Het kinderdagverblijf Prutske bestaat 29 jaar en intussen is men ook toe aan de tweede generatie baby’s in de opvang.  Is men toe aan de tweede generatie baby’s, men is sinds een paar maanden ook toe aan de tweede generatie gebouwen van Prutske.  Want het kinderdagverblijf en de buitenschoolse opvang hebben onlangs hun intrek genomen in een gloednieuw gebouw aan de Oostendestraat 9a in Diksmuide op een paar honderd meter van het oud gebouw. Op zaterdag en zondag 22 en 23 september van 14 uur tot 17 uur houden ze een open deur voor ouders, grootouders en voor al wie de werking eens van nabij wil bekijken. Men hoopt dan ook om veel oud-prutskes en hun ouders, met misschien hun nieuwe prutskes terug te zien.

In de 29 voorbije jaren is het kinderdagverblijf voortdurend uitgebreid en zijn er tal van extra diensten opgestart. Prutske was uit zijn voegen gebarsten en toe aan een ruimer gebouw. Vooral op vlak van buitenspeelruimte heeft de nieuwbouw veel te bieden. Er is een grote speelweide met een prachtig zicht op de achterliggende polders, het begijnhof en de IJzertoren. Er zijn speeltoestellen, een trampoline en een grote zandbak voor de buitenschoolse opvang.
Binnen is het kleurenbos het centrale thema. Elke leefgroep is herkenbaar door zijn eigen kleur. Via de kleurenvlakken op de vloer en de wanden kan men de weg vinden naar de leefgroep. Alle leefgroepen situeren zich rond een grote polyvalente zaal die als speelruimte dient voor de kinderen.
Aan de ingang situeren zich de bureaus die zicht hebben op iedereen die het gebouw binnenkomt. Enkel de ouders die een code hebben, kunnen het gebouw binnen. Alle leefgroepen bevinden zich op de gelijkvloerse verdieping. De eerste verdieping is slechts voor een gedeelte afgewerkt. Een deel van die verdieping staat nog in ruwbouw en zal in de komende jaren uitbreiding mogelijk maken.

Naast het kinderdagverblijf met plaats voor 65 kinderen van 0-3 jaar en de buitenschoolse opvang, biedt Prutske nog verschillende andere diensten aan, zoals de Dienst voor Opvanggezinnen, Opvang Zieke Kind aan huis, occasionele en flexibele opvang en opvang voor kinderen met specifieke zorgen. Prutske is overigens ook erkend als gemandateerde voorziening. Zo nemen zij de coördinatie op van opvangvragen voor flexibele en occasionele opvang in Diksmuide, Kortemark, Houthulst, Lo-Reninge en Koekelare voor hun rekening.

Wekelijks is er ook één namiddag een psychologe in het kinderdagverblijf aanwezig om gespreksmomenten te hebben met ouders en opvoeders die vragen hebben rond de opvoeding van kinderen. Dit is een nieuw initiatief van het Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning Sint-Clara uit Brugge: Villa Ou-ki. Deze gespreksmomenten zijn gratis. Dit project is er niet alleen voor ouders die gebruik maken van de opvang, maar voor alle ouders, grootouders en andere mensen die voor kleine kinderen tussen 0 en 6 jaar zorgen en nood hebben aan een babbel over de opvoeding.  En zoals reeds eerder aangekondigd op eDiksmuide organiseert het Vormingscentrum VCOK uit Gent in het najaar een waaier van vormingen over opvoeden thuis en in groep. Deze gaan door in Prutske en staan open voor iedereen. Meer info www.vcok.be

Wie Prutske wil ontdekken of herontdekken is aan de Oostendestraat van harte welkom op zaterdag 22 en zondag 23 september van 14 tot 17 uur. (DLD)

 

 

Door André Gysel, Brecht Schotte en Chris Vandewalle werd zondag onder een ruime publieke belangstelling het boek “Trein van de hoop” voorgesteld in CC Kruispunt.  Het is de weergave van de verzetsdaad van het Diksmuids volk op 4 september 1944.  Toen slaagden ze erin om 286 “treinreizigers”, Joden, gedeporteerden en politieke gevangenen, te bevrijden uit een trein die op weg was naar een Duits concentratiekamp.  De auteurs slaagden erin veertig getuigen van deze gebeurtenis te interviewen.  De weerslag is te lezen in een 240 pagina’s dik boek, dat te verkrijgen is voor € 27,50 en dat is uitgegeven door het Davidsfonds.

We schrijven 4 september 1944 wanneer enkele dagen voor de bevrijding een goederentrein met zo’n 300 dwangarbeiders uit het Franse Boulogne noodgedwongen moet stoppen in het station van Diksmuide omdat in het even verder gelegen Zarren de spoorweg is gesaboteerd.  Enkele honderden Diksmuidelingen komen naar het station met eten en drank.  De grimmige Duitse bewakers geven in eerste instantie toe om de gevangenen te verluchten en wat te laten eten.  Daarna zouden ze hen te voet wegbrengen.  Van die gelegenheid maakten de dwangarbeiders gebruik om via de uitnodigende openstaande deuren de huizen van de Diksmuidelingen binnen te glippen.  Toen de Duitse bewakers beseften dat de situatie voor hen verloren was, kozen ze het hazenpad.  Op 6 september 1944 verscheen een Canadese voorwacht en de volgende dag werd Diksmuide definitief bevrijd.  Voor de dwangarbeiders werd in Diksmuide hun hel de hemel.

Niettegenstaande het een unieke verzetsdaad is, bleef er toch jarenlang een sluier liggen over dit stuk bijzondere geschiedenis uit de Westhoek. Velen wisten er niks meer van, er werd nooit iets over verteld, sommigen durfden zelfs te beweren dat het hele verhaal een verzinsel was.  Het verhaal van de “Trein van de hoop” werd dan in 2009 bij de passage van de Vierdaagse van de IJzer weer onder de publieke belangstelling gebracht, en nu, met deze publicatie, blijft deze verzetsdaad wellicht voor altijd onder de aandacht.    De auteurs hebben immers dit verhaal voor hun boek goed gestoffeerd zodat het onuitwisbaar werd.  Binnen enkele tientallen jaren zullen er geen getuigen meer zijn, vandaar dat alle interviews gefilmd werden.  Deze beelden zullen ook toekomstige generaties toelaten verder onderzoek te doen.  Het verhaal “Trein van de hoop” werd door auteurs André Gysel, Brecht Schotte en Chris Vandewalle opgeslagen voor de toekomst, niet alleen als blijvende herinnering, maar ook als bewijs van hoop. (DLD)