Moeten wij ons vragen stellen over een voetpad op het einde van de Sint Sebastiaanlaan !? De eerste  bouw op de hoek met de IJzerlaan is bijna voltooid en GEEN voetpad  voorzien langs deze kant … Aan de overzijde worden weldra ook die werken gestart en wordt er daar ruimte gelaten voor een normaal voetpad ?  Voetpaden , normaliter 1.20  m  ..
De mama of de papa op stap met de kinderwagen … Ouderen met de rollator …
Hoe wordt  dit daar opgelost ?  Een eenrichting verkeer  ?  De tijd dringt wellicht ..

Georges Lanssens

Onze Markt wordt een symfonie van bloemen en struiken in een grastapijt geurend naar lentefrisheid, in afwachting van de klokken van Rome die er paaseieren gaan werpen. Een metamorfose onder het welziend oog van onze Generaal, die monkelt met een glimlach om de mond van tevredenheid.
En dan, in het licht van Pasen, schiet onze fontein haar  waterstralen de hoogte  in als een bron van leven ; de opbruisende  lente ; het gejoel van kinderen op de paasfoor ; toeristen en dagjesmensen die even verpozen en zich dan nestelen op de gezellige terrassen van onze horecazaken ; handelaars die met blijheid een blik werpen op hun kleine stadsoases. Jammer dat zij die pracht maar voor twee weken kunnen uitstralen.
Er is nog plaats voor een visvijver naast de fontein. Maak nog een zandtapijt en een beachbar  en in de zwoele avonden komen Diksmuidelingen  en toeristen genieten. Met een licht muziekje à la Silencio gaan sommigen zelfs de amoureuze toer op. Vlinders en romantiek, je weet wel ..

Robert Pil

Ik beken: U mag mij altijd een stukje vlees serveren.  Mijn ouders hebben ons op de boerderij met de beste bedoelingen zo opgekweekt.  Varken, kip, konijn, ’t kwam allemaal met een heel korte keten op ons bord. Net als de patatjes en de   groenten trouwens. Nog altijd kijk ik uit naar een biefstuk zonder zwembrevet, naar een Mechelse Koekoek of een konijntje van goeden huize, altijd op zoek naar de smaak van toen.  Maar evengoed komt er regelmatig een groenten&pasta schotel bij ons op tafel, en dat gaat met evenveel smaak naar binnen.  Deze culinaire inleiding maar om te duiden dat je mij niet op de veggie- of vegan-barricades moet zoeken.
Maar toch dus in mijn kwaaie pen gekropen wegens de jaarlijkse Fairtrade-maaltijd tijdens pinkstermaandag in de Koning Albertstraat.  Diksmuide mag zich al wat jaren Fairtrade-gemeente noemen, zo’n titel moet je verdienen en één van die activiteiten is bij ons het aanbieden van een Fairtrade-maaltijd tijdens Pinkstermaandag.
Jaarlijks staan er op deze feestelijke maandagmarkt talrijke kramen met worsten, hamburgers en andere eetbare dingen, U eet ze al jaren graag en veel, het is U van harte gegund.  Net door dat grote en gevarieerde aanbod wilden we met Fairtrade een kleine aanvulling zijn door een vegetarische maaltijd aan te bieden. Sedertdien kunnen we telkenjare een goeie honderd schotels aanbieden aan wie geheel vrijwillig en op eigen risico een keertje iets anders wil.
Volgens onze schepen van landbouw is het ongehoord dat we een Fairtrade maaltijd aanbieden zonder vlees. Dat zegt hij al jaren en nu krijgt hij eindelijk gehoor.  Dit jaar MOET het met vlees en vanaf volgend jaar mogen we helemaal ophoepelen.
Tja.
Mensen op het idee brengen dat het ook een dagje in de week zonder vlees kan moet dus hemeltergend vloeken zijn in de Boerenbondkerk. Gelukkig worden jullie vanaf volgend jaar gespaard van dat vreselijk verderfelijk aanbod in de Koning Albertstraat.

Dirk Laplasse,  voorzitter Milieuraad Diksmuide

Toen ik op zaterdagmorgen 16 maart ll de krant Het Nieuwsblad los, kon ik mijn ogen niet geloven dat Sint-Aloysius, de patroonheilige van ons vermaard college, in ere was hersteld ! Immers, een jaar geleden werd Aloysius van zijn voetstuk gehaald door enkele breedziende  personen die de vooropgestelde fusie in een scholengroep meer vanuit een commercieel perspectief wilden promoten. In feite een forse breuk met de goede faam van een college dat qua onderwijs op een hoog niveau gequoteerd stond.
Plots lees ik over vandalisme en baldadigheden begaan door zesdejaarsstudenten tijdens de viering van hun 100 dagen in… het Sint-Aloysiuscollege. Zo besmeurt men de goede naam van een college, die inmiddels vervangen werd door de campusnaam ’t Saam.
Oudgedienden van Sint-Aloysius, zowel leraars als leerlingen, willen niet dat de faam van hun geliefd college, op die wijze door het slijk wordt gehaald, want de positieve herinneringen die zij zelf hebben, koesteren zij in dankbaarheid. Aan de jongeren die een grens hebben overschreden, er is zoiets als respect voor het team van mensen die jullie zes jaar hebben begeleid : directie, leerkrachten en vrijwillige medewerkers allerhande. Jullie hebben  nog 100 dagen om het resultaat van zoveel gezamenlijke inspanningen om te zetten in een gebaar van spontane waardering. Pas dàt is cool !!

Robert Pil

Iedereen weet dat de vleesproductie voor de verzuring van de bodem en lucht zorgt en ook voor een enorme uitstoot van broeikasgassen.  Het zijn net die broeikasgassen die voor de opwarming van de aarde zorgen.  Daardoor stijgt het aantal vegetariërs niet alleen uit gezondheidsoverweging maar ook uit milieuoverweging.
Vandaag las ik op het eerste blad van een dagblad dat Diksmuide, onder impuls van schepen Deprez, een vereniging VERPLICHT om met  pinkstermaandag op een vegetarische picknick vlees voor te schotelen.
Onvoorstelbaar in 2019 en niet in 1969 dat een fair-trade vereniging verplicht wordt om lokaal vlees te promoten, dit ruikt niet alleen naar Noord-Koreaanse toestanden maar toont het gebrek aan respect aan, niet alleen voor die vereniging,maar ook voor de vele vegetariërs die een regelrechte kaakslag krijgen.
Vraag is of een schepen  van milieu die steeds fanatiek voor de landbouw opkomt, tevens tegen uitbreiding van natuurgebieden is, wel waardig is om dit ambt uit te oefenen?

Johny Hemelsoen

Da’s moeilijk verteerbaar dat gedoe met ‘berijkbaar
Ingenieus gevonden, velen die er even bij stilstonden
K
older van de bovenste plank, die kerel zat waarschijnlijk aan de drank
S
tiefmoederlijk is het schrijven, ik zal het er eens extra inwrijven
M
an man man, miserie miserie, ’t is nog erger dan de klimaathysterie
U
pgesulferd zitten met zo’n fout, misschien had die gast wel een black-out
I
s het misschien iemand van de 100-dagen…, moeten we ons afvragen
D
oovanswege is het grammaticaal, toch niet normaal
E
n seffens leggen in de maand mij, alle vogels nog een ij

Groeten en de néérstigheid
Dirk Spruytte

Nu de scholieren naar hartenlust mogen spijbelen en de klimaatminister van onderwijs zich ontpopt als een wit konijn zonder kop, treedt het Jommekes’ boek ‘Kinderen baas’ volledig in werking.
Dientengevolge hebben de welopgevoede zesdejaars van ’t college, dat geen collegenaam meer draagt, beslist om baldadigheden te organiseren in de school waar zij zes jaar lang onderwijs hebben genoten. Uiteraard betreft het enkele heethoofden die hun volgers met zich meetrekken. Hebben zij dan ook filmpjes genomen van de kleine criminaliteit die zij uitgespookt hebben, om die vervolgens te posten op Instagram of Facebook ? Zoals zo vaak, zullen er enkele lieverdjes, zoontje of dochtertje van … buiten schot blijven, en zwakke meelopers gestraft worden.

Sint-Aloysius, bid voor hen !

Robert Pil

1992. Als jaarvoorzitter van de zesdes werd ik de dag voor de “ 100 dagen” ontboden bij toenmalig directeur dhr Paul Ollevier.  Hij vroeg mij ervoor te zorgen dat onze “ 100 dagen viering” ordentelijk en respectvol zou verlopen.  Afgezien van de noodzakelijke “ bommetjes” die er vroeg rond gesmeten werden vulden wij verder de dag met een groots opgezet BBQ, muziek en dans  voor alle leerlingen en ‘s avonds hadden wij nog een fuif voor enkel de zesdes.
Wat ik nu lees tart werkelijk alle verbeelding! Inbreken, vernielingen aanbrengen, studieboeken vernielen,… heeft NIETS met de 100 dagen viering te maken.
Als zesdes moet je zelfs een voorbeeldfunctie hebben naar lagere studie jaren ook.  Simpelweg niet waardig om in het college te zitten!!
De enige gepaste straf voor zulke daders is dan ook dat ze onmiddellijk buitengezet moeten worden.
Ik wil dit nog niet koppelen aan de vele klimaatmarsen waar “ gebrost” wordt wanneer het uitkomt en men vaak twee maten en gewichten hanteert maar vroeger vierden we toch anders onze “100 dagen”.

Jeroen Bailleul

In de laatste bijdragen op het manehoekje kunnen we  lezen wat er allemaal verkeerd gaat in Diksmuide.  Het is precies allemaal mobiliteitskommer en bestuurlijke kwel in onze stad.   Wat ik mis in al die bijdragen zijn positieve opbouwende voorstellen en suggesties, die we in deze tijden van klimaatopwarming  nodig hebben om onszelf  en de komende generaties hoop te geven op een leefbare boterstad tot ver na 2050.
Ik wil een eerste (voor verbetering vatbare) poging doen in deze bijdrage rond de nieuw te bouwen evenementenhal op de plaats van de huidige boterhalle.  Het centrum van onze stad heeft mijns inziens behoefte aan een centraal gelegen polyvalente ruimte waar activiteiten, zoals de 11.11.11-instuif, kunnen doorgaan.   Een evenementenhal buiten het centrum, die moeilijk(er) te voet of per fiets bereikbaar is, is geen klimaatvriendelijke oplossing.
De vrees bestaat dat de plannen voor de vernieuwde boterhalle zullen zorgen voor meer files en een grotere CO2-uitstoot in het centrum.   Dit zal zo zijn als de bouwheren blijven hangen in het verouderde idee (uit 1970?) dat een evenementenhal alleen maar bereikbaar kan zijn met en dat elke parking er één moet zijn voor uitlaatgasuitbrakende auto’s.  Als je toekomstgericht denkt, met het STOP-principe en agenda 2030 in gedachten, mag dit niet zo zijn, zelfs niet met een ondergrondse parking.  In die parking zou men evenveel plaatsen voor fietsen kunnen voorbehouden als er parkeerplaatsen zijn voor auto’s op de grote markt. Een fietsparking, met mogelijkheid om elektrische fietsen veilig te stallen en op te laden met elektriciteit geproduceerd door zonnepanelen gelegd op het dak van de evenementenhal lijkt me een meer dan verantwoorde investering in het kader van de strijd tegen de aan de gang zijnde klimaatopwarming.  Terloops is het mooi meegenomen dat de fietsende bezoeker niet naar huis dient te vertrekken op een nat of ijskoud zadel.    Het tweede gedeelte van de parking kan men inrichten voor kleinere 100% elektrische wagens die ter plaatse kunnen bijgeladen worden met de daarnet vermelde groene elektriciteit.   Er kan zelfs een hoekje van de parking worden voorbehouden voor één of meerdere autodeelwagens te reserveren in de nabij gelegen toeristische dienst.
Dit zou betekenen: ondergronds geen wagens op fossiele brandstoffen (ook geen hybrides) en bijgevolg ook geen CO2-uitstoot, geen fijn stof of ander schadelijke elementen.  Momenteel krijgt men een parking (nog) niet vol met elektrische wagens, maar ik hoop ten stelligste dat dit wel zo is op het moment dat de nieuwe evenementenhal er is.  De wetenschap dat er een parking in het centrum is voorbehouden voor milieu- en klimaatvriendelijke wagens kan een extra argument zijn om zo’n wagen aan te schaffen.
Dit alles dient dan wel gekaderd te worden in een ruimer klimaatdoordacht plan voor het centrum van onze stad.  Naar voorbeeld van Kortrijk kan men het historische centrum omvormen tot een fietszone.  Dit in combinatie met brede en gemakkelijk bewandelbare voetpaden tussen de zogenaamde randparkings en de grote markt en bij uitbreiding in het volledige stadscentrum zou mensen er toe moeten aanzetten om ofwel te voet of per fiets naar de evenementen te komen ofwel de (vervuilende) wagen niet in het centrum te parkeren.

Rik Maekelberg, voorzitter Noord-Zuidraad

PS: vergeet ook niet naar https://signformyfuture.be/nl/ te surfen en de gelijknamige petitie te ondertekenen.

STOP = Stappers-Trappers-Openbaar vervoer-Privé vervoer

Agenda 2030: agenda met de 17 duurzame ontwikkelingsdoelstellingen te behalen tegen 2030

Lies Laridon en een aantal CD&V-verkozenen gaven geen gevolg aan de oproep te getuigen bij de Raad voor Verkiezingsbetwistingen inzake de betwisting rond de al dan niet dubbele ondertekening van de voordrachtakte voor het Schepencollege. Een oproep waartoe zij wettelijk gehouden waren. Hun afwezigheid wijst in de richting van een daad van “burgerlijke ongehoorzaamheid”. In het verleden hebben Ministers van Binnenlandse Aangelegenheden uit diverse politieke partijen om dergelijke houding geweigerd burgemeesters in de Brusselse Rand te benoemen.  Recentelijk hebben rechters opgeroepen voorzitters en bijzitters voor de kiescolleges en de telbureaus bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen veroordeeld omwille van hun afwezigheden  en dit om dezelfde reden: het niet opnemen van een wettelijke verplichting. Logisch ware dat de Procureur des Konings te Brussel  dan ook de Diksmuidelingen naar de rechtbank verwijst.
Lies Laridon, Eerste Burger van de Stad, draagt hier evenwel ook een grote morele verantwoordelijkheid. Door niet in te gaan op de oproep van de Raad voor Verkiezingsbetwistingen zegt zij aan haar Stadsgenoten gewoon dat men het niet te nauw moet nemen met burgerlijke verplichtingen. Moet het dan verwonderen dat burgers hun politici niet meer ernstig nemen? Zeker een 1ste besluit uit deze Diksmuidse soap is dat de Burgemeester hier tekortschiet in haar voorbeeldfunctie.

Naam bekend bij de redactie