en de Vlaams-Frans culturele verbanden. Onderwerpen waarrond hij ook nog menig excursie bouwde.
Voor schepen Winne was Godfried Vandenberghe dan ook meer dan een priester of leraar, hij was voor haar een stille bouwer van het collectief geheugen van Diksmuide en de ruime regio.
In overleg met zijn familie werd van dit omvangrijk archief zorgvuldig geselecteerd wat moest bewaard worden. En hiervoor werd de kennis ingeschakeld, niet alleen van het Diksmuids stadsarchief maar ook van het documentatiecentrum Frans-Vlaanderen, de vereniging leraars Aardrijkskunde, het museum van Brugge, het provinciaal archief van West-Vlaanderen en het stadsarchief en Trezoor in Kortrijk.
Ook de Sabbebibliotheek van de faculteit theologie en religiewetenschappen van de Leuvense universiteit werd ingeschakeld. Godfried had immers ook nog een omvangrijke collectie religieuze publicaties en ingebonden tijdschriften.

Uiteindelijk zijn alle waardevolle stukken uit dit archief ondergebracht bij deze verschillende instellingen. Voor schepen Katleen Winne is deze hele operatie een schoolvoorbeeld van hoe men met erfgoed dient om te gaan : met zorg en met respect en de stille overtuiging dat herinneringen van iedereen zijn.
Verder werd nog een deel van zijn boekencollectie tijdelijk ondergebracht in een voormalige rijkswachtwoning in afwachting van een grondige ordening en beschrijving die nog dit najaar is gepland.
Daarnaast werden ook de archiefdossiers, evenals de dia- en kaartcollectie overgebracht naar Diksmuides stadsarchief. Die overdracht was ook al aanzienlijk want naast boeken, dia’s en kaarten omvat dit archiefbestand nog zowat 90 zorgvuldig verpakte archiefdozen. Volgens schepen Winne is het de bedoeling dit nog allemaal te ontsluiten. Zo blijft volgens de schepen immers alles toegankelijk voor iedereen.
Afsluitend had schepen Katleen Winne nog geruststellende woorden voor raadslid Geert Mabesoone (Vlaams Belang) die ongeruste signalen had opgevangen van buurtbewoners die bij de ontruiming van het appartement nog heel wat dossiers zagen verdwijnen in een afvalcontainer. Maar volgens de schepen gebeurde dit pas, in overleg met de familie en met hulp van vrijwilligers en bewoners van het LOI, nadat alles van waarde was veilig gesteld. (DLD)